Foto bij Paralyzed seven.

De volgende ochtend word ik wakker van een stem. ''Goedemorgen, Julia.'' een hand voel ik op mijn rechterschouder. Het is Lisa. ''Hey, Lisa.'' glimlach ik. ''Je hebt om half elf therapie, ik ben wat vroeg.. Maar we gaan natuurlijk even zorgen dat jij mr. Payne kan ontmoeten.'' lacht ze. Ik moet lachen. Lisa is zo lief, het zou buiten het ziekenhuis zo een vriendin van mij kunnen zijn. ''Heb je make up bij je?'' vraagt ze. Ik knik. ''Ja, maar nog niks opgehad.. Ik kan het weleens proberen zelf.'' zeg ik dan. Ze knikt en doet mijn bedhek omlaag. De rolstoel plaatst ze naast mijn bed waarna ze mij uit bed helpt. Ik vertrek mijn gezicht even. ''Au..'' mompel ik. 's Morgens bij het opstaan heb ik veel last van stijve spieren, over het algemeen heb ik ook best last van spierpijn van de fysiotherapie gister. ''Gaat het?'' vraag ik. Ik knik . ''Standard procedure.'' lach ik. ''Pijn is fijn, pijn is fijn.'' ze moet even kort lachen. ''Ook niet altijd.'' lacht ze. Ik grinnik. Ze helpt me met douchen. ''Wat wil je aan?'' vraagt ze. ''Pak maar een joggingsbroek en mijn zwarte kenzo trui.'' zeg ik. Ze draait zich direct verbaasd naar me. ''Oh hell no!'' zegt ze. Ik kijk haar met grote ogen aan. ''Je future husband moet wel direct voor je vallen, juul.'' zegt ze. Ik merk dat ze schrikt. ''Sorry, Julia..'' zegt ze en kijkt op naar de deuropening. Ik zie een collega van haar staan die Lisa een beetje verbaasd aankijkt. ''Het is oke, je mag me Juul noemen hoor.'' grinnik ik. ''Dat mogen jullie allemaal.'' ik knipoog naar Lisa. Ik vind het fijn als Lisa me helpt, ik voel me vertrouwd bij haar en heb het idee dat ik alles bij haar kwijt kan. ''Lisa, kan ik iets voor jou doen?'' vraagt de collega in de deuropening. Ze kijkt de collega aan. ''Nouja, ik help Julia even klaarmaken voor haar droomman.'' lacht ze. De collega kijkt nog verbaasder dan eerst. Ik begin hard te lachen. ''Liam Payne.'' zeg ik en kijk naar de collega, het is geloof ik Michelle. Ik twijfel, want ik heb al zoveel verpleegkundigen gezien dat ik niet goed meer weet wie wie is.

"Ik kom jullie wel helpen.'' lacht ze. ''Het is toch extreem rustig.'' zegt de verpleegkundige, die de kamer instapt. Ik kijk haar aan, en dan zie ik pas dat het Michelle is. ''Goeiemorgen, Michelle.'' zeg ik. ''Morgen, Juul.'' lacht ze en geeft me een knipoog. Ik grinnik. ''Wil je dit aan vandaag, Julia?'' vraagt ze en houdt een zwarte broek en een grijs t-shirt voor. Ik knik eventjes. ''Doe maar dat spijkerjasje eroverheen.'' zeg ik. Ze knikt en pakt de spullen, waarna ze me helpt met aankleden. ''Nou zal ik een beetje een subtiele krul in je haren zetten?'' vraagt Michelle. Ik moet lachen. ''Jeetje meiden, ik voel me net alsof ik bij de kapper of visagiste zit... Ik ontmoet hem waarschijnlijk toch niet, hij gaat naar de kinderafdeling... Daar lig ik niet.'' lach ik. Ze moeten lachen. ''Ach, dan maken we je gewoon mooi voor de fysiotherapeut.'' lacht Lisa. Ik grinnik. ''Nou, kom op dan.'' zeg ik en rol even met mijn ogen. Michelle zet mijn haren met een krultang in losse krullen en Lisa maakt me op Ik kijk even naar het eindresultaat. ''Prachtig meiden.'' lach ik. Ze moeten lachen. ''Je bent er klaar voor.'' zeggen ze. ''Fancy aan het ontbijt.'' lach ik. Lachend verlaten ze de kamer. ''En veel selfies met Liam maken hé!!'' lachen ze nog. Ik kijk ze hoofdschuddend na. Ik eet mijn broodje op wat tijdens het douchen is klaargezet door de voedingsassistente en kijk op de klok. Therapie tijd!

Reacties (3)

  • IrishNialler

    Wat lief zeg. Helaas is het denk ik amper dat dit kan

    1 week geleden
  • Mariet1994

    Snel verder

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Ow zo leuk!! KN niet wachten tot mister payne zijn intrede maakt jeeej

    Xx

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen