Sorry voor de tijd dat ik niet heb geschreven

Ik zie Justin en Archer onder me overleggen. "Lukt het?!" roep ik. "Ja! Doe rustig! Dan kunnen we wat bedenken!" roept Justin terug. "Jij hebt makkelijk praten!" roep ik gefrustreerd. Ik weet dat Justin ook hoogtevrees heeft. Daarom hebben we beiden een kamer op de eerste verdieping in het weeshuis, de begane grond is voor de keuken, woonkamer en eetkamer. Dan zie ik Archer de ladder op klimmen. Hij loopt over de balk naar mij toe. "Kom mee," zegt hij als hij begint terug begint te lopen. Ik verzet een stap, kijk weer naar onder en sta stil. "Je moet wel vooruit komen wil je ooit weer terug naar onder kunnen," zegt Archer, hij is kennelijk geïrriteerd door mijn domme actie. "D-dat weet ik, maar ik durf niet," stotter ik. Dan pakt Archer mijn arm vast en begint te lopen. Ik ben nu gedwongen om achter hem aan te lopen, gelukkig is de dit frame groot en kan je gemakkelijk met twee voeten naast elkaar in de breedte staan. Dan staan we voor de ladder. "Klim naar onder," zegt hij. Ik hurk naast de ladder, pak hem vast en laat een been zakken. Zodra ik de eerste trede onder mijn voet voel zet ik mijn tweede voet neer. Zo ga ik door tot ik onder ben. Archer komt achter me aan en staat binnen een record time ook onder.

"Hoe kan je zo dom zijn om daarop te klimmen?" vraagt Justin als ik onder ben. "Ik... Ik weet het niet," zeg ik, ik kijk naar de grond. "Doe dat nooit meer!" zegt hij. Dan komen er een paar andere jongens. "Mooi, we zijn compleet," zegt Archer als hij weer weg loopt. Net zoals gister volgt iedereen. "Waarom komt iedereen, behalve wij en Archer tegelijk?" vraag ik Justin. "Hun komen direct vanuit school," legt hij kort uit. Ik en Justin hebben nooit naar een school kunnen gaan omdat we daar zelf geen geld voor hadden. Ik kijk naar de gebouwen om me heen, omhoog naar de lucht. Doordat ik even afgeleid ben, merk ik niet dat degene voor me is gestopt en bots per ongeluk tegen hem aan. "Hey, kijk eens uit!" roept hij. Ik ben zijn naam alweer vergeten maar hij ziet er niet blij uit. "Sorry, ik was afgeleid," zeg ik als ik op sta. De jongen staat ook op. Hij kijkt me even boos aan en loopt dan naar de andere kant van de groep... Daar heb ik het al mooi verpest.

Vandaag zijn we niemand tegen gekomen en ik loop nu met Justin naar huis. Ik moet nog altijd denken aan dat Archer naar boven is gekomen. Waarom zou hij naar boven klimmen, terwijl het al gevaarlijk is, en ik eigenlijk niks met hem te maken heb? "Waar denk je aan?" Ik kijk op en zie Justin vragend kijken. "Ik vraag me gewoon af waarom Archer me kwam helpen, het is niet alsof het zijn schuld was en ik heb eigenlijk niks met hem te maken," zeg ik. "Je zit in de bende, hij is de leider. Het is hetzelfde als dat de commandant van een leger voor zijn soldaten zorgt, zij konden daarvoor ook niks met elkaar te maken hebben," legt Justin uit. Waarschijnlijk weet hij dit uit ervaring of omdat Archer hem dat heeft verteld voor hij naar boven kwam. Ik knik dus maar begrijpend.

Na een tijdje lopen we door de poort het weeshuis weer in. Ik krijg weer een paar opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd tot een jongen naast me stopt. "Waar zijn je ouders om je de les te lezen?" vraagt hij. Een paar jongens moeten lachen. Ik bijt op mijn lip. Ik ken deze jongen, hij is hier gebracht omdat zijn ouders veel minder geld hebben, maar hij komt er nog regelmatig. Hier krijgt hij ten minste fatsoenlijk eten en kan hij in een bed slapen. Mijn ouders hebben ons op straat gezet. Zonder pardon. Ik kijk boos naar de jongen. "Ben jij niet bang dat jouw ouders verhongeren?" vraag ik terug. Ik weet dat ik zo een gevoelige snaar raak en dat laat hij blijken. "Laten we naar binnen gaan," mompelt Justin. Ik schud mijn hoofd. De jongen kijkt me boos aan en tackelt me dan. Ik raak met mijn hoofd de grond maar weet de jongen alsnog van me af te trappen. Ik sta op en wankel even want ben duizelig door de klap. "Het is ook moeilijk om rechtop te blijven staan als je ouders nooit de moeite hebben genomen om het je te leren," daagt hij verder uit. Ik duik op hem af en sla mijn vuist tegen zijn kaak. Hij valt op de grond. Ik verlies de controle omdat ik zo boos ben. Ik weet dat ik hem trap. Een keer... Twee keer... Drie keer... Ik heb geen flauw benul waar. Tot Justin me weg trekt.

Nadat ik iets rustiger ben geworden kan ik weer scherp zien. Ik kijk naar de jongen. Hij ligt nog altijd op de grond. Ik kan niet zien hoe erg zijn verwondingen zijn want mensen staan erom heen. Ik hoop dat het ernstig is. "Ben je helemaal gek geworden?" vraagt Justin. "Jij was toch degene die zei dat ik voor mezelf moest op komen?!" roep ik. "Hij lag al op de grond, je kon gerust stoppen met trappen," zegt Justin. "Zeg me niet dat hij jou niet ook boos maakte met die opmerkingen!" roep ik weer terug. "Een beetje... Maar dat is nog geen excuus om iemand het ziekenhuis in te trappen," zegt Justin. Ik loop boos weg naar mijn kamer. Hij is degene die zegt dat ik niet genoeg voor mezelf op kon. Dan doe ik het en is het weer te veel. Wanneer is het dan wel goed?!

Reacties (2)

  • Luckey

    oh boy
    ik snap justin wel
    voor jezelf op komen is 1 maar iemand in elkaar rammen voor het ziekenhuis
    is wel even een stapje verder
    ben benieuwd hoe verder

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Ik ga weer de rationele persoon zijn die de sfeer komt verpesten: Justin heeft gelijk.
    En dat is niet hoe weeshuizen werken...
    En last but not least: hoe the fuck krijgt een jongen in een weeshuis steun van mensen als hij iemand uitscheld om het niet hebben van ouders?

    3 jaar geleden
    • Kyonakoenen

      Ik kan op alles een weerwoord geven hehe
      1e: koppigheidxD
      2e: als ouders te weinig geld hebben zetten ze hun kinderen soms op straat, dan geven ze ouderschap op maar de kinderen kunnen hun ouders blijven bezoeken
      3e: pester, mensen lopen mee om zelf niet gepest te worden
      xD(A)

      3 jaar geleden
    • DeNaamIsGideon

      I'll give you the second point.
      Maar punt een: mijn opmerking ging over het algemene juiste moreel, jij antwoorde met het moreel van dit personage, dus of je geeft mij dat punt of je geeft je eigen mening/argumenten.
      Punt 3: een pester kan niets alleen, dus hij moet eerst een beetje een groepje volgelingen hebben gekregen om mensen mee te laten lopen uit angst.
      Dus mijn stelling is dat die situatie hoogst onwaarschijnlijk is.

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen