Nadieh Ramsey


'I know.' zuchtte Theo en pakte mijn hand, waarna hij met zijn duim over de rug van mijn hand wreef en me lief aankeek. 'But will you forgive me if I kiss you right now?' Ik moest even lachen om zijn gladde praatjes maar stemde uiteindelijk toe.
'Yes, I will forgive you.' lachte ik en legde mijn hand op zijn wang toen hij me kuste. 'Honestly, I'm done being mad at you. It just doesn't feel right.'
'Well thank god for that.' Ik grinnikte even.
'Are you ready for the match tomorrow?' Theo kreeg weer een zorgelijke blik op zijn gezicht.
'Well.. I'm not sure. I'll probably start and I don't know how I will play without... What if I play the worst ever and we lose?'
'Hey, I don't know you like this down-talking yourself!' onderbrak ik Theo en nam zijn hand vast. 'I've seen you play without it Theo. You're an amazing player and Southgate picked you without it in the first place. You'll do an amazing job. I bet it wasn't the substance, it was just you who had more self-belief. You are an amazing player Tho and you'll do even better without that shit in your body ' Er brak een gelukkige glimlach daar op Theo's gezicht waardoor ik automatisch ook lachte en hij sloeg zijn beide armen om me heen.
'You don't know how much I needed to hear that.' glimlachte hij toen en kuste mijn slaap, waarna hij me verder naast zich trok en we even zo bleven zitten. Het kon nooit lang ongestoord blijven in het hotel natuurlijk, dus stelde ik voor om naar de kamer van Theo te gaan.
'My room?' herhaalde Theo. Ik rolde mijn ogen.
'Yeah, why? it's not off-limits, is it? Anne slept over at Alexis' too and don't worry, I just wanna cuddle. I wouldn't want to exhaust you the night before a really important match.'
'Just to cuddle then?' stelde Theo voor. Ik knikte.
'Yes. And who knows what might happen if you play well tomorrow.' Theo grinnikte.
'What if I don't play well?' Ik haalde mijn schouders op.
'Well then you won't get it. So you better play well.'

Alexis Sanchez


'Alright guapa, I'll see you tomorrow.' grijnsde ik en kuste Anne nogmaals. Op weg naar het hotel dacht ik over de wedstrijd die me morgen te wachten stond. We konden ze pakken, dat wist ik zeker, alleen moesten we onze gedachten er wel bij houden. Die morgen waren de gezonde zenuwen al aanwezig en zette we al vroeg koers naar het stadion. WE konden ons niet veroorloven om te laat te komen bij zo'n belangrijke wedstrijd, dus werd dit weer een lange dag wachten in en rond het stadion. Of voornamelijk in, het stadion, aangezien het te gevaarlijk was om erbuiten te komen. De tijd werd vooral besteed aan muziek luisteren, rondjes wandelen en proberen de zenuwen in bedwang te houden, maar op een gegeven moment hield ik het niet meer. Ik scrolde door mijn telefoon en zocht het nummer van Anne op.
'Hola guapo! I didn't expect you to call me!' Ik merkte hoe nerveus ik glimlachte.
'Well, I'm quite nervous and just wanted to hear your voice.' Ik hoorde haar lachen en rolde mijn ogen.
'Of course you are! But these nerves are good! You can't play without a little pressure, we both know that! Pressure is what gets you going, remember?' Ik knikte snel en realiseerde me dat ze dat niet eens kan zien.
'Yeah, you're right. I can't play without a little pressure.' herhaalde ik haar. 'Thank you Anne. Will you be wearing your jersey tonight?'
'Of course!'
'I may hope so.' plaagde ik haar.Anne grinnikte.
'Alright, I can hear you got your cheekiness back. I'm gonna go now. I promised Nadieh we would go out for dinner before the match.'
'Alright, eat something delicious for me.'
'I will, see you later, guapo.'
'See you.' Ik klapte mijn mobiel dicht en glimlachte. Dit was beter.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen