Foto bij Paralyzed three

Ineens hoor ik alle geluiden weer duidelijk om mij heen in plaats van weggevaagd. Mijn blik schiet omhoog naar de arts die achter zijn scherm staat te tikken, een opwelling van woede vliegt naar boven, ik krijg het er warm van en hoor de geluiden achter mij, van mijn hartslag harder piepen. ''Vertelt u altijd een patiënt wat hij/zij heeft terwijl u doet alsof ze er niet bij is?!'' roep ik kwaad. Hij schrikt en laat zijn toetsenbord los. ''Sorry?'' vraagt hij en kijkt me aan. ''Nou, u hoort toch wat ik zeg? U praat zo over mij heen, alsof ik er niet ben! Hoe kunt u dat doen? En dan doodleuk iemand anders vertellen dat ik een hersenbloeding heb gehad, terwijl ik zelf niet eens weet WAT ER ALLEMAAL AAN DE HAND IS MET ME.'' schreeuw ik. ''Julia, rustig lieverd..'' hoor ik mijn moeder. ''NIKS RUSTIG. ZO GA JE TOCH NIET MET MENSEN OM? HOE ZOU U HET VINDEN ALS IK ALS DOKTER U ZOU VERTELLEN DAT ER IETS ERNSTIGS IS GEBEURD, MAAR DAN OVER U HEEN TEGEN IEMAND ANDERS?'' schreeuw ik tegen hem. Hij lijkt er heel geschrokken van. ''I-ik... ik wist niet dat u het niet wist.'' Ik kijk weg, richting de deur. ''Het spijt me mevrouw Jones.'' zegt hij. De verpleegkundige in de ruimte, Michelle heette ze geloof ik, houdt zich stil. ''Was mijn collega hier niet geweest om uit te leggen wat mevrouw is overkomen?'' vraagt de arts dan aan haar. ''Nee... Daarvoor zou jij komen.'' zegt Michelle, de verpleegkundige. ''Sorry, mevrouw Jones, dit wist ik niet. U heeft gelijk.. dit is totaal niet netjes van mij geweest en daar bied ik mijn excuses voor aan.'' zegt hij. Hij pakt een stoel en gaat zitten. ''Wil je dat ik je uitleg wat er met je is gebeurd?'' vraagt hij dan. Ik kijk de andere kant op, zijn blik ontwijkend.. en voel tranen over mijn wangen lopen. ''Mevrouw Jones?'' vraagt hij. ''Doe maar.'' mompel ik zacht.

Hij begint mij van begin tot eind te vertellen wat ik precies heb. Onder andere dat een subdurale bloeding ontstaat door een ongeval of letsel, dat mijn bloeding is ontstaan aan de rechterkant van mijn hersenen, en dat het bij een herseninfarct, in mijn geval een hersenbloeding zo werkt dat je dan uitval hebt aan de andere zijde van je lichaam. Ik heb mijn bloeding rechts gehad, en hierdoor uitval aan de linkerkant van mijn hersenen. Mensen die een bloeding hebben aan de rechterzijde hebben vaak last van bewegingstoornissen, verlammingen aan de linkerkant van het lichaam, een doof gevoel, soms kunnen mensen de gehele linkerkant zelfs niet zien. ''Dat is ook iets wat jij hebt Julia, merk je dat je met de linkerkant van je ogen eigenlijk geen besef heb dat er iets is?'' vraagt de arts mij. Ik haal mijn schouders op. ''Probeer eens te beschrijven wat je allemaal ziet. ''Ik zie de computer, de deur, de infuuspaal, en ik zie een paar plakkers op mijn lichaam die volgens mij mijn hartslag meten.'' geef ik aan. Hij knikt. ''Kun je aanwijzen waar de plakkers zitten die je ziet?'' vraagt hij. Ik knik en begin de plaatsen aan te wijzen waar ik de plakkers zie. Ik zie de arts opzij kijken, maar ik heb niet in de gaten waar hij naar kijkt. ''Ziet u wat ik bedoel, mevrouw?'' vraagt hij. ''Uhu.'' hoor ik mijn moeder knikken. ''Julia, je wees net de plakkers aan, en die zitten allemaal aan de rechterzijde van jouw lichaam.. Aan de linkerzijde heb je ook nog plakkers zitten, maar die heb je niet aangewezen.'' zegt hij dan. ''Oh...;'' zeg ik verbaasd en bijt op mijn lip. ''Kijk maar meer met je hoofd naar links, dan zul je zien dat er veel meer is aan die zijde dan je nu ziet.'' zegt hij. Ik doe wat hij vraagt en zie nog meer plakkers, wat bloed op het laken en ik zie uiteindelijk mijn moeder staan, achter haar een raam, ik kijk uit op een park, waarin kindjes spelen, een paar jongens aan het skateboarden zijn en vogels rondvliegen. Kort vertelt hij dat er buiten zichtbare gevolgen, ook van binnen niet-zichtbare gevolgen kunnen ontstaan. ''Een veel voorkomend symptoom is bijvoorbeeld, het moeilijk herkennen van een grapje, iemand kan iets bedoelen als grapje, maar omdat jij dat door het hersenletsel niet kan omzetten in een grapje, kun je het ook wel eens aannemen alsof iemand het meent, of dat het niet lukt om emoties te tonen in je mimiek, het betekent niet dat je ze niet hebt, maar dat je ze niet kan uiten in je gezichtsuitdrukking.'' zegt hij. ''Deze niet-zichtbare gevolgen zullen gedurende de tijd zichtbaar worden, het is nu dus niet duidelijk of je deze hebt en welke het zijn.. Dit zal moeten blijken.'' Ik knik eventjes zacht. ''Wat veel...'' mompel ik en kijk hem aan. Hij knikt. ''Dat kan ik goed begrijpen...''

Lesje van de zuster voor de geïnteresseerden!:)Bekijk de link hieronder voor een korte en simpele uitleg over wat een hersenbloeding is:)
KLIK
Door het verhaal heen zal ik later dit soort 'info' filmpjes plaatsen, vinden jullie dit fijn?

Liefs,
Robin

Reacties (2)

  • IrishNialler

    Jeetje wat heftig dit

    1 week geleden
  • DreamToDare

    Ik vind dit nu al zo’n te gek verhaal! Voor mij het eerst dat ik een verhaal lees waarin medische termen worden gebruikt met onderbouwing! Zelfs ik als verpleegkundige in opleiding leer zo nog extra dingen! Ga vooral zo door!

    1 jaar geleden
    • Buttahbenzo_

      Leuk om te horen! Thanks:)ik doe mijn best:)hoeveelste jaars ben je?

      1 jaar geleden
    • DreamToDare

      2e jaars! 😊

      1 jaar geleden
    • Buttahbenzo_

      Super leuk! ☺️☺️. Ik ben nu 1 jaar afgestudeerd mbo en in september begonnen met verkorte HBO opleiding

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen