Qua wapens heb ik in totaal drie zwaarden, waarvan twee met een schede en eentje zonder, en een set werpmessen. In totaal zitten er in de set vier kleinere werpmessen. Echter, als ik het zwaard uit de schede die op je rug hoort, trek, kom ik voor een onaangename verrassing.
      Het zogenaamde wapen, is gemaakt van plastic. Het weegt evenveel als een normaal zwaard, ziet er ook zo uit, maar zodra je echt goed naar de kling kijkt, zie je dat het een vervalsing is. Gefrustreerd gooi ik het zwaard weg, het klettert niet eens maar komt met een bonkig geluid op de grond neer. Ietwat geïrriteerd probeer ik of het andere zwaard, dat wél echt is, in de schede past van het zwaard van plastic. Gelukkig zijn de zwaarden hetzelfde model, dus past het vloeiend, hoewel ik er wel van baal ik een zwaard minder heb.
      De andere twee heb ik allebei al gebruikt, ééntje tegen het meisje in de Hoorn, en de ander in het gevecht met Cabe. Ik heb nog geluk gehad dat ik toen niet met dat ding van plastic in mijn hand stond. Als ik alles weer heb ingepakt en opgeruimd, is er niets meer te doen. Ik gok dat er nu zo’n uur verstreken is, en nu al kunnen we niets doen. Ja, op jacht gaan naar de anderen is mogelijk. In deze vreemde Arena? Nog even niet. Iets in me zegt dat er nog veel naardere dingen zijn hier, dan een barre ijsvlakte.
      Aangezien ik vermoed dat het er vannacht niet van gaat komen, besluit ik te proberen te slapen. Elk beetje rust is immers mooi meegenomen. Het komt niet zelden voor dat tributen de eerste twee nachten bijna tot geen slaap kunnen krijgen, en dan is het erg fijn als je die rust toch nog ergens vandaan hebt.
Wonder boven wonder lukt het me daadwerkelijk een aantal uren slaap te krijgen. Als Naeve me wakker maakt, zegt ze dat er volgens haar vier uren verstreken zijn. Het zou me niets verbazen als die ‘’vier uren’’ in werkelijkheid er maar twee of zelfs maar eentje zou zijn, maar in ieder geval heb ik kunnen slapen, wat ’s nachts in ieder geval minder zal zijn, omdat we wisselend de wacht moeten houden.
      In plaats van negen uur slaap per nacht, haal je hier maar vier, vier-en-en-half als je geluk hebt. Hoe langer ik geslapen had, hoe beter. Naeve lijkt in tegenstelling tot mij echter weer te bruisen van energie, en lijkt mijn voorbeeld niet te willen volgen. Met half opgetrokken wenkbrauwen zie ik het aan hoe ze door de ruimte ijsbeert, of met haar messen snelle achtereenvolgende reeksen van steken en houwen uitvoert.
      ‘Goed,’ zegt ze, als ze haar laatste oefening heeft afgemaakt, waarbij ik mijn tanden op elkaar heb geklemd om maar niets te zeggen over de kleine foutjes die ze maakt. ‘De andere tributen. Wat weten we, en wie zijn er gevaarlijk?’ Toegegeven, ze verbaast me dat ze er überhaupt aandacht aan besteedt.
      ‘Ondanks de teams, zijn er niet heel veel echt gevaarlijk. Terug tellend, Cabe is dood, dus geen bedreiging.’ Ze kijkt me even verbaast aan. ‘Ja, hij is dood. Ik heb zelf mijn zwaard door hem heen gestoken, dus ik weet het zeker.’ Ze zegt niets en knikt.
      ‘Samuel weet ik niet of hij nog leeft, maar het zou me verbazen als hij het bloedbad niet overleeft heeft,’ zegt ze dan, terwijl ze tegenover me gaat zitten.
      ‘Van Samuel weet ik dat hij, ondanks zijn acht voor de privé-sessies, waardeloos is met het zwaard. Hem hoeven we niet heel erg te vrezen, alleen als hij een speer heeft zou hij misschien een dreiging vormen.’
      ‘Klopt, met een speer is hij gevaarlijk. Maar goed, als hij die één keer gooit is hij die kwijt, dus dat is ook makkelijk opgelost. Met een zwaard is hij dus waardeloos?’ Ik knik, terugdenkend aan zijn armzalige pogingen bij de training.
      ‘Ja. Zijn teamgenoot had ook een acht, meen ik me te herinneren, maar ik weet niet hoe hij dat voor elkaar heeft gekregen. Het lijkt me dat hij zijn kracht haalt uit één-op-één gevechten, aangezien het me logisch lijkt dat door zijn district hij wel zwaar werk heeft gehad.’ Als het nu niet zou opvallen dat ik een tikje veel over Florian wist, zou dat mooi zijn. ‘Dus eigenlijk is het heel simpel. Bij Samuel moet je de speer ontwijken en hem dan frontaal aanvallen, bij Florian juist andersom.’ Ze knikt en grijnst even. ‘Volgende. Parveen, uit 3. Hij is sowieso geen dreiging, hoewel het er een beetje vanaf hangt met wie hij in het team zit. Gewoon snel vermoorden, dan zijn we weer van hem af. Hetzelfde voor zijn districtsgenoot.’ Naeve knikt bedachtzaam, en gaat daarna zelf verder met het opsommen van de tributen.
      ‘May is natuurlijk gevaarlijk, maar de kans dat ze met Alex loopt de klooien is veel groter. Het is waarschijnlijk dat haar aandacht bij Alex zal liggen, en dus niet bij eventuele aanvallers. Zodra zij dood is, heeft Alex ook geen verdediging meer en is het een eitje. Oh, Hendrik is trouwens dood.’ Het laatste zegt ze er tussen neus en lippen door.
      ‘Hoe weet je dat?’ verrast kijkt ik mijn teamgenote aan, die haar schouders ophaalt.
      ‘Ik zag May een dolk in zijn rug steken, vlak nadat je me van Flynn gered had, en iets voordat we het bloedbad achter ons lieten.’
      ‘Goed, hij is dood. Mooi. Dan komt dat meisje uit 5, geen bedreiging. Ik dacht dat ze een zeven had, maar ik vraag me af wat ze kan. Ik denk dat het vrij weinig is. Idem dito voor de twee uit 6. Ik denk dat Daniel misschien nog wat kan, maar zijn districtsgenoot niet. Voor Flynn moeten we dus wel uitkijken, zoals we bij het bloedbad merkten.’ Snel ga ik nu het rijtje af, terwijl de gevaarlijke tributen steeds minder worden. ‘Hij heeft ook een pijl en boog en lijkt er zelfs goed mee om te kunnen gaan, hoewel hij ons niet neerschoot toen we wegrenden, wat ertoe indiceert dat hij niet zo goed is op grote afstanden. Als we heel dichtbij komen kan hij het wapen ook niet gebruiken, maar dan moet het wel een mogelijkheid zijn de tribuut neer te steken voordat hij ook maar in de gaten heeft wat er gebeurde. Het meisje lijkt me niet gevaarlijk.’ Naeve knikt weer.
      ‘Bij Florian zoals je zei vanaf een afstandje neerhalen,’ voegt ze toe, ‘en het meisje zal geen problemen zorgen. Dan District 10, het meisje uit 11 en District 12, absoluut niets bijzonders. Uit 11 hebben we dan alleen Chris nog, en ik dacht hem bezig te zien met een zwaard?’
      ‘Klopt inderdaad. Hij is er niet heel goed in, gemeten naar míjn maatstaven. Hem verslaan is voor mij geen probleem, maar met alleen twee messen lijkt het me toch een minder goed idee. Tenzij je ze kan gooien, lijkt het me niet slim die strijd aan te gaan, gezien het veel grotere bereik van zijn zwaard.’ Even valt er een korte stilte.
      ‘Dus, samengevat,’ mompelt Naeve dan,’ Samuel frontaal aanvallen, 3 is geen bedreiging, May haar zwakke punt ligt bij Alex, dus hopen dat die in de buurt is. Hendrik is dood, 5, 6 en 7 zijn geen bedreiging, voor Flynn uitkijken voor zijn pijl en boog, van dichtbij aanvallen. Snel en kort, dan weer terugtrekken. Beide meisjes uit 8 en 9 zijn geen bedreiging, Florian uit 9 van een afstandje proberen uit te schakelen,’ haar gemompel valt weg tegen de achtergrond. Tegen mijn eigen advies in, ben ik helemaal niet van plan de jongen uit 9 van een afstandje neer te halen. Ik zou van zijn dood en pijn genieten. Op welke manier, dat bedacht ik wel als het zover was. Nu maar hopen dat de jongen lang genoeg in leven blijft voor mij, om hem te doden.

Reacties (1)

  • Slughorn

    51 ipv 11 (;
    En ugh! Lief zijn voor Florian! :o

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen