Foto bij 014 • Herinneringen



De zwarte mantel wapperde achter de zwarte schoenen over de tegels. Severus Snape streedt door de gangen van Malfoy Manor, maar zijn aandacht lag niet bij het kille pad dat hij volgde, of het doel waar hij naar onderweg was. Zijn gedachte waren bij het meisje dat hij net in de koude kerkers had achtergelaten. Hij wist dat ze daar niet alleen was, maar zijn onderbuik roerde bij het idee dat hij niet de enige was die de kerker met gemak kon betreden. Haar hartverscheurende geschreeuw deze weken was hem niet ontgaan en hoewel Severus veel kon hebben, had hij er een hekel aan deze kinderen zo aan hun lot over te moeten laten. Ja, er waren belangrijkere dingen gaande, maar deze kinderen waren de sleutel naar de oplossing, en ze waren altijd nog zijn studenten.
      Snape beklom de trap naar de tweede verdieping en sloeg links de gang in. Het gesprek met het meisje bleef zijn geest maar teisteren. Hoe is ze achter het verleden van haar ouders gekomen? Severus kon zich herinneren dat alle informatie omtrent de Whelands verborgen is gebleven op Hogwarts en geen professor heeft er ooit met haar over gesproken. Dat was hen verboden. Die geschiedenis was te fragiel voor Eleanors oren. Nu dacht ze niets dan slechts over haar ouders, maar Severus wist wat de twee liefhebbende ouders voor hun dochter hadden gedaan. Het had niets te maken met de duisternis, maar alles met liefde. Behalve Severus, was er maar één ander persoon die daarover wist.
      Severus klopte op de deur van de studiekamer voordat hij deze opende en naar binnen stapte. Lucius zat achter zijn bureau en keek op. 'Severus? Waarmee kan ik je helpen?'
      Severus sloot de deur achter zich en draaide deze in het slot, waarna Lucius zijn rug rechte en de man strak aankeek. 'We moeten praten,' zei Severus toen. 'Op aanvraag van de Heer heb ik het meisje net in de kerkers opgesloten. Jouw zoon hield mij tegen. Zie erop dat hij geen idioterie uitvoert. Hij was aardig geraakt na het horen van het nieuws dat de Dooddoeners het meisje hebben aangevallen.'
      Lucius knikte en stond op. 'Natuurlijk,' antwoordde hij, 'ik weet dat Draco veel risico neemt. Dankjewel voor de waarschuwing, maar iets zegt me dat dit niet het enige is waarvoor je kwam.'
      Severus knikte. 'Het meisje lijkt te denken dat dit haar lot is, omdat haar vader een Dooddoener was en haar moeder een moordenaar.'
      'Een moordenaar?' Lucius fronste. 'De mudblood, ja, maar dat is nooit bewezen. Hoe weet ze daaran?''
      'Ik denk dat Hogwarts haar heeft onderschat. Ik geloof niet dat ze de hele waarheid kent, dus wees gerustgesteld.'
      Lucius knikte. 'Wat ben je van plan, Severus?'
      'Ik heb haar mijn steun geboden. Draco is veiliggesteld en hij kan het ontkennen, maar het meisje staat er toch alleen voor. Ik heb een belofte gemaakt omtrent haar bescherming en die zal ik naleven.'
      'Ik weet niet aan wie jij die belofte hebt gemaakt, al heb ik zo mijn vermoedens,' antwoordde Lucius, terwijl hij zijn verenpen in de inktpot terugzette. 'En het zijn dan misschien jouw studenten, Severus, maar ìk heb in Ierland de belofte aan Cerin gemaakt het kind te beschermen. Ik ben je dankbaar voor je hulp, voor al je hulp, maar laat mij die belofte nakomen.'
      Severus zuchtte. 'Ik begrijp dat wij beide niet hadden verwacht dat het zo zou lopen. Het meisje was jouw verantwoordelijkheid zeventien jaar geleden en je zou er dan vanaf zijn. Niemand had verwacht dat zij zich bij de duistere kant zou aansuiten. Je kan op mijn hulp rekenen wanneer nodig, Lucius, in de naam van onze vriendschap en in Cerins naam.'
      Er viel een stilte, waarin de beide heren hun blik niet van elkaar verwijderden. Uiteindelijk zuchtte Lucius en keek Severus aan. 'En weet ze het van haar tante?'
      'Mijn vermoeden zegt me van niet. Ze was niet over Laura begonnen. Ik geloof niet dat ze überhaupt weet dat haar tante ook voor haar is gestorven, door mijn hand.' Hij fronste kort en keek toen Lucius weer aan. 'Goed. Excuses voor het verstoren van je werk, Lucius. Hou de kinderen vanaf nu goed in de gate.'
      'Dat zal ik doen. Stuur Draco maar deze kant op. Fijne avond, Severus.'
      Snape draaide zich om en verliet de kamer weer. Het was een risico het verleden te bespreken in deze kamers, dat wisten beide mannen, maar geen van beide hadden de aanwezigheid van het meisje verwacht. Het moment dat Draco haar lichaam over het schoolterrein met zich mee droeg, wist Severus dat hem nog een taak werd opgedragen; eentje waarin hij een leven moest beschermen. Dumbledore had het hem verteld. Het meisje was van groot belang in deze oorlog. Hij liep weer langs de trap, richting de slaapvertrekken en klopte daar op de deur naar Draco's slaapkamer.
      'Wat?' klonk het aan de andere kant van de deur en Severus ging de kamer binnen. 'Je vader wil je spreken.'
      Draco, die op de rand van zijn bed zat, keek nijdig om. Zijn ogen waren gezwollen en rood van het huilen. 'Hoe durft u hier in godsnaam binnen te komen?' Hij was duidelijk nog kwaad.
      'Draco, ik kan het woord van de Heer niet tegenspreken,' legde Severus uit.
      'Bespaar me de slappe excuses,' sneerde hij en drong zich ruw langs zijn professor heen, waarna hij met gebalde vuisten de donkere gang in verdween.
      Severus zuchtte. Hij hoefde ook geen excuses te maken; hij was geen babysitter die gemogen moest worden. Hij liet zich te veel meeslepen.
      Severus draaide zich weer om en verdween weer in de eindeloze gangen van het langhuis.


Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Super verhaal

    1 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Oehhh dat is een interessante wending. Lucius heeft Cerin de verrader iets beloofd en hij leeft het na. Ondanks de verrader-ness.. Interesting,,

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Geweldig weer! Wat heb je snape goed beschreven:)

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Ohh wat ben ik blij dat te lezen! ^^

      2 jaar geleden
  • Altaria

    Wauuww die was onverwacht. Of had ik eroverheen gelezen dat Lucius een belofte had gemaakt? Anyway i love it!

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Nee, dit is de eerste keer haha!

      2 jaar geleden
  • GoCrazy

    Ik vraag mij ook echt af hoe het zit met haar verleden. En ik hoop echt dat het goedkomt met haar... ocharme...

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Spannendd

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen