Anne Ramsey


Na de wedstrijd had ik verwacht dat Alexis alleen naar zijn hotelkamer wilde om zich daar de rest van de avond op te sluiten, want ik wist hoe pijnlijk die penalty-misser voor hem was. Alexis wilde altijd tegenslagen in z'n eentje verwerken dus was ik des te meer verrast en blij dat hij me deze keer wel toeliet om hem te troosten.
We zaten al een tijdje in het appartement op de bank met onze hoofden tegen elkaar wat te soezen. Ik streek zachtjes door zijn kuif terwijl we allebei in onze gedachten verzonken zaten. Ik kon er niets aan doen, maar ik voelde me ergens toch een beetje schuldig. De aanleiding naar de Engeland versus Chili match was allesbehalve ideaal geweest met de brokken die Theo en ik hadden gemaakf. Misschien lag het daarom wel deels aan mij en had hij zich minder kunnen concentreren en voorbereiden op de wedstrijd. Hoe meer ik erover nadacht, hoe meer het knaagde dus besloot ik het hem vlakaf te vragen.
'Do you think you were partly distracted for the game because of the shit I got in with Theo?' vroeg ik voorzichtig.
Alexis haalde zijn hoofd van mijn schouder en keek me aan. 'No, guapa, it's not your fault if that's what you think. I felt confident during the game and also when I was gonna take my penalty but then I felt that my run-up wasn't good and when I kicked the ball, it went over,' vertelde hij en zuchtte sip. 'I still can't believe it.'
Ik zuchtte nu ook en wreef troostend over zijn schouder. 'Babe, I know it's still a shock right now and it's gonna some take time but you will get over it. I know you. You always come back stronger. Nothing can bring you down.'
'But I feel like I let the nation down,' mompelde hij zo stil dat hij dacht dat ik het niet hoorde.
'No, don't say that. Everyone can miss a penalty. Let the haters say whatever they want. They are always looking for a scapegoat to pin it all on. You haven't let anyone down, certainly not me,' zei ik. Ik probeerde oogcontact met hem te maken en wanneer dat gelukt was, legde ik mijn handen om zijn gezicht. Ik kuste hem zacht op zijn lippen en het hielp om wat van zijn verdriet weg te nemen.

Theo Walcott


'Goodmorning sunshine,' grijnsde ik toen Nadieh wakker werd en zich uitrok. Ik boog naar haar toe en kuste haar op de mond. Haar lippen proefden nog naar de alcohol van gisteren, maar ik vond het niet erg. Het was inderdaad een stevig feestje geweest.
'Morning,' glimlachte ze terug waarna ze een ondeugende twinkeling in haar ogen kreeg. 'Last night was great. Am I still dreaming or is there indeed a very handsome man next to me in bed?'
Ik lachte en grijnsde opnieuw. 'Nope, I'm a hundred percent real but if you want, I can make you be on cloud nine again.'
Mijn hand streek over haar heup en ging langzaam naar de binnenkant van haar dijbeen. Ze giechelde en draaide zich opzettelijk van me weg.
'Ah babe!' pruilde ik.
Sassy keek ze me aan toen ze uit bed stapte en haar kamerjas over zich heen gooide. 'N'awww didn't you already have enough fun last night? Gotta focus on the semi-finals now! Eyes on the prize!'
Ik rolde naar het randje van het bed en kon zo haar hand nog vastgrijpen vooraleer ze richting de badkamer paradeerde. 'But you're my prize so I've only got eyes for you...'
Ze rolde al lachend haar ogen en schudde haar hoofd. 'You're really not gonna give up, are you? Well, if you're quick you can have a shower with me.'
Ze was amper uitgesproken of ze repte zich al naar de badkamer. Ik liet het me geen twee keer zeggen en rende achter haar aan. Ik was nog net op tijd om haar tegen te houden toen ze de deur wilde sluiten.
'Alright, you're quick indeed,' concludeerde ze en keek me speels aan. Het maakte me alleen maar meer opgewonden vanbinnen. Ik sloot de badkamerdeur achter me en begon haar wild te kussen terwijl ik met mijn andere hand de douchekraan alvast opendraaide. Ze grijnsde tevreden tegen mijn lippen aan en liet haar kamerjas weer op de grond vallen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen