Foto bij Paralyzed ten.

Tijdens de lunch, vertel ik onder het genot van een broodje gerookte zalm, en voor Romy een broodje brie met honing, allés over wat er zojuist is gebeurd. “Ik vond het zo eng, die beveiligers die me zo hard naar achter trokken..” zeg ik en kijk haar met grote ogen aan. Eigenlijk lacht Romy alleen maar. “Juul, dit kan ook alleen jou overkomen.” Lacht ze. “Uitgerekend jij die, als ze tegen iemand aanbotst, tegen een beroemdheid aanbotst.” Grinnikt ze. Ik lach eventjes, maar ergens vind ik het ook weer geen leuk grapje. Ik bedoel, hoezo is het iets voor mij? Ik heb hersenletsel, ik heb daar geen controle over. Is dit iets wat altijd iets voor mij gaat zijn? Of gaat dit bijtrekken? De tijd moet het leren, en dat is het hele frustrerende van dit allemaal... het wachten en de onzekerheid.

“Julia? Zei ik iets verkeerd?” Vraagt Romy voorzichtig. Ik zie haar nerveus met haar vingers en nagels spelen. Typisch Romy. Altijd als ze nerveus is gaat ze met haar handen frunniken. “Nee dat is het niet... Het is gewoon.” Stamel ik en zucht. Mijn ogen sla ik neer naar mijn handen, waar de ene hand, aan mijn verlamde arm op een blad steunt en de andere op mijn been rust. “Het is gewoon, dat ik door het hersenletsel mijn linkerkant niet meer zie.. Ik zag hem niet, ik zie helemaal niet wat er aan de linkerkant gebeurd.” Zeg ik. Ik zie dat ze schrikt. “Sorry, dat wist ik niet...” zegt ze. Ik haal mijn schouders, of nouja schouder op. “Dat is niet erg, ik snapte je grapje.” Glimlach ik. “Hoe is het met Jane?” Vraag ik. Onze andere beste vriendin, die er niet is. Verder in onze vriendinnengroep zitten Kirsten en Aimee.. die vandaag allebei helaas niet konden komen. Maar van Jane heb ik niks gehoord. Ik merk dat Romy zich een beetje ongemakkelijk begint te voelen. Ze neemt een slok van haar muntthee. “Het gaat goed, ze is nu bezig met haar stage.” Zegt ze. Ik knik eventjes. “Ik heb niks meer van haar gehoord sinds dat ze de vorige keer is langsgekomen.” Zeg ik en slik. Onze vriendinnengroep is ontstaan op de middelbare school, en tijdens onze vervolgopleiding hebben we elkaar zo ongeveer maandelijks wel 1 keer gezien. We zijn een hechte vriendinnengroep en doen en delen alles met elkaar, alleen merk ik dat ik bijna nooit meer iets hoor van Jane. “Nee.. ik heb haar ook niet meer zoveel gesproken eigenlijk.” Zegt ze. “Gek hé, zo opeens.” Zeg ik. Ze knikt. “Ik moest je wel een dikke knuffel geven van Kirsten en Aimee, ze willen misschien morgen even langskomen.” Zegt ze. Ik glimlach. “Dan kan ik denk ik wel.” Zeg ik en kijk even op mijn telefoon. Ik had een foto gemaakt van mijn therapie overzicht. “Ik kan het ze wel laten weten als je wilt?” Vraagt ze. Ik knik. “Is goed.” Zeg ik. “Dan kom ik morgen ook wel mee, zijn we bijna compleet.” Grinnikt ze. Ik moet lachen en knik. “Goed idee.” Zeg ik. “Voor mij ook weer afleiding, wat heel fijn is.” Zeg ik. Ze legt haar hand op de mijne. “Als het had gekund had ik elke dag gekomen.” Zegt ze. Ik knik. “Dat weet ik.” Glimlach ik. “Ik vind het fijn als je er bent!” Zeg ik en kijk haar glimlachend aan. Ik voel wat tranen opwellen in mijn ooghoeken. “That’s what friends are for. Jij zou het andersom ook voor mij doen.” Zegt ze. Ze staat op en trekt me in een knuffel. “Ik laat je niet in de steek.” Zegt ze en knijpt zacht in mijn schouder. Ik glimlach. “Weet ik.”
We eten onze lunch op en kletsen nog wat. “Ik moet gaan Juul, ik moet werken straks.” Zegt ze. Ik knik en haal mijn rolstoel van de rem, zodat ik naar achter kan rijden. Ik rij met haar naar buiten en zeg haar gedag. “Ik zie je morgen.” Zegt ze. “Tot morgen!” Ik zwaai haar na tot ze de hoek om is en rijd dan met mijn rolstoel weer terug naar de afdeling. Als ik daar kom ligt er een briefje op mijn bed. Ik pak het op en bekijk het.

“Voor het mooie meisje in de rolstoel.”

Reacties (2)

  • IrishNialler

    Wat lief. Is Jane niet toevallig die andere bestuurder

    1 week geleden
  • VampireMouse

    Oeww dat briefje.. Spannend!!!
    Leuk geschreven. Snel verder hoor ^^

    11 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen