TOM
"Vertrouw je mij dan zo weinig? 1 sms en je stormt weg. Mag ik ook nog een uitleg geven?"
Je ziet Eline met twee kwade ogen gesticuleren vanuit je bed maar draait je om en kijkt nu naar het venster.
Het enige wat jij hoort zijn de rappers die hun lyrics ratelen in je oren. Je blik staat op oneindig, je hersenen draaien overuren.
Zou Eline echt...? Heeft zij... Met...? Waarom...?
Een hand rukt je oortjes los en zet je gedachten stop. Eline gaat naast je zitten.
"Tom, vertrouw je mij?"
"Maar ja, ik vertrouw jou." zeg je bot.
"Waarom doe je dan zo? Waarom sluit je je af? Ik weet niet wie dat smsje stuurt, en de andere smsjes"
Je kijkt naar je handen en dan weer naar Eline. Ze zit er radeloos bij.
Haar haren in de war, in haar mondhoeken hangt nog tandpasta, haar ogen waterig.
Ze ademt zwaar en traag door haar neus en ze kijkt je schuw aan.
"Welke andere smsjes?" vraag je verward.
"Ik kreeg al eerder enkele smsjes van dat nummer. Ik weet niet van wie ze komen. Ik dacht dat het niks was dus zei ik niks."
Met je duim wrijf je de tandpasta af haar mond en je streelt haar kin en kaaklijn zacht. Enkele losse haren steek je achter haar oor.
"Sorry, Eline. Sorry dat ik zo overdreef, ik wist van niks. Kom hier."
Je geeft haar een lange, stevige knuffel.
"Auw, pas op Tom."
Met pijn duwt ze jou weg en kijkt of de pleisters nog goed zitten.
Je geeft haar een kusje en gaat terug op je zij liggen. Eline kruipt naast je en je neemt haar in je armen.
"Wil je dat ik de politie inschakel, Eline?"
"Politie, zouden we dat wel doen? Het zijn gewoon maar smsjes, niks ernstigs. Misschien als het erger wordt."
In haar haren en op haar lippen plak je nog wat zoenen en je probeert te slapen.

Als je wakker wordt, is Eline al enkele uren aan het werk. Je had haar horen opstaan, maar bent lekker blijven liggen in het warme bed waar haar zijdezachte geur nog in rondzwierf. Je had nog steeds je twijfels over de sms maar je wilt niet blijven doordrammen. Daarom was het makkelijker om te blijven liggen en niet per ongeluk weer over gisterenavond te beginnen.
"Gaan we vanavond uiteten?" vraag je aan Bill die opstaat met een uur of twee.
Hij gromt en stapt recht naar de koffiezet.
"Of we vanavond uiteten gaan?" herhaal je luider. Geen antwoord.
Je zapt verder op de tv maar niks weet je te bekoren. Bill komt naast je zitten met zijn tas koffie en heeft er een croissant bijgenomen.
"Waar uiteten?" vraagt hij met een haperende stem.
"Wel, ik dacht bij Eline. En Sebastian." slik je.
Bill stemt toe en kijkt hoe je geërgerd op de afstandsbediening blijft duwen.
Hij stelt zich meteen terug recht en gaat buiten zitten.
Met een zucht ga je samen met Pumbi in de tuin wandelen.
De frisse lucht doet je goed, al is het eerder warme lucht.
Je schopt op een kleine bal naast het vijvertje en Pumbi snelt erachteraan.
Je dribbelt wat en Pumbi loopt als een gek achter jouw voeten.
Je steekt een sigaret op en vraagt Bill of hij mee de stad in gaat. Je doet Pumbi's leiband aan en laat hem in de wagen.
Je neemt de sleutels van de witte Range Rover en start de wagen. Bill stapt in en zet de radio op het hoogste volume.
Je zet het onmiddellijk veel stiller en Bill zucht.
"Rijd maar eerst om een goede sterke koffie, mijnheer Grumpy Much." sist Bill.

Het wandelen door de stad en tussen de winkels doet je deugd.
Je bent volledig afgeleid van de situatie deze nacht en geniet van de zon samen met Pumbi en Bill.
Je koopt een nieuw petje en Bill koopt zoveel hij maar kan. Plots hoor je van aan de overkant van de straat enkele meisjes gillen.
Je kijkt naar Bill. Jullie zuchten in koor.
"Smile, brother, just smile." zegt Bill tussen zijn tanden door.
De meisjes komen op jullie af en vragen elk een handtekening.
Sommigen vragen een selfie maar die krijgen ze niet. Tussen hun gekrijs en gegil door hoor je één vraag meerdere keren terugkeren.
"Heb jij een nieuwe vriendin, Tom? Is het die Belgische?"
Je negeert de vraag zo goed mogelijk en stapt samen met Bill en Pumbi richting de auto.
De vraag blijft zich herhalen in je gedachten. Zijn jullie eigenlijk een koppel? Eline zei dat je niet zoveel moest nadenken en dat deed je.
Maar als je dat echt zou doen, zou je al elke nacht een ander in je bed hebben gehad en zou je niet elke seconde aan haar denken,
haar geur herproeven en haar stem beleven. Zou zij er ook zo over denken? Of zou zij met Sebastian...? Jullie zijn geen officieel stel. Denk je.
Hier ga je weer. Terug bij af. Bill geeft je een tik op je schouder en vraagt wat er eigenlijk al de hele dag scheelt.
Je vertelt hem de hele situatie en met wat je worstelt.
"Wel, Tom. Het is niet officieel. Maak het dan officieel. Zo simpel is het."
Je slaat jezelf voor je kop en bedankt Bill.
"Geniaal, Bill. Dankje."
"Duh. Ik ben 't, Bill." antwoordt Bill droog en zelfvoldaan en nog voor hij zijn sigaret volledig kan doven op de grond sleur je hem mee een speelgoedwinkel binnen.
"Tom, wat doen wij hier? Hier hebben ze enkel echte toys, geen sextoys. Dat weet je toch?" lacht Bill en hij kijkt je vreemd aan.
"Sssttt, Bill. Ik heb nu eens een goed idee. Laat mij doen."

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen