Heeey! Sorry voor de 2 saaiere delen van hiervoor, maar dat was een beetje nodig om hiertoe te geraken. Have fun!

Je wandelt over het strand samen met Pumbi die hopeloos achterblijft omdat hij overal aan wilt snuffelen. Je stopt dan ook eventjes en bekijkt de golven.
Het is vloed. Je volgt de deining en ziet de vergelijking met je leven dat momenteel in een stroomversnelling zit. Van de ene dag op de andere je ontslag geven en met de noorderzon naar LA vertrekken met twee knapperds die je pas kent. Op die paar dagen ken je Tom nu al zo goed, het lijkt alsof je hem al je hele leven kent. Hoe hij je doet lachen, zo kan niemand dat. En als hij je kust staat je hart stil, je wereld stopt eventjes met draaien en jullie zijn de enige twee op aarde. Je bent nog in gedachten verzonken als je voelt dat Pumbi wild aan de leiband snokt. Je kijkt opzij en ziet hem enthousiast spelen met een grote hond, een Duitse herder. Hun leibanden zijn in elkaar verwikkeld maar ze trekken zich dat niet aan en spelen vrolijk verder.

"Pumbi, kom!" grom je en je houdt de leibanden zo goed mogelijk uit elkaar. Je laat je op je knieën vallen en bestudeert de knoop. Boven je zonnebril zie je iemand anders zich bukken en 2 handen helpen je met de koorden te ontknopen.
"Hey, sorry, let me help you with that." hoor je een mannenstem zeggen.
Samen ontrafelen jullie beide leibanden, je stelt je recht en schudt het zand af je handen en benen.
"Sebastian."
De man steekt zijn hand naar je uit en kijkt je vriendelijk aan. Hij heeft een zwarte stoppelbaard, een gebronsde huid en diepzwart halflang golvend haar.
Hij lacht zijn knalwitte tanden bloot en je geeft hem een hand.
"Eline." knik je.
"Sorry van Ace, soms kan hij een beetje debiel zijn. Hij luistert nog niet zo goed."
"Geen probleem, geen probleem, kan gebeuren. Is hij nog een puppy?"
"Neeneen, verre van, maar ik heb hem pas geadopteerd. Ik kom hem dagelijks trainen op het strand, zo vroeg mogelijk als er niet teveel andere honden zijn..."
"... En dan komen Pumbi en ik!" lach je.
"Maar dat vinden wij niet erg, eh Ace?" lacht Sebastian en hij kijkt je flirterig aan en snokt eens aan Ace zijn koord. Ace kijkt van links naar rechts en weet niet waar de lamp brandt. Je lacht met Ace en bloost lichtjes naar Sebastian.
"Ben je hier nieuw? Ik heb je hier nog niet gezien."
Hij doet zijn zonnebril af om je beter te bekijken en je doet hetzelfde. Je ziet zijn donkerbruine ogen en kunt een kleine glimlach niet bedwingen.
"Ja, ik ben hier eergisteren aangekomen. Ik verblijf bij 2 vrienden en vandaag ga ik op zoek naar een job. Maar jij bent ook geen echte 'Los Angel' gok ik?"
"Nuja, ik ben hier geboren, maar mijn vader is Iranees. Mijn ouders reizen een beetje de wereld rond omwille van hun farmaceutisch bedrijf, maar ik ben hier blijven plakken vanaf mijn 26. Zon, zee, strand, mooie meisjes, wat wil je nog meer?" en geeft je sexy wenkbrauwwiebel.
"Wat voor job zoek je, misschien kan ik je helpen..."
"Wel, ik heb oorspronkelijk reclame gestudeerd, maar ben daarmee gestopt, dan ben ik beginnen werken in een bakkerij, ook in een feestzaal, en op mijn vrije dag volg ik al 3 jaar een koksopleiding... Ik zou graag terug in een feestzaal of restaurant werken..."
Sebastian kijkt je met open mond en ogen aan en lacht uitbundig. Je fronst. "Wat is er zo grappig?"
"Dit moet jouw geluksdag zijn! Ik heb hier een restaurant in de baai, we zoeken een hulpkok. Als je wilt, gaan we er samen heen, kun je het eens bekijken...?
Totaal overdonderd en superblij spring je een gat in de lucht. "Echt?" gil je. "Echt." bevestigt Sebastian. "Kom."

Jullie laten Pumbi en Ace los lopen, die spelen toch met elkaar. Een dikke twee kilometer op het strand verder, stappen jullie weg van het water en zie je de achterkant van Sebastians restaurant. Een leuk terrasje op het strand, zitzakken, ligzetels, speelse kleurtjes. Niet jouw stijl, maar 't heeft iets. Je maakt Pumbi vast aan een spijl van het houtwerk van 't terras en Ace legt zicht ernaast. Binnen gaat het verder in dezelfde lijn, maar iets strakker. Veel kleurtjes, maar geordender. Gestructureerde chaos. Hij toont je de keuken en je ziet een vijftal mensen zwoegen en zweten aan de fornuizen. Je knikt en slaat zoveel mogelijk dingen op in je geheugen. Jullie overlopen de kaart en bekijken of jet dit niveau zou aankunnen met je 3 jaar opleiding wat nog niet zo gek veel is.
"Kijk, Eline, kom morgenvroeg om 7u, morgen zijn we dicht. We gaan samen, jij en ik, elk gerecht eens klaarmaken en ik ga je tonen hoe we hier te werk gaan. Is dat een motivatie voor jou?" stelt hij voor, hij merkt namelijk dat je niet overtuigd bent van je eigen kunnen.Je knikt en schudt zijn hand.
'Deal."

Vrolijk wandel je met Pumbi terug naar huis en je doet inkopen in een supermarktje onderweg. Je wilt het vieren met een zelfbereid etentje voor de Kaulitz-broers. Je werkt je uit de naad in de keuken en enkele uren later komen de twee uitgeput thuis. Je schenkt hen een glas champagne uit en geeft Tom een innige kus. "Waaraan hebben we dit verdiend?" lacht Tom nieuwsgierig en neem een teug van zijn glas. "Ik heb werk!" zeg je trots.

Reacties (1)

  • DreamMachine

    Oehhh ik voel drama aankomen ^^

    Snel weer verder:Ddan heb ik wat te doen tijdens mn werk:$

    1 jaar geleden
    • Negenduust

      Hehe, ik ben zelf aan't werk... Nog even geduld 😂

      1 jaar geleden
    • DreamMachine

      Hahahaha

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen