"Boe!” Hoor ik achter me. Ik spring een meter de lucht in en draai me dan op. Een rare knul met een zonnebril en pet staat achter me. “Hey, creep! Laat me met rust!” Ik ga meteen in karaté houding. “Estelle, ik ben het.” De jongen zet zijn zonnebril af en een glimlach verschijnt op mijn gezicht. “Ik had je niet herkend, idioot!” zeg ik terwijl ik hem een kleine klap tegen zijn pet geef. “Dat wilt dus zeggen dat mijn vermomming werkt.” Zegt een trotse Bill. “Dus, wat had je in gedachten?” vraag ik hem. “Ik in gedachten? Jij bent van deze stad! Heb jij een idee?” Ik leg mijn vinger op mijn kin om te tonen dat ik nadenk en dan komt er een lach op mijn gezicht. “Ik denk dat ik wel een idee heb! Volg me maar.” Ik begin te wandelen en Bill loopt naast me. “Dus, waar breng je me heen?” vraagt hij nieuwsgierig. “Kijk maar.” Ik stop met wandelen en Bill zijn mond valt open. “Het modemuseum?” vraagt hij verbaast. Ik knik. “Op het informatie papier dat ik kreeg stond dat je wel interesse hebt in mode dus ik dacht…” Bill laat me niet uitspreken en geeft me een knuffel. “Dat is echt cool, Estelle.”

“Wat wil je nu doen?” vraag ik enthousiast. We hebben zo’n twee uur in het museum rondgelopen. Bill vond het echt fijn, en ik zelf ook moet ik eerlijk zijn. Ik vind tijd doorbrengen met Bill echt tof. Hij is totaal niet zoals ik me een beroemdheid had voorgesteld. Het is alsof we elkaar al jaren kennen en alles verloopt heel vlot tussen ons. Er zijn geen ongemakkelijke stiltes. “Ik heb honger.” Zegt Bill die dramatisch zijn handen op zijn buik legt. “Dan gaan we eten!” Ik neem Bill zijn hand vast en sleur hem naar Da Giovanni’s, mijn lievelingsrestaurant. We bestellen allebei wat om te eten en te drinken en beginnen dan met praten.
“En, hoe hebben jij en je vriendje elkaar leren kennen?” vraagt hij dan nieuwsgierig. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. “Wel, hij was nieuw op onze school en kwam terecht in de klas van een goede vriend van mij, Alex. Hij heeft ons eigenlijk gekoppeld. We zijn nu al ietsje meer als een jaar samen.” Zeg ik voordat ik een slok van mijn ice tea neem. “Oh, dat is schattig!” “En jij, Kaulitz? Hoe gaat het bij jou in de liefde?” Bill zucht. “Ik wacht op de ware maar helaas komt die niet zomaar bij je aan de deur kloppen he.” Hij lacht humorloos. “Hey, je vindt je meisje vast wel!” zeg ik bemoedigend. Hij schenkt me een glimlach en dan komt de man met het eten. “Smakelijk!” zeg ik voor ik mijn canelloni aanval. “Smakelijk, Estelle.”

“Hey, heb je zin om nog bij mij thuis te chillen?” vraag ik Bill als we het restaurant uitstappen. Ik weet niet waarvan die plotse nood komt om tijd met hem door te brengen. Ik vind het gewoon echt fijn om bij hem te zijn. “Ik zou echt heel graag willen, Estelle maar ik heb geen idee hoe ik dan in het hotel terug geraak.” Mompelt Bill beschaamd. Toch wel wat teleurgesteld knik ik maar dan verschijnt er een lach op mijn gezicht. “Ik denk als ik het mijn moeder vraag of één van mijn vrienden dat ze je vast wel willen afzetten.” Bill glimlacht. “Oké, dan wil ik graag met je mee!” “Moment, ik sms even een vriendin van me of ze ons wilt komen ophalen.”

To: Aurore mi amor <3
Babe, kan je me ophalen van de Groenplaats en me thuis afzetten? Ik heb echt geen zin in de metro en ik ben met een gast! ^^

Aurore mi amor <3
Hey lieverd! Ik zou echt graag willen maar ik moet op m’n zus en haar beste vriendinnetje passen. Ik geloof dat Keila daar nu in de buurt is. Ze had daar afgesproken met een of andere jongen. Sms haar. Good luck met het vinden van je lift schat! En wie is die gast als ik vragen mag? X

Ik besluit om Aurore later terug te sms’en en klik op Keila’s naam.

To: KeiKei x
Kei, ben je toevallig in de buurt van de Groenplaats met je auto?

KeiKei x
Yup, hoe weet jij dat stalker xd Ik ben met Tom. We gingen net wat drinken

To: KeiKei x
Wat denk je ervan als we wat drinken bij mij thuis? Ik ben bij Bill.

KeiKeix
Ik kom je oppikken.

“Lift geregeld.” Zeg ik trots tegen Bill. “Jij hebt goede vrienden.” Lacht hij. “Uhu, en er is zelfs nog een verrassing bij!” zeg ik glimlachend. Bill trekt zijn wenkbrauw op maar ik reageer er niet op. “Wat dan?” “Dat zal je wel zien, Billie.”
“HEY GURL!” De Renault Cabrio van Keila stopt voor onze voeten. “Estelle, ben jij dat?” vraagt Tom verwonderd. “En… Bill?” Tom geeft zijn broer een schuine lach en ik zet me op de achterbank. Bill volgt mijn voorbeeld. “Dit zag ik niet aankomen!” zegt Tom die zich naar achter omdraait. “Ik had moeten weten dat je niet zomaar alleen ging vissen in een vreemde stad zonder gerief mee te nemen.” Mompelt Tom meer tegen zichzelf als tegen zijn broer. “Vissen?” zeg ik lachend terwijl ik Bill aankijk. Bill kijkt met blosjes naar beneden. “Dus, jullie kennen elkaar?” vraagt Tom dan wenkend op mij en Keila. “Bestieeeeees!” gillen we tegelijk. “Wat toevallig… Ik ken Keila van…” “Van de club, Tom. Ik was er ook en heb jullie zien zoenen.” Onderbreek ik hem grinnikend. “Waarom heb je niets tegen me gezegd? Straks ga ik je weer Satan noemen hoor!” zegt hij lachend. Ik rol mijn ogen en kijk naar Bill die ook zachtjes lacht. Na een tiental minuutjes stopt Keila voor mijn deur en allemaal stappen we uit. Ik heb het gevoel dat dit een fijne avond gaat worden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen