Foto bij Paralyzed five.

Tijdsprong 3 dagen later


Ik kijk naar de verpleegkundige die mij aan het ondersteunen is bij het wassen en aankleden. Het is een jong meisje, ze vertelde mij dat ze nog aan het studeren is om verpleegkundige te worden en hier stage loopt, maar dat ze hier al een tijdje stage loopt en ik me dus geen zorgen hoefde te maken, nu deed ik dat sowieso niet zo snel, maar het is lief dat ze het nog eventjes vermeld had. Het wassen en aankleden is hetgene wat ik misschien wel het meest vreselijk vond van de dag, die overigens nog beginnen moest. Waarom vraag je je af? Omdat meteen even benadrukt wordt wat je allemaal niet kan. Mijn gedachten worden doorbroken door de stem van Lisa, de student verpleegkundige. ''Sorry, ik was even afgeleid.'' zucht ik. Ze glimlacht vriendelijk. ''Dat is oké, Julia.'' zegt ze met een lieve glimlach op je gezicht. Ik kijk naar mezelf op de douchestoel, ik zit hier op een douchestoeltje, in een klein badkamertje, hartstikke naakt, terwijl een meisje die misschien nog jonger is dan mij, mij aan het helpen is met wassen en aankleden. Ik bijt op mijn lip. ''Wil je misschien proberen om je onderbenen te wassen?'' vraagt ze. Ik kijk haar aan. ''Dat gaat niet... Ik kom er niet bij.'' zeg ik. ''Als je nu je been pakt, en hem over je knie legt, dan kan je er wel bij.'' zegt ze. ''Probeer het maar, en lukt het niet dan doe ik het.'' zegt ze. Ik knik en probeer door mijn goeie hand in mijn knieholte te plaatsen, mijn verlamde been over de andere te halen. Het lukt, maar als ik eenmaal wil beginnen met wassen glijd mijn been er weer af. Ik zucht en voel een traan over mijn wang lopen. ''Waarom lukt het niet...'' zeg ik verdrietig en kijk naar haar.

Ze legt een hand op mijn schouder. ''Het is oké, Julia.'' zegt ze. ''Niet opgeven, het is veel oefenen maar oefening baart kunst..'' zegt ze. Ik knik even en veeg mijn tranen weg. ''Ik was je benen wel, we gaan gewoon elke keer zo oefenen.'' zegt ze. Ik knik. Ze wast mijn onderbenen en mijn goeie arm, ik kan mijn niet aangedane arm niet zelf wassen, omdat er in mijn andere arm amper functie zit. De afgelopen dagen was er wel wat functie in mijn hand teruggekomen. Ik kon wat dingetjes vastpakken en mijn hand zelf bewegen, daar was ik al heel blij mee. Nu maar hopen dat ik nog meer functie terug krijg. Mijn gedachte wordt verbroken door de douche die wordt uitgezet. Ik pak een handdoek aan van Lisa en begin mijn haren, hoofd en bovenlichaam en bovenbenen af te drogen. De rest doet Lisa. Het blijft nog steeds ongemakkelijk aanvoelen, iemand die mij helpt met wassen. ''Heb je al gezien dat er morgen hoog bezoek komt?'' vraagt ze enthousiast. Ik schud mijn hoofd van nee. ''Nee, wie dan?'' vraag ik nieuwsgierig. ''Ken je One Direction?'' vraagt ze. Ik kijk haar verbaasd aan. ''Die zijn toch al een tijdje uit elkaar?'' vraag ik. Ze knikt. ''Ik ken ze wel, ik was fan van ze!'' grinnik ik. Ze lacht. ''Ik was een heftige directioner.'' lacht ze. Ik moet lachen en knik, terwijl ze door haar hurken zakt om mijn onderbroek en joggingsbroekaan te trekken. ''Nou, elke jaar krijgt de kinderafdeling bezoek van een celebrity, en dit jaar is het Liam Payne.'' zegt ze. ''Oh, cool!'' grijns ik. Ze knikt. ''Zeker! Hij zal niet hier langskomen, maar misschien dat ik even de kinderafdeling op schiet.'' lacht ze. ''Regel meteen even een handtekening voor mij.'' lach ik. Ze knikt. ''Ik ga mijn best doen.'' zegt ze. Ze geeft mij mijn shirt aan. ''Als je hem nu op je schoot legt en je aangedane arm in het shirt doet, en die helemaal omhoog trekt tot over je elleboog, dan kun je je andere arm erdoorheen steken en hem over je hoofd trekken.'' zegt ze. ''Het is belangrijk om hem altijd over je elleboog te trekken, zo kan je je aangedane arm niet bijvoorbeeld uit de kom trekken of overstrekken.'' zegt ze. Ik knik en volg haar voorbeeld. ''Het lukt!!'' roep ik blij. Ze geeft me een high five. ''Heb je nog tijd om mijn haren te kammen en een beetje te fatsoeneren?'' vraag ik. Ze bijt op haar lip. ''Ik moet even een infuus omzetten en antibiotica aanhangen..'' zegt ze. ''Oh, oké, is goed..'' Dat vind ik altijd het vervelende, dat ze zo druk zijn dat je soms echt lang moet wachten. Ik weet dat ze er niks aan kunnen doen, maar toch. ''Ik kom daarna bij je.'' zegt ze. Ik knik. Ze helpt me in mijn rolstoel, zodat ik in ieder geval bewegingsvrijheid heb. ''Ik ga vast eten en mijn medicatie innemen dan.'' zeg ik. Ze knikt. ''Ik zie je zo.'' zegt ze en wandelt de badkamer uit.


Ik ben een tijdje missing geweest met een aantal redenen.
1. Mijn laptop was stuk, en ik heb nu een nieuwe, yay:)
2. Ik had privé wat dingetjes die meer aandacht vroegen
3. Ik had tentamens, en moest ontzettend veel leren, dus ik was zeer druk.. :')

Maar I'm back!! Dus ik hoop dat jullie nog zin hebben om te lezen:)

Reacties (2)

  • IrishNialler

    Wat een lieve zuster die Lisa zo geduldig.
    Lijkt me heel heftig als je de basis niet meer zelf kan

    1 week geleden
  • VampireMouse

    Owww zo leuk om te lezen

    Fijn dat je terug bent.
    Snel verder woehoe

    Xx

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen