Foto bij Hoofdstuk 8 - Room 1- Jack en Wiishu

The Third Task

Jack en Wiishu zaten te trillen van de kou. Door het water in de vorige kamer waren ze erg verkleumd. Het was een klein wonder dat hier had plaats gevonden. In de kamer waren twee handdoeken en wat droge kleren. Jack wilde niet meteen ervan gebruik maken. Wiishu begreep de beslissing, maar had het behoorlijk koud. Ze kropen dicht tegen elkaar aan en hielden elkaar warm. Dit keer hadden ze de handdoeken om zich heen geslagen en waren bijna opgedroogd. De kleren waren niet de beste. Het waren een soort oranje overalls met een nummer erop. Het nummer zou waarschijnlijk het nummer van hun kamer zijn.
Er kwam een televisie de kamer in met daarop een erg bekend gezicht. “Hallo, Ik zie dat jullie mijn kado goed hebben ontvangen. Goed. Ik ben erg blij dat jullie het hebben gehaald. Jullie spelen namelijk precies volgens de regels. Jullie weten precies wat het publiek wil zien en dat is eerlijkheid. Jullie spelen niet vals en daarvoor worden jullie beloond. Is het je opgevallen dat je door een soort doolhof moet? Dat klopt. Deze kamer zit vol met vallen en raadsels. Speciaal voor jullie. Jullie beloning is echter niet mijn gastvrijheid, maar een soort...Verrassing.”zei de pop langzaam en kalm. Jack begon Wiishu dichter tegen zich aan te drukken uit pure bescherming. “Als jullie straks een signaal horen, mogen jullie door de deur gaan die straks verschijnt. Ga je er eerder doorheen, overleef je het misschien niet. En...Jullie moeten het beide halen.” Zijn woorden bleven even in de lucht hangen. Ze waren begrijpelijk, maar gevaarlijk. Wiishu was nog steeds aan het kijken naar de televisie. Hij stond uit en rolde zachtjes achteruit. Ze vroeg zich af waar hij vandaan kwam. Die pop leek ze overal te vinden en wist precies wat ze deden. Werden ze soms in de gaten gehouden? Het kon heel goed mogelijk zijn. Jack was inmiddels zijn overall aan het aandoen en had zich overgegeven aan dit spel. Wiishu stond ook op, maar deed de overall niet aan. Zij liep naar een muur toe en legde een hand op een tegel. De tegel schoof met luid gekraak naar achter en er kwam een klein laatje uit. Op de een of andere manier wist ze dat ze dit moest doen, terwijl ze hier toch voor het eerst was. Jack had zijn overall aan en keek even naar zijn vriendin. Ze was druk bezig met iets wat in de muur zat. Hij liep naar haar toe en keek nu naar de muur. Er was een la uitgekomen en nu had ze een ketting in haar handen. De ketting had een vreemde hanger eraan hangen. Jack wou de ketting pakken, maar Wiishu hield hem tegen. “Jij weet niet wat voor een krachten dit ding met zich meedraagt. Er zit gif in. Als je hem zomaar gepakt had, dan lag je nu op de grond te stuiptrekken. Wees een beetje voorzichtig.” zei ze streng. Jack knikte begrijpend en bekeek het ding alleen maar. “Wat moeten we er eigenlijk mee? En hoe komen we hier uit?” Met die woorden ging er nog een tegel weg. De tegel had ook een la achter zich en dit keer lag er een sleutel in. De ketting in Wiishu’s hand begon te gloeien en van schrik liet ze hem vallen. De sleutel en de ketting reageerden op elkaar en trokken elkaar aan. Wiishu keek toe hoe de twee dingen zich met elkaar vermengden als een soort chemische reactie. De ketting spatte open en een groene vloeistof liep over de vloer. De sleutel bleef even zweven en begon rondjes te draaien. Jack zag het ook en moest meteen denken aan een kompas. “We hebben een kompas nodig.” zei hij. Wiishu knikte en keek hoopvol naar de muur met tegels, maar er gebeurde niks. De muur en de tegels verroerden zich niet. Niks bewoog meer in de kamer. Je zou zo een speld kunnen horen vallen. De kamer was doodstil, totdat de deur open zwaaide en daar een zeer onaangename verrassing aan kwam. De man leek genadeloos. Hij had een masker op, zodat hij niet te herkennen zou zijn. Wiishu begon te gillen en rende meteen naar de andere kant van de kamer waar Jack stond om haar op te vangen. De man gromde luid en haalde uit zijn broek een groot lang mes waar nog restjes bloed aan zaten. Hij liep met zware passen naar het stel toe en stond over ze heen klaar om aan te vallen. Hij haalde uit en gromde. De man haalde zijn mes weer omhoog en veegde het af aan zijn broek. Hij keek naar zijn werk en was zeer tevreden. Hij zou zich er toch meer van kunnen herinneren, dus wat maakte het uit? Inderdaad, niks. Er gebeuren hier vreselijke dingen en soms gaat het spel niet snel genoeg. Dan moet er een vreselijke prijs worden betaalt. Jack zou kunnen zeggen dat hij het heeft gehaald en dat alles nog tot een goed einde zal komen, maar hij gelooft het niet. Hij weet dat hij zijn verlies zal kunnen verwerken. Hij kijkt naar het levenloze lichaam van zijn vriendin. Hij wou dat hij daar lag en dat zij bevrijd zou worden.

[b]Dames en Heren, Wat zal ik zeggen? Dat ze het heeft verdiend? Dat het haar verdiende loon was? Wie denken jullie wel niet dat ik ben?! Die man was bedoeld voor Jack. Signe had moeten blijven leven. Zij heeft zichzelf opgeofferd voor de liefde....Voor de liefde.[/b]

Het bleef stil in de kamer en Jack keek naar de deur. Twee mannen kwamen binnen en haalde het lijk weg. Ze keken of er nog meer lag en liepen weg. Jack begon zachtjes te huilen en zelfs een beetje te schreeuwen. De twee mannen kwamen weer terug en tilde Jack van de grond. Het was toch niet dat Jack zou gaan tegenwerken. Hij ging zelfs geheel vrijwillig mee. Hij wist niet waar hij heen gebracht zou worden. Misschien zou hij ook wel vermoord worden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen