Foto bij Een

Mijn taxi kwam tot stilstand voor een klein rood huisje met daarnaast een oude pick-up truck die in betere tijden waarschijnlijk blauw was geweest. Melissa had gelijk, dacht ik terwijl ik uitstapte. Hoewel ik weinig enthousiasme voelde voor dit plan zou niemand mij hier zoeken. Wie verwachtte nou weer een rijke, verwende, probleem makende socialite op het La Push reservaat?
      De deur van het huis vloog open en een man van in de twintig stormde naar buiten, met een oudere vrouw op zijn hielen. “Embry waag het niet om er vandoor te –“
      Op het moment dat ze mij zagen staan kwamen ze allebei abrupt tot stilstand. “Jij moet Libby zijn,” zei de vrouw die haar aandacht van de jongen naar mij had verschoven. “Ik ben Tiffany en dit is mijn zoon Embry.”
      Ongemakkelijke stilte. “Hi," zei ik uiteindelijk. “Ben ik te vroeg?”
      “Nee,” zei Tiffany. “Ik verwachtte je elk moment. Embry kan je spullen wel even naar binnen dragen.”
      Een paar seconden leek het erop dat Embry misschien zou protesteren maar hij liet zijn schouders zakken en zijn hoofd hangen en liep naar de koffers die de chauffeur intussen op de grond had gezet.

Eenmaal binnen had Tiffany me aan een houten eettafel geparkeerd en koffie gaan zetten want blijkbaar zag ik eruit alsof ik het nodig had. "Mam, ik ga naar Sam en Emily."
      Het was moeilijk te geloven dat Embry Call bijna twee jaar jonger was dan mij, hij zag er eerder uit als achtentwintig dan achttien. "Jij gaat helemaal niet naar Sam en Emily," zei Tiffany. "Je hebt je nog niet eens voorgesteld aan onze gast en ik had je al verteld dat we vanavond samen zouden eten om te vieren dat ze hier is."
      Embry trok een moeilijk gezicht maar de vastberaden blik in zijn moeders ogen vertelde me dat ze niet van plan was om dit zomaar los te laten. "Als je het niet erg vindt, Tiffany," begon ik. "Ga ik vanavond liever uitpakken vroeg slapen, het was een lange reis en een hectische paar dagen."
      Haar blik schoof van haar zoon naar mij en na mij even bestudeerd te hebben liet ze een vermoeide zucht uit. "Vanavond kan je naar Sam en Emily," zei ze.
"Maar morgen wil ik dat je Libby wat van het reservaat laat zien en blijf je hier eten."
      "Prima. Ik stel haar wel aan wat mensen voor. Hou van je."
      Op weg naar de deur drukte hij een kus op de wang van zijn moeder en wierp mij een dankbare blik toe.

Reacties (1)

  • SPECS

    Oooooh, ben benieuwd waarom ze daar is enzo:)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen