Voor Chyler!
YO. I'm back! Nee maar het is niet grappig hoe lang dit dus heeft geduurd.
Ik ben volgensmij drie uur bezig geweest als het niet langer is. Maar goed!
ENJOY THIS. ITS VERY LONG?!

Sara Lance was sinds een week terug in Star City en had Lieke Snow gevraagd om langs te komen. Ze hadden genoeg bij te praten en Lieke wilde Sara ook graag zien. Ze wist echter dat Sara nog een aantal andere vrienden had uitgenodigd. Een paar die ze wel herkende van naam, maar voor de rest niet goed kende. En dan had je nog Felicity, Thea en Oliver.
Eigenlijk sprak ze met die drie laatste bijna dagelijks en daarom had ze ook met Oliver afgesproken samen naar Sara te gaan. Ze had sinds kort een kleine appartementje waar ze samen met Amaya Jiwe woonde. En Lieke kon niet wachten het te zien. Ze wist stiekem wel al dat ze niet heel veel met Sara bij zou praten. Maar een feestje met haar beste vrienden sloeg ze niet af.

Oliver reed de oprit op en parkeerde zijn auto.
"Gelukkig is haar oprit groot genoeg." merkte Oliver sarcastisch op, waarna Lieke begon te lachen. Hij kon soms zo droog uit de hoek komen en eerlijk gezegd had hij ook wel gelijk. Hoofdschuddend maakte Lieke haar deur open en stapte naar buiten. Het was al aardig koud buiten voor de tijd van het jaar, dus trok Lieke haar sjaal nog wat beter om haar nek en liep richting Oliver die zijn arm al voor haar klaar had. Ze armde bij hem in en samen liepen ze naar de deur. Vanuit het raam zag ze dat het er al erg gezellig uit zag. De meeste leken al gearriveerd te zijn en Lieke vroeg haarzelf stilletjes af of ze de verkeerde tijd had doorgekregen. Oliver had ondertussen al aangeklopt en Sara deed open.
"Oliver! Lieke!" riep ze blij. Een voor een gaf ze hen een grote knuffel en liet hen binnen. Lieke voelde de warmte al tegemoet komen en was blij dat ze haar jas uit kon doen. Ze stopte haar sjaal in haar mouw en hing hem toen op aan de kapstok. Ze liep achter Oliver en Sara aan naar binnen. Ze zocht naar bekende gezichten en kroop gauw naast Felicity. Oliver ging aan de andere kant van Felicity zitten.
Ze herkende Nathaniel Heywood vaagjes. Net zoals ze Raymond Palmer kende, maar nog nooit met hem had gesproken. Felicity had vaak over hem gepraat toen zij en Raymond samen waren, maar dat was al weer een tijd geleden. Ze zag dat Thea in gesprek was Jefferson Jackson.
Lieke trok haar benen op de bank en leunde tegen Felicity haar schouder aan.
"Je bent koud." zei ze, waarna ze een arm om haar heen sloeg. Lieke begon te lachen.
"Het is ook niet echt lekker weer, Fé." antwoordde Lieke lachend.
"Nee dat klopt, maar hier is het wel lekker warm gelukkig."
Lieke knikte en schrok toen Sara op haar schoot schoof.
"Hoe gaat het met mijn favoriete persoon?" vroeg ze vrolijk. Ze drukte een kus op Liekes wang en lachte haar tanden bloot.
"Goed en met mijn ninja?" kaatste Lieke terug. Het was een soort inside joke geworden tussen de twee.
"Echt top. Het is zo leuk met de Legends. Maar dat leg ik je allemaal nog wel uit. We moeten echt een keer samen afspreken!" zei ze enthousiast.
"Goed idee. Ik heb je zoveel te vertellen!" antwoordde Lieke. Ze was een beetje naar achter gaan zitten om Felicity ook mee te laten luisteren.
"Je hebt iemand ontmoet?" probeerde Felicity.
Lieke schudde teleurgesteld haar hoofd.
"Anders had ik je dat allang gezegd, gek!" grinnikte Lieke. Felicity knikte begrijpend.
"Misschien is een van mijn teamleden wel geschikt voor Lieke." zei Sara grijnzend.
Lieke rolde met haar ogen en schudde haar hoofd.
"Ik wacht rustig af, dames. Felicity heeft Oliver. Sara jij hebt.. genoeg dames en heren om je heen hangen. Ik vind het wel mooi zo." zei Lieke, waarna ze haar mobiel checkte om onder het gesprek uit te komen. Sara drukte een kus op Liekes kreun en knikte.
"Je hebt ook gelijk." zei ze snel. "Maar ik wil graag weten wat je dan wel te vertellen hebt."
Lieke glimlachte naar haar en keek naar Felicity.
"Ik ben nu bijvoorbeeld officieel deel van Team Arrow." zei ze toen. Felicity begon trots te knikken.
"Ja! Zeker!" zei ze hyper. "En of ze een deel is van het team."
Sara keek Lieke verbaasd aan.
"Lekker bezig hoor!" riep ze, waarna ze opstond en haar handen in de lucht gooide.
"Rondje namens mij. Op Lieke!"
Lieke haar wangen kleurden rood en ze wilde het liefst door de bank zakken, maar de groep mompelde lachend een proost en gingen toen weer verder met hun gesprekken. Ze keek naar Thea, rechts van haar, die haar een bemoedigend toeknikte en wilde toen terug draaien naar waar Sara stond, toen haar ogen die van Ray Palmer kruiste. Even bleef haar blik hangen en ze keek naar de glimlach op zijn gezicht. Hij gaf haar een knipoog en ging toen weer verder in gesprek met de historicus.
Ze pakte snel haar glas drinken en focuste zich op de lampjes die achter in de kamer hingen. Wat was er was er zojuist gebeurd?
Felicity was in gesprek beland met Oliver en Sara was in gesprek met Amaya. En eigenlijk wist ze niet waar ze haar gedachtes kwijt moest.
Als vanzelf focuste haar ogen op de twee mannen die tegenover haar zaten. Nate was druk aan het praten, terwijl Ray af en toe knikte. Ze vroeg zich af of Nate altijd zo druk was. Ze zag dat Ray zijn armen over elkaar deed en Lieke keek ernaar. Hij had enorme armen. Hij had duidelijk getraind en dat kon je eigenlijk aan zijn hele lichaam wel aflezen.
Lieke keek snel weg toen Rays ogen de kamer scande. Ze wilde niet dat ze als een klein meisje betrapt zou worden op staren.
Toen, alsof de wereld even om haar heen stopte, hoorde ze een lach door de kamer heen gaan. Het was een zware, maar fijne lach. Hij was oprecht. Lieke keek snel op en zag meteen van wie die lach was. Ray Palmer. Zijn mondhoeken stonden ver omhoog, waardoor er rimpeltje net onder zijn ogen ontstonden. Hij schudde lachend zijn hoofd om iets wat Nate zojuist had gezegd.
Het klonk zo goed.. en het was zo mooi.
Zonder dat Lieke het doorhad kwam er een glimlach op haar gezicht te staan. Eentje die Sara meteen doorhad. Ze volgde de lijn van Liekes ogen naar Ray Palmer en trok een wenkbrauw op.

Lieke werd uit haar gedachten geschud door Sara die op de leuning van de bank naast haar kwam zitten.
"Moet ik je voorstellen?" fluisterde ze zacht. Lieke wist precies over wie ze het had en haalde snel haar blik weg.
"Nee, ik bedoel.. niet perse." zei ze snel, waarna ze haar hoofd schudde en naar Sara keek.
"Hij is single." zei Sara toen. Lieke zuchtte en keek Sara waarschuwend aan.
"Kom op! Hij is single. Hij is knap. Hij is ontzettend lief. En slim, en lang.. en soms een beetje betweterig. Maar voor de rest super leuk. Waarom niet?"
"Misschien dat Feli-" probeerde Lieke, maar Sara liet haar niet eens uit praten.
"Die is verliefd op Oliver en vrienden met Ray. Ze zijn over elkaar heen, geloof me. En je bent nu al verliefd op zijn lach." zei ze grijnzend.
Daarna hield ze haar glas naar voren. Lieke pakte deze aan en nam een slok. Ze voelde meteen dat er alcohol in zat. En ondanks dat ze dat niet erg vond, wist ze meteen dat Sara wilde dat ze wat losser werd.
"Ik weet het niet." mompelde Lieke opnieuw.
"Dude!" zei ze hoofdschuddend.
Van het ene op het andere moment had Sara Ray al geroepen. Hij keek verbaasd op, waarna Sara hem wenkte. Hij zei snel wat tegen Nate, voordat hij opstond. Nate ging in gesprek met Thea, maar dat boeide Lieke niet heel erg.
Lieke voelde dat ze zenuwachtig werd. Want er kwam een redelijk knappe man nu richting haar gelopen en Sara was van plan alles er aan te doen om hun samen te krijgen. Er was in ieder geval wel een pluspunt. Met zijn lach kwam zij wel de avond door.
"Sara." zei hij. Daarna richtte hij zijn blik op Lieke.
"Laat me raden!" zei hij gauw. "Jij bent de Lieke Snow waar iedereen het over heeft?"
"Dat blijkt." antwoordde ze, waarna ze haar schouders ophaalde.
Sara stond op en rende naar haar eettafel, om daar een stoel te pakken en naast de bank neer te zetten. Ze duwde Ray zachtjes naar beneden, die op zijn beurt volgens mij al precies wist waar Sara mee bezig was. Maar hij leek er geen erg in te hebben. Lieke echter, hoopte niet dat ze eruit zag als een tomaat. Of zo'n rode te zoete aardbeien lolly op een stokje.
Sara keek haar vanachter Ray aan en stak haar duimen op en Lieke wilde het liefst haar middelvinger opsteken.
"Sorry, ik ken Sara al vanaf dat ik klein ben en ze is soms zo met me aan het dollen." zei ze in plaats daarvan en maakte aanhalingsteken in de lucht bij het laatste woord. Lieke legde haar hand op haar kin en keek omhoog. Af en toe keek ze de kamer rond als ze de blik van Ray wilde vermijden.
"Ik weet dat ze soms een beetje dwingend over kan komen, maar ze zou me niet voor niets roepen of wel?" antwoordde Ray. Hij had een onderzoekende lach op zijn gezicht staan en Lieke beet nadenkend op haar lip. Hoe moest ze hier in hemelsnaam op antwoorden? Moest ze recht voor haar raap zijn en zichzelf voor schud zetten? Of was er ook een optie om heel hard naar buiten te rennen en niet meer terug te komen?
"Wil je het eerlijk weten?" vroeg ze toen maar. Het voelde ineens alsof de hele kamer stil was geworden. En ze keek snel achterom, maar tot haar verbazing was iedereen nog steeds in gesprek.
"Je bent veel te zenuwachtig.." mompelde hij. Lieke keek hem verbaasd aan. Daarna zuchtte ze en knikte.
"Nieuwe mensen en ik gaan niet samen. Ik ben altijd heel verlegen rond mensen die ik niet ken." zei ze toen en haalde haar schouders op. "De reden dat ze je riep was omdat ik je.. omdat ik je lach heel leuk vond."
Lieke gooide haar handen in de lucht en Ray trok zijn wenkbrauw lachend op. Hij reageerde er nog best goed op.
"Mijn lach?" vroeg hij. "Nog nooit op gelet."
Lieke boog voorover en pakte het glas drinken wat Sara zojuist voor haar had neergezet. Ze wist niet wat er in zat, maar dat merkte ze snel genoeg. Ze nam een slok en voelde de alcohol door haar keel glijden.
"Het is heel warm." legde ze uit. "En heel, ik weet niet, fijn om naar te luisteren."
Een oprechte glimlach gleed over zijn gezicht. Hij leek verbaasd te zijn over het compliment.
"Nou, dankjewel." en toen begon hij als een verlegen jongen te lachen. En Lieke mocht zweren dat ze haar hart in een keer drie keer zo snel voelde kloppen.
Ze had niet verwacht dat de man die ze zojuist had ontmoet, zo enorm anders zou zijn als ze dacht.
Lieke lachte verlegen naar hem waarna ze knikte. "Geen probleem." zei ze lachend.

De rest van de avond leken de twee niet aan elkaar te ontkomen. Felicity had hen al een paar keer onderbroken met een grappige opmerking, alsof ook zij probeerde het gesprek tussen de twee staande te houden. Maar naar mate de avond vorderde, waren de meeste van de groep al te dronken om te rijden en op de twee in de hoek van de bank te denken.
Oliver had geluk dat Lieke terug kon rijden, aangezien ze bijna nooit dronk. En dat ene glas wat ze zo'n drie uur geleden had genomen, was nu al weer weggezakt. Lieke merkte dat ze niet de enigste was die amper dronk. Ray leek nog geen druppel aangeraakt te hebben.

Hij was na een tijdje naast haar komen zitten op de bank. Nadat Felicity naast Nate was beland. Lieke had daarvoor wel haar benen van de bank moeten halen en had die, na lang aandringen van Ray, over zijn benen heen gegooid. Hij had zijn armen erover heen gelegd en was wat schuiner gaan zitten zodat hij Lieke beter kon zien. Zij had haar arm op de rugleuning gezet en leunde met haar hand tegen haar hoofd. Ondanks dat Lieke best zenuwachtig was over de aanrakingen, voelde ze dat het wel goed zat. En langzaam ontspande ze.
"Waarom drink je niet?" vroeg ze, omdat ze toch wel nieuwsgierig was.
"Nate is met mij meegekomen. Dus ik breng hem thuis." vertelde hij. "Daarnaast drink ik nooit zo veel. Alleen is het even niet lekker gaat, dan kan ik soms wel eens over de scheef gaan."
Lieke glimlachte zacht.
"Doet iedereen dat niet?" vroeg ze.
"Vaak wel. Maar ik wil het liever niet. Daarnaast ben ik met Mick en zijn bier niks anders gewend. Ik probeer het zoveel mogelijk te vermijden."
Hij begon weer te lachen en Lieke kon hem alleen maar aanstaren. Maar deze keer staarde hij lachend terug. Hun ogen weken niet van elkaar af.
"Maar nu met het team valt het wel mee hoor." zei hij snel.
"Lijkt me ook niet slim als jullie de helft van de tijd dronken zijn." grinnikte Lieke, waarna Ray lachend zijn hoofd schudde.
"Ik hoop niet dat dat bij Oliver ook zo is. Een dronken Team Arrow werkt niet zo goed" grapte hij. "Ik heb je daar trouwens nog nooit gezien. Eigenlijk überhaupt nooit, behalve op foto's dan."
"Ik ben een tijd lang weggeweest. Ik heb ergens anders gewoond." legde ze uit.
"Ah!" zei hij en gooide zijn hand op. "Ik dacht al. Zo'n mooie vrouw moet ik mij toch herinneren."
Zijn hand belandde op haar bovenbeen en verlegen keek ze naar de bruine bank. Die was ineens een stuk interessanter.
"Dat was een compliment." zei hij zachtjes. "Daardoor moet je niet verlegen worden."
De kriebels gierden door haar lijf heen. Haar gevoelens en gedachtes waren totaal op hol geslagen.
"Sorry hoor." zei ze lachend. "Maar complimenten zijn niet mijn sterkste punten!"
Ze voelde hoe warm haar wangen opnieuw werden.
"Dan moet je het maar leren te accepteren." zei hij lachend, waarna hij een pluk haar achter haar oor vast zette. Lieke beet op haar lip en staarde naar haar vingers. Ze had het idee dat iedereen alles mee kon luisteren en ze wilde niet dat iedereen dit zag.
Maar alsof Ray haar gedachten kon lezen, riep hij Sara en begon te vertellen:
"Lieke voelt zich niet zo lekker. De drank die je haar hebt gegeven was niet goed voor haar." Hij begon te lachen. "We gaan even een frisse neus halen zodat ze misschien opklaart."
Sara bekeek Lieke kort en knikte toen. Dus ging Lieke rechtop zitten en stond op. Ze haalde moe een hand over haar gezicht en liep naar de gang. Sara leek oprecht bezorgd, maar liet het verder aan Ray over.

Nog geen vijf minuten later hadden de twee een bankje gevonden net naast het huis van Sara en Amaya. Ray had deze droog gemaakt met zijn jas en daarna was Lieke gaan zitten. Ray zakte naast haar neer en keek voor zich uit.
"Grote groepen zijn je ding niet?" vroeg hij toen.
"Jawel. Nouja, een beetje. Maar ik ken de helft niet en ik weet niet wat er tussen ons gebeurd nu. Maar ik vind het niet fijn als er andere mensen bij zijn." legde ze uit, al wist ze niet zeker of ze het zou begrijpen.
"Dat snap ik. Al zijn ze allemaal super aardig en dat weet je zelf denk ik ook wel." grinnikte hij. Lieke haalde haar schouders op en kromp ineen toen een windvlaag langs haar heen ging. Ray deed meteen zijn arm om haar heen en trok haar naar zich toe.
"Maar wat is er precies tussen ons dan?" vroeg hij.
"Ja, dat weet ik ook niet. Maar het is niet dezelfde vriendschap die met Oliver heb. Of iedere jongen die ooit mijn vriend is geweest. Je bent gewoon anders." zei ze gefrustreerd.
"Is het meer?" vroeg hij. Zijn stem was zo zacht en rustgevend.
"Misschien." zei ze iets te snel.
Toen werd het stil. En Lieke keek op om te zien wat Ray aan het doen was. Maar haar blik bleef hangen bij zijn bruine ogen die haar aankeken. Iets in haar voelde een klik en ze zag hoe Ray voorover boog en heel lichtjes zijn lippen op die van haar drukte. Hij was een kleine, vederlichte kus. Maar Lieke leek het niet te bevatten.
"Laten we snel een keer wat gaan doen samen." zei Ray snel. "Tenzij je dat nu niet meer wilt."
Hij leek ineens heel verlegen en Lieke kwam eindelijk terug in de realiteit.
"Nee.. uh.." stotterde ze. En toen begon ze te lachen en Ray lachte zijn prachtige lach ook. Alle zenuwen en stress die ze de hele avond had gevoeld stierf weg en verliet eindelijk haar lichaam.
"Ik wil graag snel iets samen doen." antwoordde ze toen lachend. "Misschien ben ik dan ook minder verlegen."
Ray lachte lief naar haar en haalde zijn schouders op.
"Al zou je geen woord zeggen, Lieke, en al praat ik de hele avond door. Dat maakt mij echt niet uit." zei hij lachend. Hij duwde haar tegen zichzelf aan en Lieke zuchtte opgelucht terwijl ze voelde hoe Ray zachtjes over haar arm wreef.
"Misschien is Sara lang zo erg nog niet.." mompelde Ray, waarna een korte lach zijn mond verliet.
"Nee," mompelde Lieke, terwijl ze zijn vrije hand vastpakte en er naar keek. "En volgensmij weet ze ook precies waar ze de hele avond mee bezig is geweest."

Reacties (33)

  • Clarkley

    deze one shot geeft me echt weer major feels i can't handle

    1 jaar geleden
  • Clarkley

    (blush)

    2 jaar geleden
  • Clarkley

    NEE MAAR OKE I'M REALLY DEAD. HET IS NOOIT GOED VOOR M'N FEELS OM HET TWEE KEER OVER TE LEZEN ALFKJSDLFKJDSLJK WHAT HAVE U DONE TBH. IK HOU VAN FLUFFY RAY EN VAN ZIJN LACH EN JA ALLES IS TE GOED VOOR HET LEVEN. RIP.

    2 jaar geleden
  • Clarkley

    "Misschien is Sara lang zo erg nog niet.." mompelde Ray, waarna een korte lach zijn mond verliet.
    "Nee," mompelde Lieke, terwijl ze zijn vrije hand vastpakte en er naar keek. "En volgensmij weet ze ook precies waar ze de hele avond mee bezig is geweest."

    LOVE FOR THE REAL BAE SARA FUCKING LANCE

    2 jaar geleden
  • Clarkley

    "Al zou je geen woord zeggen, Lieke, en al praat ik de hele avond door. Dat maakt mij echt niet uit."

    DIT LIET ME ECHT GILLEN I'M SO FUCKING DONE

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen