||Rosemary Tyler Ahotley

      'Heb je honger, Rose?' vraagt William met opgetrokken wenkbrauwen. Zijn engelachtige gezicht laat bijna echte compassie zien, maar ik weet dat hij hier van geniet. 'En je vindt het toch niet erg dat ik je Rose noem? Ik bedoel, de vergelijking is duidelijk. Zo mooi, maar zo prikkelbaar.'
      Normaal zou ik iemand direct een klap gegeven hebben voor zo'n opmerking, maar heb zo veel honger dat mijn hersenen niet eens een goede comeback kunnen verzinnen. Dus in plaats daarvan knik ik lichtjes. 'Het maakt me niets uit,' mompel ik onder mijn adem. Ik schrik ervan hoe rauw mijn stem klinkt, alsof ik het al een paar dagen niet heb gebruikt.
      'Toevallig Rose, hebben we een nutteloze vampier in ons midden die geweldig kan koken. Sterker nog, hij is iets typisch Nederlands aan het bereiden,' smaalt William. Zijn hand pakt de mijne en bijna direct ruik ik de overweldigende geur van vers gekookt eten. Mijn maag begint nog erger te rammelen, maar het klinkt positief. De geur is zo sterk, het eten kan niet ver weg zijn.
      William laat mijn hand los en direct ben ik terug in het koude wereldje, zonder de geur van heerlijk eten. Verwart kijk ik de bloedmooie vampier aan.
      'Hoe deed je dat?' vraag ik zachtjes.
      'Het is mijn gave,' antwoordt William met een genietende glimlach. 'Ik kan je laten zien waar je het meest naar verlangt.'
      Ik frons mijn wenkbrauwen en laat de informatie bezinken voordat ik een domme vraag ga stellen die me mijn leven gaat kosten. Een gave moet wel een extra kracht zijn behalve de standaard vampiersgaven.
      'Ik kan je eten geven, Rose, en je hoeft er maar één ding voor te doen,' glimlacht William oogverblindend.
      Direct krabbel ik op zodat ik kan zitten en William recht in zijn ogen kan kijken. 'Wat?'
      Het enige dat door mijn hoofd spookt is eten, eten, eten en nog meer eten... Het lijkt wel alsof ik mijn periode heb, maar dan tien keer zo erg.
      'Je hoeft maar een vraag te beantwoorden en ik kan je een bord vol dampend menseneten geven,' zegt William. Zijn ogen glanzen met plezier en zijn vingers friemelen uit enthousiasme.
      'Deal, vraag me de vraag, Will,' zeg ik direct. Oh, wat ik op dit moment over heb voor eten.
      'Heb je informatie over de shapeshifters?' vraagt William zonder aarzeling. Zijn ogen staren diep in de mijne, alsof hij het antwoord eruit kan zuigen. Weliswaar niet met zijn tanden.
      Ik doe alsof ik in tweestrijd ben. Ik kan onmogelijk 'nee' zeggen, ondanks dat dat de waarheid is, want dan krijg je twee mogelijke scenario's. Of ze gaan de antwoorden uit me martelen of ze maken me direct af. Als ik direct 'ja' antwoord, dan lijkt het net alsof ik geen ruggengraat heb. En of het gelogen is of niet, ik wil niet dat iemand ooit van me denkt dat ik geen ruggengraat heb en alleen aan mijn eigen huid denk.
      'Je krijgt ook een douche,' vult William aan. De glans van plezier vaagt langzaam uit zijn ogen en maakt plaats voor hopeloosheid.
      Twijfelend bijt ik op mijn lip, terwijl ik onder mijn wimpers naar William kijk.
      'En schone kledingstukken,' zegt William nu. Zijn stem klinkt smekend, alsof er consequenties voor hem zullen zijn als hij niet met het gewenste antwoord terug komt. Dan schiet het me ineens te binnen dat William misschien helemaal niet zo wreed is en dat hij misschien net zoals Nathan gedwongen wordt om mee te doen met deze verschrikkelijke praktijken. Bijna zou ik medelijden met hem krijgen. bijna.
      'Oké,' geef ik toe terwijl ik mijn ogen afwend. Tot mijn verrassing voelt het net alsof ik werkelijk een verrader ben. 'Ik heb informatie over de shapeshifters.'

MERRY CHRISTMASSS BABES!!

Reacties (4)

  • Slughorn

    WoW! Nu ben ik heel nieuwsgierig wat ze gaat vertellen...

    3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    MERRY CHRISTMAS IT IS MET 4 HOOFDSTUKJES YEEEY

    3 jaar geleden
  • Shibui

    Neeee! Thorn!!!!

    3 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    THORN STOP IT!

    AND MERRY CHRISTMAS TO YOU!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen