Foto bij 383. Severus Snape

Lucretia Greengrass had mijn moeders wand ook een tik naar beneden gegeven, op een iets minder vriendelijke manier dan Yasmin dat bij mij had gedaan.
"Voor je iemands oog uitsteekt. Maar je mag hem best houden hoor." ik kon mijn oren amper geloven. Tegen mijn moeder. Ze was duidelijk onzeker over wat ze nu moet doen. Mijn moeder mocht misschien gewoontjes lijken en onopvallend zijn, je had haar niet gezien op het moment dat ze kwaad was.
Het feit dat de andere dames in de kamer er geen enkel probleem hadden om haar op haar plaats te zetten, kalmeerde mij een beetje. De kans dat mijn moeder nog zou uithalen was aanzienlijk verminderd nu ze in de minderheid was. Of zich zo voelde.
Mijn hand dwaalde naar Yasmins rug, waar ik voorzichtig cirkeltjes wreef in wat een kalmerende handeling zou moeten zijn. Ik vond haar blik terwijl ze achter zich naar omhoog keek naar mij. Ik ging bijna glimlachen, maar toen bedacht ik me dat we toch iets van een publiek hadden. Mijn moeder, haar tante.
Mijn blik ging de kamer rond, en bleef hangen op het gezicht van mijn moeder. Ze had een vreemde blik in haar ogen. Niet dat het zo'n vreemd iets was, zo'n vreemde blik had ze wel vaker, maar deze was iets... gecalculeerder en onderzoekend dan wat ik gewoon was. Alsof ze een raadsel probeerde op te lossen.
Ik liet mijn hand voorzichtig weer naar beneden glijden, wat me een vreemde blik van Yasmin opleverde. Wat hadden die vrouwen toch met die vreemde blikken vandaag? Of kon ik er vandaag geen wijs uit worden?
"Kunnen we op zijn minst ergens gaan zitten?" vroeg ik me luidop af. Lucretia leidde ons richting haar zitkamer, waar ik plaats nam in de zetel tegenover haar. Yasmin kwam zonder enig probleem bij mij zitten, terwijl mijn moeder twijfelde waar haar plaats was. Naast Lucretia dan maar, geloof ik. Of een bank voor zichzelf. Uiteindelijk besloot ze om naast lucretia plaats te nemen, wat de meest beleefde optie was.
"Ofwel ben ik gek geworden..." begon mijn moeder. Ik kon het niet laten om er "wat niemand zou verbazen." tussen te werken, al was het eerder bedoeld als een stille opmerking voor mezelf en hoogstens Yasmin, de dames aan de overkant hadden de boodschap duidelijk ook meegekregen.
"Ofwel zijn jullie dat." ging mijn moeder verder, met een veelbetekenende blik richting Yasmin en haar tante.
"Dat is niet heel erg vriendelijk, Eileen." tikte Yasmin haar op de vingers. Ik weet niet waar die nood bij haar vandaan kwam, want van wat ik opgevangen had van de manier waarop ze met elkaar omgingen, leken ze het tot nu toe nog wel met elkaar te kunnen vinden. Niet dat je mij zou horen klagen hoor.
"Dat is niet echt aan de orde. Wat er aan de orde is, is het feit dat jullie het maar allemaal heel normaal vinden dat de death eater die jou zogenaamd gevangen houdt, even langs komt voor de thee." haalde mijn moeder uit.
"Ik ken er nog die langs komen voor thee die in het eerste opzicht niet erg vriendelijk lijken." het stille zinnetje kwam van Lucretia, die met een heel vriendelijk gezicht de kamer rondkeek. Moeder was niet opgezet met het feit dat de overige vrouwen leken samen te spannen tegen haar. Ik vond het amusant.
"Dat veranderd niets aan het feit dat Severus een dark mark heeft en wel erg toevallig in de kaarten van de Dark Lord speelt. En hem ook nog eens volgt als een schoothondje."
"Ik ben geen schoothondje." bracht ik uit, luider en met iets meer irritatie in mijn stem dan de bedoeling was. Mijn moeder was bijna geschrokken opgekeken, mocht ze niet meer gewoon zijn. Ze haalde alleen maar provocerend haar wenkbrauw op, alsof ze me telepatisch wou uitleggen hoe erg ik haar herinnerde aan mijn vader. Wel, daar was ik niet verantwoordelijk voor. En hoe durfde ze zoiets te beweren?!
Yasmins hand zocht haar weg tot ze die op de mijne legde en er voorzichtig een kneepje in gaf, alsof het me zou kalmeren. Dat deed het ook, maar ook dat was helemaal naast de kwestie.
"Severus is mijn informant. Maar dat werkt zo slecht als dat algemeen geweten is." redde Yasmin zich uit de situatie. Of dat was op zijn minst de bedoeling. Moeder haalde nog steeds die ene wenkbrauw op alsof ze daarmee de rest van het gesprek kon voeren.
"Veel meer is er niet uit te leggen, Eileen." probeerde Yasmin. Mijn moeder snoof.
"Waarom zou Severus in Merlins naam spioneren voor je? Ik kan me heel goed herinneren dat hij als kind al enorm bezig was met de Dark Arts. En zo erg vriendelijk was hij nooit echt naar halfbloeden of muggleborns." Ik kon haar natuurlijk geen ongelijk geven, ik was niet altijd de meest fantastische jongen geweest maar hey, who's to blame? Iedereen deed dingen in hun jeugd waar je achteraf niet altijd zo trots op bent. En Ik had een vrij logische reden om Yasmin veilig te houden, zelf al mocht je niet geloven dat ik van haar hield.
Yasmin gaf haar iets te veel tijd om zelf met een uitleg te komen, en voor ze iets kon uitbrengen kon je aan het gezicht van mijn moeder zien dat ze tot de verkeerde conclusies gekomen was. Ze keek me -weer eens- razend kwaad aan, en leek moeite te hebben om rustig adem te halen. Nu zouden we het krijgen...
"Severus Snape! Dat kind! it's a disgrace!" haalde ze uiteindelijk uit. Eerlijk gezegd kon ik er niet al te veel uithalen, toch niet zonder uitgebreid puzzelwerk. Ik keek even hopevol naar Yasmin maar aan haar hoofdgeschud kon ik opmaken dat ook zij niet veel wijzer was van mijn moeders uithaal.
"Enige gramaticale verbindingen tussen de delen van je zin zouden geen kwaad kunnen, Moeder. Tot dusver heb je nog niet echt iemand een degelijke reden voor je frustratie gegeven." antwoordde ik gladjes.
Het leek mijn moeders emoties niet echt beter te maken. Integendeel, in plaats van zich nog meer op te blazen zoals ze eerst deed, werd ze nu ijzig stil. Dat was nooit een goed teken.
"Jij hebt in je puur-bloed-gekte willen zorgen dat je een 'waardigere' nakomeling hebt, niet? En daar moet dit meisje voor boeten, omdat zij het dichtst in je buurt was waarschijnlijk. Al kan niets over haar bloedlijn gezegd worden." dat laatste klonk eerder als een aftands commentaar dat eerder niet deel maakte van haar zin.
"Nu is dit gespeculeer afgelopen. Eileen, jij gaat gewoon even zo objectief mogelijk luisteren. Yasmin, jij gaat degelijk uitleg geven. Severus, jij haalt die grijns van je gezicht af." zette Lucretia iedereen op zijn plaats.

Laat ik jullie toch maar van wat leesvoer voorzien.:)

Reacties (1)

  • Shibui

    OWW....Dit wordt leuk!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here