Lol pas toen ik ‘Jinnie’ hardop uitsprak kwam ik er achter dat het hetzelfde klinkt als ‘Ginny’ van Harry PotterxD
Ik was eigenlijk op de naam gekomen omdat ik Jin een leuke naam vind (zo heet iemand uit mijn oude verhaal en iemand uit een band die ik leuk vind) en dan dacht ik een vrouwelijke versie daarvan haha.

Oh ja, het huis is trouwens een soort... tsja hoe noem je het? Er is een onderverdieping waar de jongens eerst waren met de keuken en wat kamers. Dan heb je daar boven allemaal verdiepingen, maar die zijn een soort van rondom en ‘open’ in het midden. Vergelijk het zeg maar met zo’n uitgehold boek die mensen als surprises gebruiken.

‘Evan, er is nieman- What the fuck!?’ Jonathan keek Jinnie met oven vol schrik en horror aan. Zijn ogen flitsten naar mij, en weer terug naar het meisje. ‘Pardon?’, wist hij uit te brengen. ‘Jongens, jullie moeten hier weg.’, zei Jinnie dringend. ‘Het is niet veilig, ik weet niet waar die gasten nu zijn of tot wat ze in staat zijn maar we moeten hoer weg zien te komen voordat er iets ergs kan gebeuren.’ Jonathan schudde verward zijn hoofd en vroeg aarzelend: ‘Wie ben jij? Waar kom jij opeens vandaan?’ ‘Ik ben Jinnie, luister. Er zit hier een of andere bende en ik was op een haar na doodgevroren als..’ Ze keek me vragend aan, vragend naar mijn naam zonder te spreken. ‘Evan.’ ‘Evan mij niet uit die koelcel had gehaald, was ik doodgevroren en hadden die gekken me waarschijnlijk opengesneden en mijn organen verkocht.’ Jonathan leek nu helemaal verward. ‘Wie?’ ‘Die mensen die hier in dit huis zitten! Zeg me niet dat jullie ze niet gezien hebben?’ ‘We hebben ze wel gezien maar.. Organen verkopen!? Hoe weet jij dit?’ Ze slikte en ik zag tranen opwellen. ‘Een meisje, ze was al bijna dood toen ik in die cel gegooid werd. Ze stierf voor mijn ogen, werd meegenomen en werd een paar minuten later in de cel teruggegooid. Ze was ‘leeg’.’ We keken haar allebei stomverbaasd en geschrokken aan. Dat arme kind moest wel getraumatiseerd zijn. En wie was dat meisje? Zou dat één van de vermiste meisjes zijn? Wel duizende vragen tolden door mijn hoofd, en ik werd en draaierig van. Paniek kroop langzaam op in mijn borstkas en ik had het gevoel dat ik elk moment flauw kon vallen. ‘Evan? Evan gaat het goed?’ Ik schudde met mijn hoofd en even later had ik mijn evenwicht verloren en was ik naar achteren op mijn billen gevallen. Jonatan snelde naar me toe en greep me onder mijn oksels om me omhoog te helpen. ‘We gaan dood.’, piepte ik. ‘Niet als we hier nú weg gaan!’, siste Jonathan. Ik wist mijn hoofd en balans er weer bij te krijgen en wreef in mijn ogen om mezelf wakker te schudden. Er was geen tijd voor paniek, we moesten weg! ‘Wacht’ Ik keek naar Jinnie. ‘Jinnie, zit hier magie?’ Ze knikte heftig. ‘Oh mijn God Evan, ja! Ze hadden een of andere spreuk over me uitgesproken om me slap te krijgen zodat ze me in dat busje konden krijgen!’ Jonathan was lijkbleek. ‘Wacht..’ Jinnie keek ons opeens achterdochtig aan. ‘Wat doen júllie hier eigenlijk? Hoe kan ik jullie wel vertrouwen?!’ Voordat ik mijn mond open kon doen zei Jonathan al: ‘We doen dit voor een schoolproject. Evan heeft je zojuist zijn kleren gegeven met het gevaar dat hij nu zelf onderkoeld word, dan is hij heus wel te vertrouwen.’ Jinnie knikte. Jonatan trok zijn jas uit en trok mijn armen door de mouwen. ‘Maar jij dan?’ ‘Ik heb nog een warme trui aan, ik red mezelf wel.’ ‘Dank je, John.’ Jonathan opende de deur en Jinnie greep mijn hand beet. Mijn wangen kleuren rood, maar het voelde niet zo prettig als dat het bij Jonathan gedaan had. Het bracht me meer van mijn stuk. Jonathan draaide zich om, en zijn blik gleed even naar onze handen. Maar hij had een poker-face en ik kon niet zien wat hij er van vond. Alsof het me ook maar iets boeide. ’Oké jongens, laten we gewoon zo snel mogelijk naar de uitgang rennen, oké?’, vroeg Jonathan. Jinnie keek op en wees ergens naar met haar vrije hand. ‘En dat dan?’ Het was een oude lift. Vreemd dat ik die eerst niet had opgemerkt toen we de kamer in gevlucht waren. ‘Ik weet niet of die werkt.’, zei Jonathan aarzelend. ‘Het brengt ons wel meteen naar de uitgang.’, merkte Jinnie op. ‘Zou het geen lawaai maken?’ ‘Ik denk het niet.’ Dus liepen we naar de lift en gingen er voorlichting in staan. Jonathan zag bleek, waarschijnlijk door zijn hoogtevrees. Ik raakte bemoedigend even zijn arm aan. ‘Komt goed.’, fluisterde ik. Tot mijn verbazing brandden de knoppen van de lift wat betekende dat ‘ie wel zou moeten werken. ‘Daar gaan we dan.’ Jinnie drukte op een knop, en de lift kwam langzaam in beweging. Héél langzaam gingen we naar beneden. Maar op het moment dat ik hoop begon te krijgen, klonk er een luide knal, vielen we ongeveer een meter en kwam de lift met een harde schok stil te staan. En toen we dachten dat het niet erger kon dan ergens midden in de lucht in een oude, gammele lift in een huis vol criminelen te bungelen, klonk er een harde knal. Stemmen en voetstappen, en nog een knal. Er kwam een man in beeld. Door het donker was hij amper te zien maar in dat gedeelte van het huis brandden en vage lampen dus was hij wel te onderscheiden uit het donker. Waarschijnlijk was dit het gedeelte die de bende veel gebruikte en hadden ze er daarom lampen aan de muren. Opnieuw een harde knal, en toen besefde ik waar die knallen vamdaan kwamen. ‘Hij heeft een pistool!’, siste ik mete en blik op het handpistool. We konden niet zo hulpeloos blijven staan, we moesten iets doen! We moeten weg zien te komen uit die lift! En toen zag ik het: een dikke, houten balk doe boven ons hoofd ging. Als je op die balk terecht wist te komen, kon je zo weer op veilig terrein terecht komen. ‘Evan wat doe je?’ Ik had de goudkleurige spijlen van de oude lift beetgepakt en trok mezelf op. Na wat gekluns wist ik de bovenste spijlen beet te krijgen en ik wist niet hoe ik het voor elkaar had gekregen, maar ik was uiteindelijk bovenop de lift terecht gekomen. Aan mijn linkerkant was de houten balk. ‘Kom!’ Ik wist Jinnie omhoog te helpen en na wat angstige momenten waarin er weer geschoten werd, zat Jinnie op de houten balk naast mij. Jonathan keek doodsbenauwd. ‘Ik durf niet.’, fluisterde hij. Nog een harde knal en ik zag dat de kabels van de lift geraakt waren! ‘Jonathan je móét klimmen, nu! Die lift kan elk moment naar beneden storten als er nog een keer op geschoten word!’ Met tillende handen begon hij zijn klim. Handen stevig rond de goudkleurige spijlen, benen om het ijzer gedraaid om niet naar beneden te zakken. Hij gleed een paar keer weg, maar toen er een draai in het ijzer kwam waar hij zijn voeten op kon zetten ging het at makkelijker. Als ik mijn benen stevig om de houten balk klemde, kon ik Jonathan bij de stof van zijn jas bij de schouders grijpen en hem helpen omhoog te komen. De paniek schoot door zijn ogen toen hij zich door de bovenste spijlen van de lift moest gaan wurmen. Hij was al te hoog om zijn benen ergens op te zetten maar omdat hij bredere schouders dan Jinnie of mij had, had hij veel meer moeite met zich langs het onbuigbare ijzer te wurmen. ‘Waarom ben ik zo dik?’, gromde hij gefrustreerd terwijl hij zichzelf omhoog duwde met zijn benen nog in de lift en zijn bovenlijf er al uit. ‘Je bent niet dik, je bent gewoon breed.’, giechelde ik. En toen gebeurde het, Jonathan had zich aan de balk vast weten te klampen, maar ik was om hem te helpen zo ver naar voren gebogen dat ik mezelf niet meer vast wist te houden met mijn benen en naar voren viel. Gelukkig wist ik mezelf op te vangen door mijn handen van de buitenkant om het ijzer van de lift te sluiten. Maar ik had geen tijd meer om weer omhoog te klimmen, want er klonk een laatste schot en een knappend geluid. De lift begon te vallen, langzamer dan ik had gedacht, maar toch nog veel te snel. En toen deed ik het eerste wat in me op kwam: ik sprong zo ver mogenlijk, en greep het eerste vast wat ik beet kon krijgen. ‘Oh mijn God.’, fluisterde ik. Ik ging aan een reusachtige, ronde kandelaar en bungelde een paar meter boven de verdieping onder me. Ik aarzelde niet om mezelf los te laten en op het oude tapijt te vallen. Maar één vraag dreunde door mijn hoofd:
wat
nu
??!

Reacties (5)

  • LaLoba

    Oh my

    3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Awesome pls ga snel snel snel verder...

    3 jaar geleden
  • aarsvogel

    No shit. Cliffhanger😱

    3 jaar geleden
  • Shibui

    Jemig ga is snel uplaoden ik kan niet tegen clifflamphangers!

    3 jaar geleden
  • Shibui

    Wat nu?!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen