Voor Coldatom!
Stiekem wel een beetje verdrietig dat dit geen Ray one shot is. (no_chears)

Sommige dagen op de Waverider waren lang en vermoeiend. En ondanks dat Lieke best veel sliep, was ze vaak nog uitgeteld door het vechten en het onderhandelen. Ze was de laatste tijd een belangrijk deel van het team geworden en ze hielp Sara en Rip vaak met dingen regelen. Als ze daar niet mee bezig was, was ze meestal in gesprek met Ray. Het gebeurde ook vaak genoeg dat ze tegen hem aan in slaap viel na een lange dag. Ray was er aan gewend geraakt nadat ze had uitgelegd dat hij heel rustig was en ze haarzelf bij hem heel veilig voelde. Sindsdien gebeurde het vaak genoeg dat Lieke ineens lag te slapen als Ray nog tegen haar aan het praten was.

Maar nu was Ray er niet en was ze alleen met de man op wie ze sinds een tijdje een oogje had. Ze was doodmoe en wist dat Leonard Snart het waarschijnlijk nooit toe zou staan als ze haar hoofd op zijn schouder legde. En misschien durfde ze het ook wel gewoon niet. De man was soms best intimiderend.
Maar ondanks dat zat ze nog steeds bij hem. Leonard zat al de hele tijd op de bank in de bibliotheek en Lieke was na een tijdje naast hem komen zitten. Leonard had haar even aangekeken, maar was toen verder gegaan in het boek waar hij mee bezig was. Lieke had haar benen op de bank geschoven en probeerde te zien wat hij las. Al snel merkte ze dat de lettertjes wazig werden en haar ogen een aantal keer dichtvielen.
"Gaat het?" vroeg Leonard, terwijl hij zijn boek dichtklapte en haar aankeek. Tot haar verbazing stond er een kleine glimlach op zijn gezicht.
Ze knikte lachend. "Ik ben moe, dat is alles." mompelde ze.
"Je kan wel.. uh." hij keek om zich heen en stak toen zijn arm uit zodat ze dichter naar hem toe kon schuiven. Wat hij echter niet verwachtte was dat Lieke besloot haar hoofd op zijn schoot te leggen. Ze bewoog kort voordat ze een zuchtje slaakte en haar ogen dichtdeed.

Leonard wist niet zo goed wat hij nu moest doen. Hij vond het niet erg dat ze op zijn schouder leunde, maar dit ging toch wel iets verder. Zijn armen bleven in de lucht hangen en in paniek keek hij om zich heen. Maar Lieke leek geen kick te geven en daarom ontspande hij zelf ook langzaam. Hij vervloekte zichzelf om zijn onhandige houding en zijn botte blik die hij haar vaak gaf. Want sinds dat Lieke bij het team was gekomen, was hij hopeloos van haar gaan houden. Maar hij kon niet of wist niet hoe hij het haar moest vertellen. En het verbaasde hem dat ze überhaupt nog bij hem wilde zijn.
Hij beet zachtjes op zijn lip en keek even naar haar voordat hij zachtjes zijn hand door haar haren liet gaan. Een gelukzalige zucht verliet Lieke haar mond en een glimlach brak door bij Leonard. Hij herhaalde zijn actie en probeerde het tedere gezicht van Lieke te bestuderen.
Ze was zo lief en schattig als ze sliep. Dat was een ding wat zeker was. En als ze wakker was veranderde er eigenlijk niet veel.
Leonard moest vaak lachen als ze een brutale opmerking maakte. Het was aantrekkelijk om te zien.
Leonard wenste dat hij de ballen had om haar op een date te vragen, maar hij wist niet of dat ooit zou gebeuren.

Lieke werd langzaam wakker van een aantal stemmen die hard en druk door elkaar heen praatten. Ze wreef in haar ogen en keek op, vol in de ogen van Leonard. Verlegen keek ze hem aan en ging daarna snel rechtop zitten toen zag ze dat Nate en Ray in de deuropening stonden.
"Eindelijk.." mompelde Nate, voordat hij wegliep. Ray, die tegen de muur stond geleund, keek kort naar het tafereel voordat hij zacht een glimlach liet zien. Hij knikte en verliet toen ook de kamer.
Pas toen hij weg was durfde Lieke naar Leonard te kijken.
"Sorry." zei ze langzaam. Ze deed haar shirt goed en haalde een hand door haar haar.
Leonard schudde zijn hoofd en stond op.
"Het is al goed. Ik vond het niet erg." zei hij kortaf. Lieke beet op haar lip en keek hoe hij naar de deur liep.
"Wacht, Len." zei ze snel.
Hij bleef stil staan en draaide na enkele seconden om.
"Ik had dit niet mogen doen. Vond je het echt niet erg?" vroeg ze, terwijl ze naar hem toe liep en hem aankeek. Zijn ogen weken niet van de hare af en hij had moeite om woorden te vormen in zijn hoofd. Wat deed Lieke toch met hem?
"Ik vond het niet erg. Echt niet." zei hij toen. Lieke beet zenuwachtig op haar lip en focuste toen haar ogen op de grond. Hij was nog steeds dezelfde intimiderende man en Lieke haar hart sloeg op hol.
Ze wilde zich omdraaien en net doen alsof hij daar niet stond. Haarzelf onzichtbaar maken en niet meer bestaan. Maar het tegendeel gebeurde.
Ze voelde zacht een vinger onder haar kin, die haar hoofd zachtjes optilde. Ze keek verplicht naar Leonard die, met lichtroze wangen, haar aanstaarde. Haar ogen bewogen snel heen en weer, om enige verklaring uit hem te halen. Maar zijn gezicht was leeg, buiten de roze wangen na.
"Leonard, ik-" zei ze zachtjes, maar werd onderbroken door zijn warme, trillende lippen. Een zucht verliet zijn lippen voordat hij haar zoende. Een lange, langverwachte zoen.

Toen Leonard eindelijk zijn lippen van die van Lieke haalde, moest Lieke eerst van verbazing naar adem happen. Er ging een golf van blijdschap door haar lichaam. Haar wangen, die ondertussen knal rood moesten zijn, probeerde ze te verbergen tussen haar handen.
"Wauw." fluisterde ze.
Leonard keek haar alleen maar aan, voordat hij zacht lachte.
"Wauw?" vroeg hij langzaam. Lieke knikte en schudde lachend haar hoofd.
"Ik weet niet wat dit is, maar ik weet wel dat ik even niet kan bevatten dat dit zojuist is gebeurd." fluisterde ze.
Leonard pakte haar hand vast.
"Het is.." hij haalde zijn schouders op. "..een verklaring van mijn liefde. Denk ik."
Lieke begon zenuwachtig te lachen.
"Je maakt een grapje." mompelde ze. Leonard schudde zijn hoofd en kantelde zijn hoofd iets.
"Ik vind je al zo lang leuk, Leonard. Waarom heb je nooit iets gezegd?" zei ze verbaasd.
"Waarom heb jij nooit iets gezegd?" kaatste hij lachend terug.
Lieke verstrengelde haar vingers met die van hem en zuchtte. Waarom had ze nooit iets gezegd?
"Kom, dan gaan we kijken hoe het met de groep is." zei hij en trok haar zachtjes naar zich toe.
"Nu? Zo?" zei ze snel. Ze keek naar hun handen. "Betekent dit dan.. dat je.."
"Ze hebben je letterlijk allemaal op mijn schoot zien liggen. Ik denk dat ze er al vanuit gingen dat er iets was gebeurd. En ja, Lieke, ik wil graag kijken waar wij samen uitkomen. Ik wil je graag een keer mee op date nemen en je vasthouden als je weer eens in slaap valt. Ik wil graag bij je zijn."
Lieke haar wangen werden meteen weer rood en ze schudde verbaasd haar hoofd.
"Vind je het niet erg dat de groep het al weet?" vroeg ze zachtjes, zodat ze de woorden nog even kon verwerken.
"Eerlijk gezegd niet. Uiteindelijk hoef je nu niet meer bij Ray te liggen, maakt mij een stuk minder jaloers." gaf hij toe. Lieke beet lachend op haar lip en drukte nog snel een kus op zijn mondhoek. Zwijgend keek Leonard haar aan en drukte toen een kus op haar voorhoofd.
"Kom." zei hij zacht. "Tijd om te laten zien wie het echte powercouple hier is. Nate en Amaya zijn niks meer nu."
Lieke lachte zacht terwijl ze achter hem aan liep. Het was allemaal nog heel pril en nieuw, maar Lieke vond het nu al geweldig. Ze wist dat ze nooit meer bij hem weg wilde en dat hij altijd voor haar zou zorgen. Want zo was Leonard Snart. Hoe hard hij ook leek, hij was nog zo zacht vanbinnen.

Reacties (31)

  • Clarkley

    I LOVE LEONARD SNART

    1 jaar geleden
  • Clarkley

    HEB ik echt Coldatom als user gehad? wow i FORGOT

    1 jaar geleden
  • AckIes

    (wbw)(wbw)(wbw)(wbw)(wbw)(wbw)

    2 jaar geleden
  • AckIes

    ZO BAE AF!!!!!

    2 jaar geleden
  • AckIes

    Uiteindelijk hoef je nu niet meer bij Ray te liggen, maakt mij een stuk minder jaloers."

    HAHAHAHA IK VOEL DIT

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen