P.O.V Lucifer
There are devilish thoughts even in the most angelic minds. - Rachel Wolchin

• hoofdstuk 2 •


Gespannen keek Luficer haar aan, hoe zou ze reageren op het feit dat hij Lucifer was? De man had verschillende reacties meegemaakt de een nog vreemde dan de ander maar nog nooit had hij zich zo gespannen gevoeld. Lucifer bleef stil terwijl hij afwachtend toe keek en opmerkte hoe beweeg loos Elizabetta plotseling was als of ze was bevroren door de woorden die hij uit had gesproken hij had haar enkel en alleen maar zijn naam gegeven en kreeg de reactie die hij ergens voorzien had. Misschien moest hij haar hoofd binnen gaan, om er achter te komen wat er in haar omging? Maar die gedachten zorgde voor een twee strijd, als hij ooit wou dat Elizabetta zijn vrouw zou worden moest hij dat juist niet doen, dan was dat de meeste stomme wat hij momenteel kon doen, haar privacy schenden enkel en alleen omdat hij wou weten wat er in haar omging waar ze over dacht en nog belangrijker waarom ze zich stil hield.
      "Ik ben in de hel." iets wat verbaasd keek hij de jonge vrouw aan, dat was nou niet de reactie die hij aan had zien komen.
      "Zit ik in de hel? Dit lijkt niet op de hel buiten het feit om dat jij hier ongevraagd bent." Lucifer kon het niet laten om zijn hoofd te schudden en zacht te snuiven.
      "Nee, je zit niet in de hel. De hel bestaat niet, dit." Lucifer bewoog met zijn hand om een wijzende beweging te maken om kracht te zetten bij zijn woorden.
      "Dit is jou persoonlijke stukje hiernamaals, het zal zich aanpassen naar je wensen. Als je vind dat je gestraft moet worden dan gebeurt het of je het nou wil of niet. Maar elke straf is anders, volledig gemaakt door de boete doener zelf." mensen hadden het altijd fout als men vertelde over hoe de hel er uit zag. Er was geen hel, nooit geweest en zal er ook nooit komen. Het zelfde gold voor de hemel, er was een hiernamaals waar de een een gelukkig eind had, een ander niet zo zeer. Natuurlijk werd er ook gemarteld, een van de dingen die hij zelf ook deed. Maar die straffen werden door de zielen zelf gekozen daar had hij verder geen zeggenschap in.
      "De hemel dan? Bestaat die wel?" de stem van Elizabetta bevatte een angstige klank maar ze was vooral in de war, iets wat Lucifer volledig begreep.
      "Nee, de hemel bestaat ook niet. Zoals ik al zei ben je in het hiernamaals, een plek waar alle overleden mensen heen gaan, en ieder ziel krijgt een eigen plekje die in word gedeeld na eigen zeggen. Dus als je het nu bijvoorbeeld wilt laten sneeuwen dan gaat het sneeuwen, wil je een kasteel waar je in woont veranderd de boerderij in een kasteel, zo bepaal je uiteindelijk zelf of je in de 'hel' of 'hemel' terecht komt." Lucifer hoopte dat ze nu snapte hoe het in zijn werking gaat maar ergens wist hij dat ze het toch niet zou snappen omdat er maar weinig zielen waren die het echt begrepen. Lucifer pakte de glasscherven van haar over en liet ze door middel van een simpele beweging verdwijnen.
      "Ik kwam hier echter niet alleen om je welkom te heten Elizabetta, ik hou morgen avond een groot kerst feest en ik zou het leuk vinden als je daar aan mee zou willen doen. Heb je meteen een goede manier om andere zielen te ontmoeten en om je zusje weer te zien." langzaam stond hij op waarna hij een envelop uit zijn binnenzak haalde om die vervolgens op tafel neer te leggen. Lucifer liep richting de deur toe die hem uiteindelijk naar buiten zou brengen waarna hij zich omdraaide.
      "Ow en Elizabetta, welkom in de dodenrijk." na die laatste woorden liep hij de boerderij uit waarna hij zichzelf liet verdwijnen om vervolgens naar zijn kasteel terug te keren. Eenmaal daar waren zijn dienaren al weer druk bezig met het versieren van de kasteel midden in de grote hal stond een gigantische boom die nog helemaal versierd moest worden. In de grote zaal waar het feest zich zou afspelen zou een soort gelijke boom neer gezet worden alleen groter en mooier.
      "Hoe ging het met mijn zus?" Lucifer keek op naar Mariella die al met een dienblad in de hand voor hem stond, hij pakte de glas met wijn van het dienblad af en liep verder de hal in.
      "Goed, met een beetje geluk komt ze morgen avond ook langs." Lucifer nam een slok van de wijn en keek vervolgens even wat bedenkelijk naar Mariella. Dit was geen gewone wijn het duurde niet lang voor hij besefte dat het vermengt was met bloed heerlijk bloed wel te verstaan een smaak die hij nooit eerder had geproefd maar ondanks dat kwam de geur hem zo bekend voor.
      "Hoe smaakt de wijn milord?"
      "Heel goed Mariella"
      "Mooi fijne dag nog Milord, als u wat nodig heeft hoor ik het wel." Lucifer knikte langzaam terwijl hij nog een slok nam van de wijn om vervolgens na zijn vertrekken te gaan.

Reacties (2)

  • Luckey

    snel verder

    2 jaar geleden
  • Imogen

    Snel verder, en je staat in de top! Gefeliciteerd(flower)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen