Donna glimlachte en nam het bord van me aan, "wat een vrolijk bord Cloë!" zei ze verrast. Mensen denken vaak dat ik me door die zogenaamde depressie alleen maar aangetrokken voel tot duisternis, Donna had waarscheinlijk een zwart of donkergrijs bord verwacht. "Past bij je." zei ik kortaf. "Mag ik nu weer naar mijn kamer?" Donna knikte, "Ik loop wel even met je mee." Ik had een raar loopje, Donna lette er niet op. Ze vertelde een verhaal, over waar ze was opgegroeid en hoe ze hier terecht was gekomen. Mijn hersenen sloegen de nutteloze informatie niet op, ze waren te druk bezig met de vulpen in mijn schoen. Toen we bij mijn kamer kwamen en ik naar binnen wou lopen hield Donna me tegen "En jij dan?" vroeg ze, er van uit gaande dat ik haar hele verhaal had gehoord. "Daar praat ik liever niet over." Zei ik. Het was zo'n standaard zinnetje dat ik mezelf had aangeleerd. Ze mogen er niet op door vragen, omdat je met respect behandeld moet worden. Dus liet Donna haar vraag voor wat het was, ze deed de deur voor me open en liet hem achter mij in het slot vallen. Haar voetstappen stierven weg.
Het was zo onderhand avond, de laatste zonnestralen wurmden zich door mijn raampje naar binnen. Ik ging op mijn bed zitten en deed mijn schoenen uit, de vulpen legde ik onder mijn kussen. Er zat een deuk in mijn voet, een indruk van waar de pen gezeten had. Binnen een paar minuten zou mijn voet zijn normale vorm wel weer hebben aangenomen, maar de plek zou nog een poosje beurs zijn. Ik pakte de pen weer van onder mijn kussen weg en keek er naar, het was het meer dan waard. Ik reikte nog eens onder mijn kussen en haalde mijn notitieboekje er onder vandaan. Het is een klein boekje, geen normaal formaat. Geen A4, A5 of A6, al denk ik dat de grootte het dichtste bij A6 in de buurt komt. Daphne heeft het gemaakt, een poos geleden. De pagina's zijn blaadjes uit een notitieblok en de kaft is gemaakt van een lege doos crackers, ze heeft er nog papier overheen geplakt. Het is erg dun papier, de vulpeninkt drupt door 3 pagina's tegelijk. Zonde. Ik kijk naar de vulpen in mijn hand, dan naar het notitieboekje. Ik leg de vulpen weer weg en pak mijn balpenvulling, voor alsnog is de vulpen onbruikbaar. Met de vulling in mijn hand begin ik te schrijven.

Daphne

Ik mis je Daphne,
het gemis doet mijn hart samentrekken.
Zoals je maag zich samentrekt,
wanneer je dagen niet gegeten hebt.

Mijn hart is hongerig,
naar liefde.
Jou liefde voor mij,
jou stem.


Verder kon ik niet schrijven, dikke zoute druppen vallen op het papier. De inkt loopt niet uit, en ik ben dankbaar dat ik niet met de vulpen geschreven heb. Er word op de deur geklopt, het geklop gaat gepaard met Rolands zware stem "Bedtijd, over 10 minuten wil ik niks meer horen." De deur klikte van het slot, maar ik maakte geen gebruik van de tijdelijke ontsnapping. We hadden een gedeelde badkamer waar Mike meestal de volledige 10 minuten doorbracht, in de gang wemelde het dan van mijn schreeuwende instellingsgenoten die eisten dat hij op zou schieten. Anna klonk er altijd bovenuit. Het had weinig zin me daarbij aan te sluiten, dus ik haalde een bakje onder mijn bed vandaan. Er zat een flesje water in, een tandenborstel en wat tandpasta. Roland had me er toestemming voor gegeven nadat ik hem informatie over Maxime had verstrekt. Dus poets ik mijn tanden en spuug ik het met tandpasta vermengde speeksel in de bak, de laatste resten voedsel spoel ik weg met een slok water. Morgen maak ik de bak wel weer schoon, midden op de dag wanneer iedereen bezig is.
"Licht uit!" klinkt Rolands stem door de gang, de 10 minuten zijn voorbij en de deur klikt weer op slot. Ik doe de lamp uit en loop op de tast naar mijn bed, de moeite om een pyjama aan te trekken neem ik niet. Mijn broek trap ik uit, evenals mijn sokken en schoenen. Dan kruip ik diep onder de dekens, en vergeet ik voor heel even waar ik ben.

Reacties (2)

  • Shibui

    Aww.... Dit is zo zielig!

    2 jaar geleden
  • Azriel

    Ik had het niet verwacht (no offense natuurlijk) maar dit is toch wel een interessant verhaal(flower)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen