Ik had de dag niet erg nuttig ingevuld. Toen ik thuis kwam had ik een douche genomen en voorzichtig iets proberen te eten, ondanks dat ik heel erg misselijk was. De rest van de middag lag ik op de bank met de televisie zachtjes op de achtergrond. Ik had totaal geen zin om iets te doen. Ik had geen zin om mensen te spreken. Ik was teleurgesteld in mezelf. Ik was teleurgesteld in hoe mijn leven er momenteel uit zag. Ik wou Louis terug. De oude Louis.
Ik had mijn ogen gesloten en probeerde herinneringen op te halen. Herinneringen van hoe het was destijds. Hoe we elkaar ontmoet hadden op de kunstexpositie. Hoe ik hem vervolgens geschilderd had. Toen hij te veel gedronken had en hier bleef slapen. En oh damn, die eerste kus. Die gepassioneerde eerste kus. Vervolgens waren we onafscheidelijk geweest. We deden alles samen. Samen uit eten. Samen douchen. Samen in bad. Samen slapen. Samen het huis in Florida uitkiezen. Samen uitgaan. Samen karaoke zingen. Samen bij Gemma op visite gaan. Samen op school stiekem seks hebben. Samen Chrissy uit de weg ruimen. We hadden zoveel samen meegemaakt. Ik kon me precies de fonkel in Louis' ogen voor ogen zien wanneer ik er aan terug dacht. Hij leek zo gelukkig. Het was alsof hij een aura van blijdschap om hem heen had. Hij was zelden in een slechte stemming. En soms was het dan ook nog wel op te lossen met boze seks. Zelfs dat vrolijkte hem op. En als hij dan eens moe was, dan krulde hij altijd zo lief op, tegen me aan, op de bank. Hij leek dan altijd zo klein en fragiel. Helemaal weggedoken in mijn veel te grote truien, want daar had hij een absoluut zwak voor. Hij zei dat die naar mij roken en dat bracht hem tot rust, losstaande van het feit dat ze ook gewoon comfortabel waren.
Ik kon uren lang genieten van hoe hij dan tegen me aan lag. Hij straalde zo veel rust uit. Een vredige blik op zijn gezicht.
Nu keek hij alleen maar bezorgd, zowel wanneer hij sliep als wanneer hij wakker was. Soms ging dat gepaard met geschreeuw en gepiep. Ik maakte me wel degelijk zorgen, maar hij had zich volledig afgesloten. Hij wou er niet over praten. En dat respecteerde ik, hoe veel pijn dat ook deed.

Ik voelde druk op mijn neus. Ik schrok wakker. Gemma keek me hoofdschuddend aan en ging zitten "ook goedenavond".
Ik keek op de display van de televisie. Half 6. Oeps. "Hey" mompelde ik hees, waarna ik ietwat overeind kwam. Ik had niets met haar afgesproken voor vandaag, dus waarschijnlijk moest dit een spontane visite voorstellen. Niet dat dit nou echt de ideale timing was, maar goed.
"Jij hebt ook een nuttige middagbesteding gehad zie ik al" merkte ze op, waarna ze de afstandsbediening op de salontafel neer legde.
Ik knikte. Ik was eindelijk blij dat ik niet meer aan mijn schaamtemoment hoefde te denken. Maar het was terug hoor. Ik mocht me weer schamen. Ik was vreemd gegaan.
"Wil je iets te drinken?" vroeg ik Gemma.
"Al voor gezorgd. De waterkoker staat al aan" zei ze grinnikend. Ik keek achterom, naar de keuken, en fronste even.
"Ik kan je hele huis leegroven terwijl je slaapt, als ik dat wil" ging ze verder. Ik schudde verward mijn hoofd en liet me weer ietwat onderuit zakken "well okay".
"Dus.. Vertel.. Hoe komt het dat je er zo bij ligt en er niet per se fris uit ziet" vroeg ze verder.
"Ik ben vannacht naar de kroeg geweest" vertelde ik. Meer kon ik beter niet vertellen.
"Oh leuk! In je eentje? Zal wel vreemd zijn zo ineens zonder Louis" antwoordde ze terwijl ze op stond om de thee te halen.
Ik was even stil. Te lang, blijkbaar. Ik wist dan ook niet precies wat ik daar op moest antwoorden.
"Niet dan?" vroeg ze plotseling.
"Denk het, ja" was mijn, ietwat afwezige, antwoord.
"Dat klinkt niet overtuigd. Is er iets gaande tussen jullie? Ik weet dat hij verplicht weg is, maar is er iets gebeurd vooraf?"
Ik schudde mijn hoofd "er is niets specifieks gebeurd. We zijn denk ik gewoon een beetje uit elkaar aan het groeien".
Gemma keek me ietwat geschokt aan "jullie twee? God, ik dacht dat het onmogelijk zou zijn. Hoe dat dan?"
"Louis is niet meer zoals hij was. Hij heeft nergens meer zin in. Inclusief mij" zuchtte ik.
Gemma grinnikte "zo specifiek hoefde het nu ook weer niet. Heb je geprobeerd om hem ietwat in de stemming te krijgen?"
"Op het begin wel ja. Maar na een paar weken is dat ook wel gedaan. Ik vind het nog een prestatie dat hij een paar dagen in de week hier heen kwam. En dan kwam er niet veel uit.. Hij kwam in ieder geval wel" zuchtte ik. Ik miste zijn aanwezigheid wel een beetje.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen