Madam Pince heeft ons de Library uitgejaagd. Luke was de eerste die verdween. Hij stormde weg, zonder nog maar een woord te zeggen. Het heeft me nog steeds compleet uit het veld geslagen. Vragen doemen om de haver klap op in mijn hoofd, die al flink vol zit, maar stilletjes loop ik naast Draco. Ook hij heeft nog niks gezegd, behalve een zachte ‘kom’, nadat Luke uit ons gezichtsveld verdwenen was. Ook zijn hoofd zit vol en het verbaasd me, omdat het te zien is aan zijn gezicht. Normaal laat hij niks van zijn gevoelens zien, behalve dan de gevoelens die hij wíl laten zien, zoals haat, minachting, walging, etc. Dit is iets compleet anders. Ik zie hoe hij vragen wilt stellen, maar ze weer inslikt. Ik zie hoe hij dingen wilt vertellen, maar ook die woorden in zijn gesloten mond laat. Ik heb hetzelfde.
Ik wil hem vragen wat zijn woorden voor diepere betekenis hadden. Het had duidelijk effect op Luke. Het ging duidelijk over het verleden van Luke, iets waarvan Draco vanaf weet. Iets dat zelfs Luke op een manier raakt. Ik wil het weten, maar tegelijkertijd weet ik dat zodra ik ga vragen, Draco ook vragen gaat stellen en ik heb het gevoel dat het de vragen zullen zijn waarop ik niet wil en ga antwoorden. Dus ik houd mijn mond. Maar Draco niet. Hij stopt me net voordat we de trap naar beneden af willen gaan. Zijn hand heeft mijn pols vastgepakt en zachtjes trekt hij me weg uit de menigte, die, net als wij zonet, onderweg zijn naar de Great Hall, naar een rustig plekje in de gang.
‘Draco, ik- ik heb honger.’
Draco schudt zijn hoofd, vindt mijn ogen, maar kijkt vervolgens weer weg. Ondanks dat het totaal de verkeerde timing heeft, merk ik hoe fijn ik het vind dat Draco nog steeds mijn pols vast heeft. Daarom maak ik me los.
‘Draco, we hoeven er niet over te praten. Luke heeft het gewoon erg lastig met de break-up en het spijt me dat je er telkens tussen zit, dat is niet de bedoeling en-‘
‘Jay!’
Zijn plotseling harde stem en het feit dat hij opnieuw mijn pols heeft vast gepakt, laat me abrupt stoppen met doorratelen om dit hele gesprek te voorkomen. Zijn grijze ogen boren in die van mij.
‘Ik wil de waarheid.’
‘Zoals ik al vertelde, Luke is-‘
‘Nee, stop. Dat is niet de waarheid.’
Ik kijk weg van zijn doordringende blik. Waarom weet hij dat mijn woorden niet de waarheid spreken? Hoe is dat ineens gekomen? Kwam het door het voorval van net? Maar wat zou hij daaruit hebben kunnen oplezen? Ik ga als een trein door de gebeurtenissen van vandaag heen, iets wat me alleen maar meer uitput als ik denk aan de vele acties die Luke vandaag heeft geflikt.
‘Wat speelt er echt tussen jullie?’
Hij heeft me twee jaar lang zo bespeeld, gebruikt en gebroken dat ik nauwelijks nog weet wie ik ben en ik kom maar niet van hem af. Het zijn de woorden die ik zou willen spreken door de vermoeidheid die zich in mij heeft genesteld. Ik wil het niet meer alleen hoeven te dragen, alleen hoeven op te lossen. Maar dat doe ik wel, ondanks het zware gevoel wat ik hiervoor moet overwinnen. ‘Ik heb je al verteld-‘
‘Nee. Je hebt de waarheid verdraait.’ Opnieuw onderbreekt Draco me, iets dat langzamerhand op mijn zenuwen begint te werken. Waarom neemt hij nou gewoon niet mijn woorden voor waarheid aan? Waarom maakt hij het me nou nog moeilijker? Tijd voor een andere tactiek. ‘Wat weet jij van Luke?’
Mijn woorden verbazen hem, laten hem stil vallen en zorgen ervoor dat zijn gezicht betrekt, heel eventjes, dan heeft hij hem weer in de plooi en kijkt hij weer naar mij. ‘Je ontwijkt mijn-‘
‘Wat is jou verleden met Luke?’
Draco geeft me een kille blik, waarna hij van me wegloopt, de trap af naar beneden. Ik volg hem op de voet. Ik heb nu de overhand in het gesprek en mijn nieuwsgierigheid wint het van de gedachtes die zeggen dat ik hem beter met rust kan laten, omwille van mijn eigen geheim. ‘Wat betekenden jou woorden van net?’
Draco geeft geen kik en loopt stug door. Ik probeer hem bij te benen, maar het is druk in de gangen van Hogwarts en al snel is hij verdwenen tussen de leerlingen. Menig gevoelens gaan door mijn lichaam, waarvan de grootste nu frustratie is. Frustratie dat Draco door mijn leugens heen ziet, frustratie omdat hij informatie heeft over Luke dat duidelijk effect op hem heeft, maar vooral frustratie omdat niks gaat zoals ik het wil.

Reacties (4)

  • Butterflygirl

    Het zal er alleen maar beter van worden als ze het verteld

    2 jaar geleden
  • Shaybuttah

    Ik ben benieuwd!!

    2 jaar geleden
  • Slughorn

    Oh! Daar ging je bijna, je geheim.
    Je hoeft het niet alleen te doen, je kunt dit!

    2 jaar geleden
  • Lancome

    Vertel het hem, sukkel. Ik heb zin in een love-scene

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen