||Diana Cassandra Volturi

Gestrest kijk ik van Edward, Jasper en Paul naar Sam, Jake en Embry. Nooit in de afgelopen tien eeuwen heb ik me alleen of opgejaagd gevoeld, maar vandaag is de dag dat ik Jane, Alec, Demetri en Felix aan mijn flanken mis, want ik ben nu de prooi van minstens vier personen. De wolven willen me dood, dat is hun instinct, ongeacht wat Paul misschien van mij mag zijn. Edward en Jasper zullen ongetwijfeld zwaar geïrriteerd zijn doordat hun plan is misgelopen. Als de wolven dan ook nog horen dat ik een lid ben van de Wacht en dat de rest onderweg is naar hun stadje, dan ben ik sowieso dood.
      Ik open de palmen van mijn hand en laat grote walmen verdovende, zwarte rook uit mijn handen ontsnappen. Wezens doen rare dingen als ze in paniek zijn, maar het enige wat ik wil is een uitweg.
      'Stop, het is oké, Diana!' schreeuwt Edward nog, maar tevergeefs. Hij valt bewusteloos neer, net zoals de vijf andere personen in de hal.
      Ik hoor de zware voetstappen van Emmett naar beneden schieten en ik trek snel mijn rook terug, voor het fataal wordt en ik maak dat ik weg kom. Emmett komt niet achter me aan, waarschijnlijk te bezorgt om zijn broeders en ik gebruik dat in mijn voordeel, want een paar minuten later zit ik tegen de grens van Canada.
      Ik neem plaats op een omgevallen boomstam en ik weet zeker dat als ik nog een mens was geweest, dat de kou me geïrriteerd had. Er zijn maar een paar dingen die ik me herinner van mijn mensenleven en een daarvan is dat ik een hekel aan kou had. Ook was ik de beste jager in mijn dorp, al dacht iedereen dat het mijn broer Nathaniel was en niet de persoon die hem hielp - zijn zus dus. Nee, ik moest de hele dag op een kruk achter het spinnewiel zitten en van schapenwol draden spinnen. Niemand wist dat ik kon jagen en lezen, iets wat de rijkste en beste mannen uit ons dorp niet helemaal beheerste. Maar ik weet nog dat ik geen slecht leven had, het was gewoon zo die tijd.
      Na een tijdje merk ik pas dat mijn schouders schokken alsof ik aan het huilen ben, maar ik kan al elfhonderd jaar niet huilen en ook nu komen de tranen niet. Maar de zeemeermin had geen tranen, en daarom leidt ze zoveel meer pijn... Vampiers hebben geen tranen en zelfs ik niet in mijn mensenvorm kan huilen.
      Het ritmische gebonk van poten op de aardbodem haalt me uit mijn gedachten en snel ga ik rechtop staan, alsof er niets gebeurd is. Net op tijd, want een paar seconden later kom ik oog in oog te staan met een bloedmooie wolf die minstens een meter boven me uitsteekt. Zijn zilveren vacht is ontzettend mooi en lijkt haast perfect, maar zijn chocoladebruine ogen zijn precies die van Paul. En ik weet dat het hem is, het is alsof ik het kan aanvoelen.
      De wolf draait zich om, verdwijnt achter een paar bosjes en even later komt er een tiener voor terug, al zou je niet zeggen dat hij een tiener is. Zijn donkerbruine ogen zijn precies hetzelfde en ik laat mijn blik afdwalen naar zijn perfecte wasbordje. Hij lijkt wel een Griekse god, zo perfect.
      Zijn ogen vinden de mijne weer en ik verander van mijn vampierenvorm naar mijn mensenvorm.
      'Niet doen,' zegt Paul direct, zijn stem hees en ruw, maar o zo prettig. Hij zet een stap naar voren en als reactie spring ik direct in de meest dichtstbijzijnde boom.
      Gehurkt kijk ik neer op Paul en zijn ogen vinden mijn inktzwarte. Hij lijkt geschrokken, boos en bezorgt en ik vraag me ineens af wat ik in vredesnaam met een wolf moet en waarom ik hem niet hier en nu afmaak.
      'Ik doe je niets aan, dat beloof ik,' zegt Paul, zijn stem nu met een toon van hopeloosheid.
      'Dat weet ik,' antwoord ik zacht, wetend dat hij me toch wel hoort. 'Maar ik kan niet hetzelfde beloven.'

Reacties (4)

  • Shibui

    Aaw....

    3 jaar geleden
  • Sucrose

    Super schattig dat hij achter haar aan is gekomen. Hopelijk begint ze Paul daarna wat te vertrouwen

    3 jaar geleden
  • VampireMouse

    Oww zo leuk! Mooi geschreven zeg! Love this!
    Verder!!

    3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Awh zo lief dat hij achter haar aankomt. En daarnaast, het lijkt me geweldig om die wolven te zien en te berijden

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen