Foto bij 5. Laketown 1643

‘Kom op! Schiet eens een beetje op!’ Anna keek naar haar bord waar grote portie aardappelpuree met jus en vlees het merendeel van het bord in beslag nam. Ze kon niet genieten van de maaltijden die haar moeder kookte. Ze waren niet goed bereid vond ze, altijd ietwat aangebrand. Haar vader dacht er hetzelfde over, alleen liet hij dat nooit merken. Hoe zeer ze er ook iets van wil zeggen laat ze het afweten. In nog een ruzie heeft ze geen zin. Haar moeder vind alleen maar goed wat ze allemaal zelf doet en maakt. ‘Ik ben vol, moeder’ zei ze, terwijl haar moeder haar een schuine blik wierp vanaf de tafel waar ze aan zaten. Elke keer wist ze wat haar te wachten stond als ze dit zei. Elke keer deed ze het opnieuw. Dan maar met een lege maag naar bed. Haar moeder zuchtte diep. ‘Breng het bord naar de keuken en ga naar bed. Als je niet wilt luisteren dan moet je maar voelen.’' Zuchtend stond Anna op, legde haar bord neer in de keuken en slofte de trap op. Ze hees zich in haar bedstede en keek uit over de sterren die door haar raampje hoog aan de hemel stonden. Ze vroeg zich af of zij ook ooit zo zou schijnen als deze sterren.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen