Foto bij Proloog - Pijn, zoveel pijn

Proloog - Dit is het moment waarop alles veranderd, waarna alles toch steeds wat helderder wordt.

Pijn, zoveel pijn

Ik liep. Nee, ik dwaalde. Ik dwaalde in mín hoofd, zonder spoor, op zoek naar rust, naar wat vrede. Ik wou het uitschreeuwen. Ik kon het niet. Ik kon het niet vinden en schreeuwen ging enkel diep vanbinnen. Wat als iemand me hoorde, wat als ze me zouden tegenhouden? Wat als ze me niet zouden tegenhouden? Ik wist niet waar ik het bangste voor was.

Ik liep razendsnel langs de weg. Dit was het einde. Dit was het einde van mijn pijn. Dat had ik vandaag besloten. Mijn hart, mijn lichaam, ik, wij konden deze pijn niet meer dragen. Die domme ondraaglijke pijn die altijd bij me was. Die pijn die me niet met rust wou laten. Die gedachten die bleven komen en niet wouden gaan. Niemand wilde me hier nog. Ik ook niet. Niemand kon me uitstaan. Ik ook niet.

Ik moest weg, weg van die domme, stomme pijn.

Ik hoorde de autoís voorbij me razen. Zou papa me proberen volgen, me tegenhouden, me redden? Ik wou dit, ik wou dit niet. Wat wou ik? Zou mama me zoeken, me willen dragen, terug naar huis?

Ik wou dit. Ik wou dit niet. Ik liep en liep. De snelwegpijl volgend. Bijna, ik was er bijna. Ik was bijna aan de snelweg. Klaar voor de sprong. De nieuwe start. De laatste stap. Het einde. Het begin van rust.

Een auto stopte met gierende banden voor me. Neen, laat me. Neen, help me. Red me! Mijn papa en mama sprongen de auto uit. Ik stapte achteruit. Help me. Niet. Wel. Doe nou gewoon toch wat. Die pijn, die verdomde pijn bleef komen. Mijn papa en mama kwamen naar me toe. Wenend, wij, alle drie.

Ik kon het niet. Zwak. Sterk. Zwak. Sterk. Wat was ik nu? Een loser, een sukkel, een winnaar?

Een knuffel, de grootste die ik ooit gekregen had, kreeg ik van hen. Een knuffel als mocht het de laatste zijn geweest. Was het niet. Niet de laatste. Niet meer. We bleven wenen, de pijn bleef ook. Domme pijn.

Conversatie volgde. Bezorgdheid. Meer tranen. Een deken om mín schouders.

De auto in. Auto weg.

En de pijn, die bleef.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen