Foto bij Paralyzed nine.

Ik schrik van alle commotie die wordt veroorzaakt opeens, omdat ik tegen iemand aanbotste. Ik wordt met rolstoel en al hard naar achter getrokken, zo hard dat ik er bijna uitglij. ''Hey! Pas op ik val!'' gil ik verschrikt en grijp met mijn goede kant de leuning van de rolstoel vast. Het gaat allemaal zo snel dat ik me niet kan focussen. ''Wacht, wacht! Doe voorzichtig.'' hoor ik een mannelijke stem roepen. Ik probeer door de mensenmassa te zien wie zich erdoorheen probeert te wurmen, er staan allemaal beveiligers naast me die mijn rolstoel vasthouden. Alsof ze me elk moment kunnen optillen en het ziekenhuis uit kunnen zetten. ''Dit deed ze opzettelijk meneer Payne!'' roept een beveiliger. ''Dat is niet waar!!'' roep ik, mezelf verdedigend. ''Iedereen hier in een rolstoel gaat normaal overal omheen, maar toevallig is er een tienermeisje die tegen een beroemdheid opbotst. Als je op de foto wilt had je het ook gewoon kunnen vragen!'' roept de beveiliger die naast mij staat. Ik voel tranen opwellen in mijn ooghoeken. ''Ik kan hier niks aan doen.'' roep ik en voel een traan over mijn wang lopen. ''Laat haar gaan.'' hoor ik nogmaals dezelfde mannelijke stem. Is dat Liam? Ik kijk op en zie inderdaad Liam voor mij staan, die voor mij hurkt en een hand op mijn hand legt. 'Het is oké. Don't cry.'' zegt hij en veegt een traan van mijn wang weg. Ik kijk naar onze handen, en voel dat ik het helemaal warm krijg. ''Ik deed het echt niet express.'' zeg ik en kijk hem dan huilend aan.

''I-ik... Ik heb hersenletsel, en ik zie door mijn hersenletsel alles aan mijn linkerkant niet meer..'' stamel ik. Hij kijkt me aan met een vriendelijke glimlach. ''Ik weet dat je het niet express deed, je ziet er niet uit als een meisje die express tegen Liam Payne aanbotst.'' grapt hij en moet lachen. Ik begin verlegen te lachen. ''Daar ben ik nou niet bepaald mee opgestaan nee, met dat idee vanmorgen.'' lach ik. ''Ik heb wel andere dingen aan mijn hoofd.'' zeg ik. Hij knikt en glimlacht. ''Kan ik me goed voorstellen. Hoe heet je?'' vraagt hij. ''Julia.'' zeg ik zacht en glimlach verlegen. ''Leuk je te ontmoeten, Julia. Zeker een ontmoeting die ik niet gauw vergeten zal.'' grijnst hij. Ik kijk hem aan. ''Ik ook niet.'' glimlach ik. ''Welke kamer lig je?'' vraagt hij. ''206, op de afdeling neurologie.'' zeg ik en kijk hem aan. ''Oké, dat zal ik onthouden, Julia.'' zegt hij en laat dan mijn hand los. ''Ik moet naar de kinderafdeling, beautiful.'' zegt hij. Ik bloos vanwege het feit dat hij me beautiful noemt. ''Veel plezier.'' zeg ik. ''Komt goed, veel sterkte.'' zegt hij. Hij pakt mijn hand nogmaals en geeft er een kneepje in, echter is het mijn linkerkant.. Waarmee ik dus niks terug kan doen. ''Jullie mogen je excuses wel aanbieden aan deze dame.'' zegt Liam terwijl hij opstaat. De beveiligers knikken. ''Het spijt ons, mevrouw.'' zegt een beveiliger. ''Kunnen jullie mij op zijn minst weer normaal in mijn rolstoel zetten, aangezien ik er zowat uitvloog?'' zeg ik fel, terwijl ik de remmen op mijn rolstoel zet. Ik zie Liam even grijnzen om mijn felle opmerking. Een van de beveiligers gaat achter me staan, zet zijn armen onder mijn oksels. ''Pas op voor mijn linkerarm, die is verlamd.'' waarschuw ik hem. Ik ondersteun met mijn goede arm mijn verlamde arm zodat hier niks mee kan gebeuren. ''Oke dame, op 3,2,1.'' zegt de beveiliger. Ik zet mee af met mijn goede been terwijl de beveiliger mij mee begeleid door mij naar achter te trekken, hierdoor zit ik weer rechtop, helemaal achterin mijn rolstoel. ''Nogmaals onze excuses.'' Ik knik, maar reageer niet. ''Dag Liam.'' zeg ik en haal mijn rolstoel van de rem, waarna ik wegrijd, richting de uitgang van het ziekenhuis. Wat is er nu zojuist gebeurd...?

Reacties (3)

  • IrishNialler

    Ahw Liam is toch ook een schat

    2 maanden geleden
  • IrisThePiris

    Je schrijft echt mooi:)Kan niet wachten op nr 10:P

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Omg omg hoe cool!!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen