Foto bij Eight player - CutiePieMarzia

Ze heet nu gewoon Marzia op Youtube, verder gewoon dezelfde persoon

Marzia is een lief en onzeker meisje. Diep van binnen zit er iets wat graag naar buiten wil komen, maar hoe doe je dat? Marzia was veels te lief om aan het spel mee te doen. Er was werkelijk geen enkele reden om haar aan zulke vreselijke activiteiten mee te laten doen.Kon je zeggen dat hij een zwak voor haar had? Ja, en het irriteerde hem. Nate was gewoon lastig en was veels te slim, maar Marzia was een ander verhaal. Zij had te veel meegemaakt. Toch had hij haar nodig. Ze had gevoelens voor Felix en zou haar geliefde niet zomaar laten gaan. Ja, hij had haar nodig. Misschien was het makkelijk om haar te overtuigen, maar niet om haar mee te laten doen.

Marzia was zoals elke dinsdag bezig met het herinrichten van haar huis. Oude spullen en meubels werden verplaatst en opnieuw gebruikt. Pewds was een video aan het opnemen, dus van hem had ze geen last. Hij zal alleen wel schrikken als hij zag dat zij alles weer had veranderd. Het ging zo eindeloos door. Gisteren was ze wezen winkelen en had al duizenden ideeën voor haar huis. Marzia zat rustig op de grond met een groot stuk karton voor zich. Daarop had ze allemaal kleine foto’s met meubels en stoffen. Ze legde ze precies zo neer dat het er mooi uitzag. Vandaag wou ze iets met blauw doen. Ze had ergens gezien dat je met gordijnstof en textiel hele mooie dingen kon doen. Het was perfect. Ze had helemaal haar collage af toen één van haar honden rondjes begon te rennen. Helaas voor haar rende hij ook over haar collage heen. Marzia schreeuwde het uit van frustratie en gooide met een lijmstift naar de hond. Raak! De hond bleef verstijfd staan en deed niks meer. Zo, dat is geregeld. Rustig ging Marzia verder met haar collage. Het was nog een enorme klus om haar collage weer goed te krijgen. Marzia stond op van haar plek om even wat te drinken te pakken. Ze had te lang op de grond gezeten en moest haar benen even strekken. Er was niks aan de hand en alles verliep soepeltjes. Toch had Marzia al de hele dag het gevoel dat ze bekeken werd. Ze keek al de hele dag achterom om te zien of er niet iemand achter haar liep, maar er was nooit iemand. Marzia schonk wat sap in een glas en nam een slok. Het was erg verfrissend na zulk hard werk. Ze liep weer terug naar de huiskamer en keek even vlug naar het raam. Er zat een vogel naar haar te kijken en het maakte haar een klein beetje bang. Toch trok ze zich er zo min mogelijk van aan. Na een uur kwam er een lijkbleke Felix terug van het opnemen. Hij was net een zombie. Marzia snelde zich naar hem toe en begeleidde hem naar de bank. Hij leek niet meer te reageren op alles wat Marzia deed. Er was iets flink misgegaan. “Pewds, wat is er toch gebeurd? Je bent jezelf niet meer. Heb je stiekem weer naar gatenpatronen gezocht? Pewds, zeg iets...alsjeblieft.” probeerde ze. Hij deed niks. Hij bleef zitten en staarde voor zich uit. Marzia wist het niet meer en zette de televisie aan. Ze hoopte stiekem dat hij zou reageren op het geluid. Hij deed niks. Hij knipperde niet eens met zijn ogen. Marzia begon wanhopig te worden en voelde dat ze in paniek begon te raken. Ze had al heel lang geen last meer gehad van paniekaanvallen, maar dit was niet het moment voor een nieuwe. Ze had Felix nodig, maar hij deed niks. Uit pure wanhoop leunde Marzia tegen hem aan en legde haar hoofd op zijn schouder. Zijn lichaam voelde koud en stijf aan. Wat was er toch aan de hand? De televisie was inmiddels op stand-by gesprongen en weergaf nu een blauw scherm. Er stonden een paar regels op die Marzia niet bevielen.
Wil je alsjeblieft meedoen?
Ja
Nee
Je hebt 60 seconden om naar te denken.

Marzia stond op het punt in paniek te raken en gewoon te gillen van angst, maar iets liet het niet toe. Dat iets waren de sterke armen van Felix. Hij had haar vast gepakt en haar zo stevig mogelijk omhelst. Zelfs in zijn ergste momenten was zij veilig bij hem. Hij zou haar nooit iets laten overkomen. Het was hem geraaien ook. Marzia voelde zich wat kalmer worden. “Alsjeblieft, laat je niet verleiden door zijn woorden. Hij doet nare dingen met mensen.” zei Felix smekend. Marzia keek naar de timer die langzaam begon af te tellen. 59, 58, 57, 56, 55, 54, 53, 52, 51, 50...Marzia, Lieve meid, Ik zal je niks doen...Als je mee werkt. Ik zal je met rust laten, maar dan moet je eerst meedoen met mijn spel.
Marzia drukte haar gezicht tegen Felix’s borst aan en wou niets zien van het spook wat er in haar televisie had gestopt. Ze was bang. Haar hoofd draaide op volle toeren met alle gedachten die daar door heen gingen. Marzia voelde een warme hand over haar rug gaan en begon zachtjes te snikken. Deze dag was niet leuk meer. 49, 48, 47, 46, 45, 44, 43, 42, 41, 40...Marzia, meisje, toe wees niet bang. Ik zal je niks doen. Ik weet hoe bang je bent, maar ik wil je alleen maar helpen. Helpen met je grootste angsten overwinnen...Op een hele speciale manier. Alleen voor jou. Nu was het de beurt aan Felix om in paniek te raken. Deze figuur kende elke diepe angst van iedereen en Felix vreesde dat hij ook die van Marzia wist. Felix was bang dat hij zijn vriendin nooit meer zou terug zien. Marzia was het beste wat hem was overkomen. Misschien moest hij voor haar beslissen. Ergens in het hoofd van Marzia zat een dapper meisje. Een meisje dat allang al haar angsten had overwonnen. Een meisje dat niet opkeek van een raar moment. Ze had het echt in zich. 39, 38, 37, 36, 35, 34, 33, 32, 31, 30...Lieve Marzia, Ik ben niet zomaar iemand. Ik ben niet echt. Ik ben alleen in jouw hoofd. Ik ben jouw geweten en ik weet alles over jou. We kunnen elkaar toch wel vertrouwen? Felix vertrouwt mij ook. Hij heeft meegewerkt aan mijn spel en hij weet dat jij het ook heel leuk zult vinden. Ik weet dat ook. Wees niet bang, lieve Marzia. Luister naar mij! Zijn preken werden steeds langer. Hij wou echt heel graag dat Marzia mee zou doen. 29, 28, 27, 26, 25, 24, 23, 22, 21 ,20....Marzia, ik word een beetje ongeduldig, dus zal ik de tijd wat sneller laten lopen. 19, 18, 17,16, 15, 14, 13, 12, 11, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0...Tijd is om, Marzia. Er is geen weg meer terug. Hier is een klein voorbeeld van wat mijn spel is. Er verscheen een beeld van een kamer op het scherm. de kamer zat vol met bekenden en familie van hun vrienden. Marzia herkende haar beste vriendin tussen al die mensen. Ze zag er slecht uit. Marzia schrok zo erg dat ze flauw viel. Felix moest op dat moment snel nadenken. Hij kon op tijd op ‘Ja’ drukken en dit allemaal voorbij laten gaan. Beide zaten ze daar in schok. Het ging allemaal ineens zo snel. Ze konden niet meer terug. Ze konden niks meer doen. Ze gingen waarschijnlijk dood.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen