Je ontwaakt al vroeg, nog voor je wekker afloopt. Naast jou in bed een lege plek, die net nog beslapen was door Tom. De geur van koffie leidt je naar de keuken en in je slaapshirt en slip volg je de lokroep van ontbijt. Je stopt op de hoek van de gang en spiekt de keuken in. Tom staat in zijn boxershort de tafel te dekken. Zijn haar in een wilde dot, zijn ogen nog slaperig, je glimlacht.
"Dankje."
"Voor dit of voor vannacht?" polst Tom met een opgetrokken wenkbrauw en een lik aan zijn piercing.
Je antwoordt met een verleidende blik, zonder woorden.
Tom schuift een stoel achteruit en laat je plaatsnemen, hij vult je glas met fruitsap en zet ernaast een kop koffie. Pumbi springt op en ploft zijn voorpoten op jouw bil en kijkt je schattig aan.
"Pumbi, nein!" sist Tom en stampt hem weg.
Je bedankt Tom met een kus en verleidt Tom om samen te douchen. Niet dat dat moeilijk was, je was nog niet uitgesproken en Tom stond al recht, onderweg naar de badkamer. Je draait de regendouche open en zet het lekker warm. Tom kleedt je langzaam uit en laat zijn boxershort ook zakken. Hij duwt je onder de hete stralen door, tegen de koude betegelde wand. Het haar op je armen en benen staat rechtop, net als Tom zijn jongeheer. Hij doet zijn haar los en steunt met zijn onderarmen links en rechts naast jouw hoofd en kust je vol passie. Zijn lippen zakken af naar jouw schouders, borsten, tepels, buik, navel. Hij likt rondjes rond je navel en dwaalt dan nog dieper weg. Je kreunt van genot en masseert zijn hoofdhuid terwijl hij je pleziert. Hij stelt zich terug recht om je lichaam in te zepen en jouw haren te wassen. Je laat hem rustig doen en daarna is hij aan de beurt. Je spoelt de conditioner uit zijn haar en draait de kraan dicht. Tom neemt je verrassend op en placeert jouw billen neer op het wasmeubel. Hij duwt jouw rug achterover tegen de aangedampte spiegel en duwt zijn jongeheer meteen naar binnen. Je sluit je ogen en laat je hoofd rusten tegen het koude glas. Tom streelt en kust je overal om met een grommende kreun te stoppen tijdens zijn hoogtepunt. Je neemt zijn hoofd vast en kust zijn lippen.
"Sorry, maar ik moet me haasten nu!"
Je graait je tandenborstel vast, tandpasta, water, en poetsen maar! Tom kletst je op je kont en droogt zich af. Hij slaat een paarse handdoek om jouw rug en steekt een haardroger in het contact, hij droogt je haren en kamt ze enkele keren door terwijl jij je gezichtcrèmes aanbrengt om je te helpen.
Je kust hem gedag, hij wenst je succes en je vertrekt vol zenuwen en vol nieuwe energie naar Sebastians restaurant. Tom kruipt terug in bed en stuurt je voor zijn tweede slaap nog een aantal lieve smsjes.

Sebastian geeft je een donkerblauw koksvest. Zelf draagt hij een zwarte koksvest met zijn naam erop geborduurd en zijn zwarte haren zitten in een klein staartje. Je was vijf minuten te laat, maar daar zei hij niks op.
"Eerst, koffie?"
Je knikt lachend en samen nemen jullie plaats aan de bar. Hij neemt er een menu bij en zet kruisjes bij wat jullie allemaal zullen maken. Hij toont je waar al het keukengerei ligt en toont je de koelkasten en diepvriezers. Hij klapt in zijn handen als teken van startschot en vliegt erin, samen met jou.
Jullie beginnen aan de koude voorgerechten, hij toont je hoe ze alles dresseren. Alles is heel verfijnd, verfijnder dan op je werk, je voelt je terug in de koksschool. Je neemt een foto van elk bord dat jullie maken en schrijft zoveel mogelijk op. Naarmate de tijd verstrijkt, komt er meer en meer personeel opdagen. De zaak is dan wel gesloten, maar er moet gewerkt worden. Voorbereidingen, soepen maken, groenten spoelen, sauzen koken, de tafels worden gedekt, de bar wordt gekuist, ... Ze zijn allemaal stuk voor stuk vriendelijk en geven je een hand. Tegen de middag nemen jullie een pauze om samen iets te eten. Je maakt kennis met de andere chefs en hulpkoks, de maître en de barmannen.
"Weinig vrouwen hier." merk je op.
"Horeca is een mannenwereld eh." "Logisch." "Ja, tuurlijk." hoor je van alle kanten.
Je mond valt open van verbazing en de mannen beginnen te lachen. "Och, trek je dat niet aan, ze denken dat ze alles kunnen, terwijl wij hen telkens moeten helpen wanneer iets mislukt, is het niet Cooper?" lacht Jess sarcastisch. Zij is een slanke mooie vrouw, begin de dertig gok je, en ze is een van de hulpkoks. Ze versnijdt dagelijks de groenten en maakt de desserts. Ze is gespecialiseerd in gebak vertelt ze, daar heeft ze extra cursussen voor gevolgd. Cooper is dan weer een van de chefs, die dus niet zonder zijn sous-chefs kan, hij maakt de hoofdgerechten, grotendeels à la minute, maar vandaag komt hij de nieuwe wintergerechten uittesten. Winter in LA, da's 34 graden en geen wolkje aan de lucht. Geen stoofpotjes dus.

Sebastian en jij gaan werken verder aan de warme voorgerechten en de desserts. Sebastian is echt een pietje precies, als iets twee millimeter te veel naar links ligt, past hij het toch nog aan. Je vindt dat net leuk, want zelf ben je net zo. Je neem een reepje wortel vast en legt het neer op het bord, net als Sebastian een spatje saus wil afwrijven. Jullie handen botsen en je kijkt op in zijn ogen. Je glimlacht en bloost en hij lacht lief terug met een oplichtende sprankel in zijn donkere ogen. Zonder er te veel aandacht aan te geven werk je verder en sluiten jullie de keuken af na het trio van chocomousse.
"Cava?" vraagt Jess je bij het verlaten van de keuken.
"Doe maar ineens een gin-tonic." puf je uitgeput. Je gaat zitten op een barkruk en Sebastian zet zich erbij, met een klopje op je schouder.
"Goed gedaan Eline, ik had niks anders verwacht."
Je bloost en lacht naar hem. Je klinkt met Jess en Sebastian en Sebastian haalt een papier tevoorschijn. Hij gebaart Jess om jullie even te laten en ze gaat opnieuw de keuken in.
"Wel Eline, als dit is wat je wilt doen in LA, rechtsonder tekenen en morgen om 8 uur hier terug paraat zijn."
Hij schuift je een balpen toe en wijst waar je moet tekenen.
Met een bedrukte blik zoek je oogcontact met Sebastian.
"Sebastian, neem dit niet persoonlijk, maar ik weet niet... Vandaag was... Wat ik wil zeggen is..."
"Wow, dit zag ik niet aankomen. Verdorie, je bent nochtans echt geschikt."
"Sebastian, hier met die stylo, ik teken! Tuurlijk teken ik. Dit is wat ik al mijn hele leven wil doen, voor de rest van mijn leven!"
Hij draait met zijn ogen en neemt je in zijn armen.
"Proficiat!"
"Dankje voor deze kans."
De knuffel duurt net iets te lang, te lang om vriendschappelijk te zijn. Jess komt weer binnen en je duwt Sebastian subtiel van je af.
"Ja?"
"Ja." bevestig je.
"Proficiat! Welkom!" en ze geeft je ook een knuffel.
Jullie praten nog na en Sebastian sluit het restaurant af.
"Eline, ik ben heel blij voor jou. Echt waar, maar let op."
"Opletten? Voor wat, Jess?"
"Da's al wat ik zeg. Let op."
Jess start haar wagen en rijdt weg.

Reacties (1)

  • Eleonora

    ai ai toch, wat gaat er nu komen?

    Snel verder!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen