Feline’s ouders reden de auto naar de parkeerplekken op Schiphol. Fé’s moeder stapte soepel uit de auto, waarna ik haar voorbeeld volgde. Ze deed me in alle opzichten aan mijn moeder denken. Een warme wolk hing om haar heen en ze was het hele weekend verwelkomend en openhartig geweest. Ook de vader van Feline was geestig en omarmend geweest. Al met al had ik me thuis gevoeld in het normale, zo leuke gezin. Ik had me Harry gevoeld, de echte jongen die ik voor mijn roem was geweest en niet de bekende geperfectioneerde popster. Feline had de achterbak al geopend en onze spullen eruit gehaald. Ze zei haar ouders gedag en keek me afwachtend aan, met haar trouwe, bloedmooie blauwe ogen. Haar blik – de glinstering die er duidelijk in weerspiegeld lag – deed mijn lippen omhoog krullen. En opnieuw maakte haar verschijning een gevoel bij me los, die niemand eerder had weten te veroorzaken. Haar kwetsbare, intrigerende houding met een vleugje zelfverzekerdheid makte haar zo ontzettend aantrekkelijk. Ik griste mijn weekendtas van de grond en zei Feline’s ouders vlug gedrag. Haar moeder omarmde me en wenste me een fijne vlucht. Haar vader sloeg me bemoedigend op mijn schouder en wenste me veel succes. Na hun vriendelijke woorden beende ik op Feline af en liet mijn arm zelfverzekerd om haar middel glijden. Tevreden drukte ik een kus op haar slaap en begon richting de vertrekhallen te lopen. Feline begeleidde me gemakkelijk door het drukke gebouw heen. Hoewel ik meerdere malen op Schiphol was geweest, had ik altijd onder begeleiding gereisd in gezelschap met bodyguards en managers. Deze had ik bewust thuis gelaten. Mede om geen aandacht op mijn roem te vestigen en Feline’s familie niet af te schrikken. Ik kon me voorstellen dat het ontmoeten van de nieuwe vriend van je dochter al intimiderend genoeg was. Een stel bodyguards zouden mij niet de gunfactor bezorgen, maar eerder voor afschrikking zorgen. Althans, die gedachte had ik dan.
‘Zal ik een ticket voor je boeken volgende week of doe je dat zelf?’ Met een glimlach keek ik Feline aan. Ze wuifde het weg.
‘Dat kan ik zelf wel. Als jij maar zorgt dat ik op het juiste adres terechtkom.’ Met een grijns keek ze me aan. Ik grinnikte.
‘Alsof ik jou op het vliegveld zou laten staan. Straks word je nog weggekaapt.’ Deze woorden deden haar grinniken en stoppen met lopen. Met twinkelende ogen sloeg ze haar armen om mijn nek en opnieuw kon het me niet schelen dat iedereen ons kon zien. Zonder twijfel liet ik mijn rugzak bij mijn voeten vallen en trok Feline dicht tegen me aan.
‘Alsof ik me laat kapen, meneer Styles.’ De manier waarop ze mijn naam uitspraak gaf me kippenvel. Het had een vleugje sarcasme gecombineerd met haar Nederlandse accent.
‘Ik zal het hoe dan ook voorkomen.’ Met die woorden drukte ik een kus op haar lippen. Ze gaf gelijk tegendruk en drukte haar lichaam tegen me aan. Het voelde nu al als een eeuwigheid voordat ik haar weer zou zien. Met tegenzin liet ik haar los en raapte mijn tas weer op. ‘Kom zo snel mogelijk en lang mogelijk naar Londen, goed?’ Ik keek haar bijna smekend aan, wat haar liefkozend terug deed glimlachen.
‘Ik ga mijn best doen, maar studie gaat voor.’ Haar blik kreeg een serieuze gloed. Een teleurgesteld geluidje ontsnapte uit mijn mond. Afkeurend schudde ze haar hoofd en klapte mijn mond dicht. ‘Het is maar één dag verschil, Harry. We hebben zat tijd.’ Met die woorden begon ze weer te lopen richting de incheckbalies. Ik vroeg me af of we wel daadwerkelijk zoveel tijd hadden. Voor het eerst beangstigde mijn drukke agenda me. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik iemand ontmoette, die me interessant vond voor wie ik daadwerkelijk was. En hoewel ik het niet zou toegeven, voelde ik een angst groeien voor het verliezen van dit bijzondere meisje. Bij de juiste incheckbalie hielden we halt. Ik drukte nog een laatste kus op haar lippen en zei haar gedag. Vervolgens vervolgde ik mijn weg naar de douane. Het vliegveld was relatief rustig, waardoor alles voorspoedig verliep. Ook de vlucht ging soepel. Er was geen turbulentie en ook vertragingen waren deze keer niet aan de orde. Op het Londense vliegveld wist ik mijn weg gemakkelijk te vinden. Hoe vaak had ik hier met de jongens gelopen? Een diepe zucht verliet mijn lippen. Een vlaag van gemis vloeide door mijn lichaam. Er waren momenten dat ik Louis’ humor, Liams zorgzaamheid, Nialls naïviteit en Zayns nuchterheid miste. Zij maakten het leven van een popster stukken leuker en nu mijn solocarrière van de grond kwam, merkte ik pas hoe eenzaam het popsterrenleventje kon zijn.
Niet op mijn hoede liep ik de laatste deuren door, waardoor ik in de aankomsthal arriveerde. Mijn vliegtijden moesten wel doorgelekt zijn. Fotocamera’s flitsten me tegemoet, waardoor ik verdwaasd mijn zonnebril opzette. Ik probeerde me een weg te banen door de menigte, maar ze waren opdringeriger dan ooit tevoren.
‘Harry, ben je voor het eerst dan echt verliefd?’
‘Harry, betekent dit iets voor je carrière?’
‘Harry, wat vindt Feline van je vervroegde tournee?’ Deze vraag deed me opschrikken. Vervroegd tournee? De paniek brak me uit, maar ik deed alsof ik de vraag niet had gehoord. Na een kwartier worstelen, zwaaien, glimlachen en vertellen dat ik later op de vragen terug zou komen, was ik buiten. Mijn auto vond ik op de automatische piloot, waarna ik het vliegveld achter me liet en richting mijn villa reed. De vraag bleef door mijn hoofd spoken. Een vervroegd tournee… Wist de pers iets wat ik zelf niet had meegekregen? Lichtelijk in paniek belde ik mijn manager op. Ze nam vrij snel op.
‘Hé, Harry.’ Ze leek gehaast. Had ze het nieuws op het internet gezien? Vlogen de geruchten nu alweer in het rond?
‘Hé El,’ begroette ik haar vluchtig terug. ‘Ik ving iets op over een vervroegd tournee, is dat een gerucht of moet je mij iets vertellen?’
‘Jezus Harry, leef je onder een steen? Dit hebben we een aantal weken geleden besproken. Extra concerten zijn dit weekend gelanceerd en uitverkocht. Dus je start je tournee in augustus in Amerika en sluit je tournee een half jaar later daar ook af.’ Haar mededeling deed me knarsen tanden. Vaag speelde het gesprek zich weer voor mijn netvlies af. Dit was voordat Feline en ik serieus werden. Of beter gezegd, voordat ik verliefd op haar was geworden.
‘Nu je het zegt,’ mompelde ik. Mijn enthousiasme was ver te zoeken.
‘Kan je langs het kantoor rijden,’ hoorde ik de dwingende stem van mijn manager. Een zucht ontglipte mijn lippen.
‘Ben er over een kwartier.’ Met die woorden hing ik op en verstevigde mijn greep om het stuur. Harry Styles was weer terug in zijn echte leven. Helaas.



Hee allemaal,
Sorry dat het zóóólang duurde! Er gaat nu meer actie inkomen en meer dynamiek tussen Harry en Feline. Ik hoop dat jullie het leuk vinden!! Morgen komt er nog een stukje - dat is de bedoeling tenminste (:
Xx

Reacties (4)

  • FollowYourDream

    Oooh! Harry is zo cute!
    Ik hoop echt dat Feline en Harry samen kunnen blijven.
    Ik hou echt van dit verhaal. Het is zo realistisch.

    Ik wil je alvast fijne feestdagen wensen!
    Ik kijk uit naar het volgende stukje.

    Xxx

    2 jaar geleden
  • Clarkley

    OH YES! Ik hou van actie, haha. Dit stukje vanuit Harry was weer erg leuk om te lezen. Ik kan niet wachten naar meer.:9~

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Owww zo blij toen ik zag dat er weer een deeltje was en dan ook door d eigen van harry. Super leuk!!!
    Ben benieuwd naar de rest. Maar nu eerst slapen.. Als 't lukt.. Kan je melden dat m'n bovenbuurman en z'n gitaar moet stemmen, moet leren er op te spelen en zeker iets moet doen met dat zingen van hem... Stoppen bijvoorbeeldxDachja het is zaterdag avond en je wilt wel is wat

    Slaap lekker!!!

    2 jaar geleden
  • Teal

    Leuk om zo vanuit Harry te lezen!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen