Sterven, dat was iets waar echt alleen mensen zich druk om konden maken. Wat gebeurde er na de dood? Was er een hiernamaals? Het meest lachwekkende vond ik nog wel het feit dat ze daadwerkelijk dachten dat het bezoeken een of ander suf kerkgebouw hun lot zou kunnen beïnvloeden. Als God echt genadig was zou hij geen van de nieuw geborenen verstoten, maar dat was hij niet. Hij koos alleen de zielen zonder beschadigingen en de rest was simpelweg aan ons overgeleverd. Vandaag zou er weer een nieuwe groep binnenkomen en alleen al om mezelf te amuseren was ik van plan te gaan kijken. De angstige gezichten, het onbegrip, de verbazing. Als het machtigste wezen van de hel was er maar weinig om te vrezen en angst was dan ook een emotie die ik niet kende, misschien dat ik er daarom zo van hield om het bij nieuw geborenen te zien. Ondanks hun naïviteit en onwetendheid, vond ik het toch fascinerende wezens. Ze voelden zo veel, meer dan onze soort ooit zou kunnen voelen. Ik was chronisch koud, wreed en onsterfelijk. Misschien leuk voor een weekje, maar na honderden jaren begon het me toch behoorlijk te vervelen. Ik kon mezelf van een cliff afwerpen om er vervolgens met slechts een schrammetje vanaf te komen, ik kon dansen in het vuur zonder ook maar iets van de vlammen te voelen. Net als alle andere demonen verlangde ook ik weer naar wat menselijkheid om me heen. Een warm lichaam om aan te raken, een ziel met aardse herinneringen vol vreugde, spanning, verdriet en pijn, om de tergende leegte in mijn eigen bestaan wat op te vullen.

'Safira', riep Chloë, mijn gedachten verstorend. Ze had jaloersmakend halflang, donkerblauw haar, dat sierlijk over haar schouders viel. 'Ik wil nieuw gezelschap.'
Ik grijnsde. 'Dan ben je niet de enige. Ik heb er ook aan zitten te denken weer een mens te gaan bezitten. Nu er een nieuwe groep binnenkomt kriebelt het toch.'
'Braeden ziet ons al weer aankomen', gniffelde ze, 'we zijn met gemak bijna dagelijks bij de veilingen te vinden, zonder wat te kopen.'
'De vorige groep was saai, ik ga geen vijftig zilverstukken uitgeven aan zo'n problematisch geval. Ik kwam er alleen maar om me wat te amuseren.'
'Hopelijk heeft ze deze keer wat beters', mompelde mijn nicht. 'Ik houd het geen week meer vol. Als ze niets heeft koop ik wel zo'n waardeloos en goedkoop joch voor zijn bloed en ziel.'
'Oh really? Wat ben jij vreselijk', maakte ik haar breed grimassend duidelijk. Ze trok haar wenkbrauwen op en glimlachte.
'Dankje', zei ze met een licht sarcastische ondertoon, om het gespreksonderwerp vervolgens te veranderen. Ze klapte haar grote zwarte vleugels uit en opende de deuren naar het balkon. 'Als we snel gaan, zijn we de anderen voor. Meer kans op een goede koop.' Ik volgde haar voorbeeld en vloog achter haar aan, het beeldschone zwarte hemelgewelf in.

Reacties (3)

  • Slughorn

    Klinkt heel gaaf. Goed geschreven (:

    1 jaar geleden
  • Luckey

    Klinkt nu al super goed
    Snel ander deeltjes lezen

    1 jaar geleden
  • Muizlet

    Waaaahhh ik houd van je schrijfstijl! Heerlijk om te lezen. Ook heel mooi hoe je kleine stukjes info aan de lezer voert zodat we wat te weten komen, maar ook weer niet te veel.

    Love it(H)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here