Foto bij Hoofdstuk 3 - Room 1- Jack en Wiishu

The second task

Ze stonden naast elkaar. Ze wilden elkaars hand vast houden, maar konden elkaar niet bereiken. er was een glazen wand tussen ze ingebouwd en ze konden elkaar ook niet horen. Ze moesten vertrouwen op de bewegingen die de ander zou maken. Jack bekeek de kamer eens goed en zag steeds een ander kleur licht. De lichten draaiden rond, maar waren niet onnodig. Telkens gingen de lichten langs een bepaalde plek in de kamer. Er stonden ook plaatjes op de muur. Als ze de lichten zouden verbinden met de plaatjes dan zou er ergens een deur open gaan. Jack deed een stap naar voren en toen voelde hij dat er water naar boven kwam. Het water zou hoog genoeg zijn om te verdrinken als ze de puzzel niet op tijd zouden oplossen. Wiishu had het ook door en begon op het raam te slaan. Jack wees toen naar het water. “We moeten het zo snel mogelijk oplossen.” schreeuwde Jack. Ze kon hem niet horen, maar meer hoefde ze ook niet te begrijpen. Wiishu rende naar een muur met allerlei handels. Ze probeerde er een paar uit en zag toen dat elke handel tot een licht behoorde. Jack zag dat de symbolen oplichten bij het goede licht. Hij probeerde het aan te geven bij Wiishu, maar zij was al bezig. Het water begon drastisch te stijgen en inmiddels was Jack half nat. Wiishu had drie lichten al op de goede plek, maar de andere drie waren erg moeilijk. Het water bleef stijgen en Jack kreeg steeds meer moeite om boven te blijven. Hij spartelde, maar ze hoorde het niet. Wiishu draaide zich nu wel om en rende naar de glazen wand toe. Jack dreef boven het water met zijn ogen dicht. Hij zou zo verdronken kunnen zijn. Wiishu zag dat op sommige plekken het glas lekte. Ze duwde tegen het glas aan en het gaf mee. Ze deed het nog een keer. En nog een keer. En nog een keer. Het glas viel met een harde klap op de grond. Met duizenden splinters kletterde het om haar heen. Het water begon met grote golven zich over de kamer te verdelen en het nam Jack mee. Wiishu zwom zo hard als ze kon naar hem toe en trok hem mee naar het oppervlak. Door de klap van het glas dreef er nu een sleutel door het water. Ze zwom er naar toe en pakte hem.

Kijk eens aan, Wiishu en Jack hebben hun tweede opdracht gehaald. Zullen we ze door laten gaan? Of nog een verrassing?

Er ging een keiharde sirene af en het water daalde. Jack was nog steeds bewusteloos. Toen het water eenmaal gezakt, lag Wiishu met Jack op schoot op de grond. Ze was moe. “Jack, het spijt me. Ik denk niet dat we hier uit komen.” fluisterde ze zachtjes. Wiishu begon zachtjes te huilen. Ze had geen idee hoe ze hier ooit uit zouden moeten komen. Ze had echt het idee dat ze hier zo zou doodgaan. En vooral dat Jack het niet zou redden. Ze legde Jack naast haar neer en begon hem als een gek te reanimeren. Ze hoorde het water in zijn longen klotsen en het kwam zelfs met grote teugen naar boven. Hij leefde nog. Hij kreeg weer kleur op de wangen en Wiishu drukte een grote kus op zijn mond. Hij kust haar terug, maar moet al snel op adem komen. Wiishu haalt de sleutel uit haar zak en laat hem aan Jack zien. Hij krijgt de grootste glimlach ooit op zijn gezicht. “We hebben het gehaald.” zegt hij vermoeid. Samen stonden ze op en liepen naar de deur. De deur maakte een raar klikgeluid en net nadat Wiishu de sleutel in het slot stak, kwamen er grote pinnen door het ijzer. Snel deinsden ze achteruit en keken ze elkaar aan. Ze hadden een zeer onaangename verrassing gekregen en nu konden ze ook niet meer de kamer uit. Ze hoorden nog een klik en de deur ging open. daar was de andere kant van de kamer. Level 2 stond er op de muur. Jack geloofde er niet meer in. Hij had allang al gezien dat dit spel niet te winnen viel. Ineens vroeg hij zich af waarom hij dit deed. Had hij iets niet gedaan wat hij wel had moeten doen? Had hij iemand verraden? Had Singe iets gedaan? Hij wist het niet. Hij wou hier alleen maar levend uitkomen

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen