Normaal doe ik dit soort dingen niet in deze story, maar dit is mijn eigendom en ik mag er mee doen wat ik wilxD

Let maar niet op het slechte Nederlands en Engels, het is avond, 'nough said.

Zoals ik vorig hoofdstuk duidelijk heb gemaakt, is het schrijven van liedjes een andere hobby van mij.
Maar net zoals ik met verhalen doe, ik leer door andermans werk nadat ik het eerst gelezen/geluistert heb om het plezier, het te analyseren.
Ik ben op de eerste plaats tekstschrijver though, dus ik dacht: waarom geef ik niet gewoon wat inzicht in de teksten van mijn favoriete artiesten?

First up: eerste in het alfabet, eerste die me liet zien dat muziekteksten kunst kan zijn:

AURORA
Aurora Aksnes.
Niet heel bekend, ongeloofelijk fascinerend.
Om met de deur in huis te vallen: Aurora is niet bedoelt om begrepen te worden.
Of nouja, misschien begrepen wel, maar ze hoort op een afstand te blijven.
Dat is haar ding zegmaar.
Alles aan haar is daar voor gemaakt.
Haar muziek is meestal minimalistisch, en hypnotiserend.
Haar manier van optreden is al even in trance, zover als dat mensen beweren dat ze permanent onder invloed van drugs zou zijn.
I don't want to know and I don't care.
Ze heeft lichtblond haar en ijsblauwe ogen, door haar fans een Engel genoemd.
En dan de tekst: zoals ik eerder al zei, op een afstand.
Iedereen kent het missen van je ex wel, maar Aurora houd zijn handen om die liedjes voor haar te laten spelen *shudders*.
Soms kan ze erg donker zijn, wat met haar onschuldig klinkende stem een heel spooky effect creëert.
Helaas vind ik vaak dat haar liedjes vaak erg doelloos klinken.
Echt rijmen gebeurt nauwelijks, near rhymes zijn optioneel.
Het voelt als een hoop mooie zinnen die bij elkaar geveegd zijn en waar muziek onder gezet is om het samen te binden.
En soms gaat zelfs dat mis: "I fall asleep in my own tears, I cry for the world, for everyone".
Ik weet dat ze pas 19 (of 20? I forgot) is, maar depri teen zijn moet ze iets beter brengen, want dat kan ze.
But everyone fucks up sometimes.
Het enige andere nadeel is dat je er uiteindelijk een beetje moe van word.
Alle liedjes hebben dezelfde stijl, en mysterieusheid werkt maar even voor het, jawel, cringy word.

Wat leer ik hier van?
Ik wissel af, ik kan edgy of angsty zijn, maar ik heb genoeg vrolijkheid er tussendoor gemixt.
Soms moet je de tekst ook dichterbij de luisteraar leggen.
To connect is to make people truly understand.

Een random lijn om het af te scheiden want dat ziet er cool uit maar ik weet nooit hoe ik dat precies wil doen dus deal with this.

Boyinaband
Dave Brown.
Godverdomme wat is deze man slim.
Hij staat echt compleet tegenover Aurora qua het schrijven van nummers.
Creatief gerijm, straight to the core, en relatable door niet #relatable te zijn.
Wait whut.
Let me explain.
Zoals ik al zei, deze man in godverdomme slim.
intelligent, misschien soms een beetje depri, wijs in het erkennen van gewoon menselijk zijn: voor mij best relatable.
Daarnaast is hij op eerste plaats een youtuber, die mensen aantrekt door niet alleen muziek te maken, niet eens daarnaast alleen behind the scenes, maar ook andere videos waarin hij laat zien wie hij is te maken.
Hij neemt zichzelf niet te serieus, behalve de dingen die wel serieus genomen moeten worden.
Klinkt makkelijk, dat is het niet.
On the downside: hij is niet écht poëtisch.
Sommige zinnen kunnen dat wel zijn, maar hij is vooral clever en bewust van de wereld om hem heen.
Hierin is hij een gevangene van zijn relatability, hij kan niet die afstand nemen om te dichten.
Hij kan mensen laten nadenken, maar niet op een mooie manier: eerder praktisch.

Oh en hij kan niet goed genoeg zingen om het te proberen, hij is tenminste eerlijk over zijn gebruik van autotune.


eigenlijk is zo'n lijn over tekst best interessant en filosofisch: door iets rechts over iets onregelmatigs te trekken maak je het alleen maar chaotischer.



Dit was wel genoeg voor nu, ik ga verder met andere mensen in een volgend hoofdstuk.
Wat heel belangrijk is om te weten is dat ik echt wel weet dat ik zelf verre van perfect ben.
Maar ik kan best leren van de grownups.

Als afsluiting misschien nog een tekst van mij tegen critici en artiesten die zichzelf te serieus nemen?
Is wel zo toepasselijk.

"Metal Teeth"
(Metallic voice)
Metal teeth.
Tongue molten.
Spitting a bloody screech.
Haunted by your robotic speech.

(Scream)

(Fast paced)
Hammering down is easyer than getting up.
And chopping off takes shorter than growing does.
Inhaling is self endangering so you'll only cough.
I know you'd never search for the sweetness in new mud.
You're shooting 6 year old ballerinas that doesn't scream love.
So now the critique on the critic has been enough.

(Slow paced)
So depressive, (I know issues.)
Repetetive, (but I don't abuse.)
Unrelative, (entertain, not amuse)
Dark perspective, (poison infused)
Shred and leave, (beaten and bruised)

(Midpaced rock)
Metal teeth.
When you find it hard to breathe.
The deflection of sunlight.
Sure is a pretty sight.
Tongue molten.
Swallow liquid.
Don't question it.
Origins were made to forget.
Spitting a bloody screech.
We'll give them each.
One thing to preach.
Haunted by your robotic speech.
After humanly out of reach.
Automaticly assuming lengt of leach.

(Instrumental)



Vraag voor vandaag: mag je iemand bekritiseren als je het zelf niet beter kan?

Reacties (1)

  • Samanthablaze

    mag je iemand bekritiseren als je het zelf niet beter kan?

    Ik denk dat je suggesties en tips mag geven, maar je er wel bij moet vermelden dat je er zelf weinig verstand van hebt

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen