Foto bij 066

What a
breathtaking
explosion of light
it will be
the night all
the stars
fall madly in love
with each other.
- Christopher Poindexter

Lily-Rose Harper


Ik staarde doelloos door het raam in de woonkamer naar buiten, terwijl ik de stylo tussen mijn vingers door liet draaien. Het lukte me niet me te focussen op de studieboeken voor me op het salontafeltje. De herinnering aan gisteren joeg me te veel op.
Na mijn douche had ik eerst in Harry's kamer proberen te studeren, vooral omdat ik onze huisgenoten niet onder ogen wilde komen nadat we hadden gelogen over onze activiteiten gisterenavond, en deels omdat in dezelfde ruimte als Louis zijn me ongelooflijk ongemakkelijk liet voelen.
Maar het had me meer angst ingeboezemd dan ik had gedacht: alleen in een gesloten ruimte zitten. Het knetteren van vuur, de dreigende hitte van likkende vlammen, het naderende onheil... Ik kon het onmogelijk van me afschudden.
En ik wilde niet dat Harry het wist. Hij voelde zich al slecht en schuldig genoeg en maakte zich tegenwoordig zoveel zorgen over alle andere problemen in zijn leven. Ik besefte heel goed hoe lastig hij het de laatste weken had gehad; hoe kon ik hem kwalijk nemen wat er gebeurd was?
Maar hij had gelijk gekregen. Zodra de angst dat ze hem konden meenemen was weggevallen en hij was vertrokken, was er niets anders overgebleven aan de gedachten aan wat er gisteren was gebeurd. En het was eng. Traumatiserend...
De gedachte dat ik had kunnen sterven, of erger: dat ik Harry had kunnen verliezen, was te vreselijk voor woorden. Het had zo dichtbij geleken. Dood; het einde... Onwillekeurig rilde ik toen ik eraan terugdacht, en subtiel kuchte ik in mijn hand. Ik fronste gekweld toen mijn longen pijnlijk samen krompen.
Het hielp niet dat ik vol ongeduld moest wachten op Harry. Hij had gezegd dat hij zou komen...
Maar wat als de politie opeens toch bewijsmateriaal vond? Wat als ze hem intussen al hadden gevonden en opgepakt? Ik zou het niet overleven als er iets met hem gebeurde. Ik hield te veel van hem om nog zonder hem te kunnen.
Ik kon amper ademen zonder hem in mijn buurt. Hij was mijn alles... Mijn hele leven.
"Rose!" Ik schrok op. Verontschuldigend keek ik in Nialls ogen toen ik mijn hoofd draaide en naar hem opkeek. Hij trok een wenkbrauw op en leunde voorover vanuit zijn positie in de sofa. Ik slikte en stak een blonde golf achter mijn oor; ik was me pijnlijk bewust van mijn haast onderdanige positie, ineengedoken op de grond tussen hem en de salontafel.
"Sorry, zei je iets?" vroeg ik met een onschuldige blik in mijn ogen. Hij bestudeerde me wantrouwig.
"Wat scheelt er met je? Sinds je terug bent, ben je niet op je gemak. Waarom kijk je zo bang? En ben je ziek? Je bent voortdurend aan het hoesten." Ik slikte.
"Ik ben in orde." loog ik stilletjes. Stella staakte haar gesprek met Hannah en richtte haar ogen ook op mij. Fronsend luisterde ze mee.
"En waar is Harry? Was je niet de hele avond en nacht bij hem?"
"Het zou niet de eerste keer zijn dat hij haar aan haar lot overlaat." sneerde Louis kil achter me. Ik draaide mijn hoofd en keek hem verontwaardigd aan.
"Hij heeft me niet aan mijn lot overgelaten!" protesteerde ik direct. Integendeel, hij had mijn leven gered...
"Waar is hij dan?" daagde hij me uit.
"In The Bronx. Hij komt straks naar huis." antwoordde ik direct. Intussen was iedereen aan het meeluisteren.
"Wat is er gisteren gebeurd tussen jullie?" drong Niall aan. Hij geloofde ons verhaal duidelijk niet. Ik slikte en richtte mijn ogen weer op hem.
"Dat zei ik al. Harry is na zijn vertrek hier naar zijn trainer gegaan. Jim had me een bericht gestuurd, dus dan ben ik met een taxi naar zijn appartement vertrokken. We mochten daar blijven overnachten." Stella trok een wenkbrauw op.
"Waarom ben je niet teruggekeerd naar de loft?" Ik likte zenuwachtig over mijn lippen.
"Ik dacht dat het beter was dat Harry Louis niet direct zag." Louis snoof achter me.
"Waarom? Omdat hij het niet kon verdragen dat ik zijn speeltje had afgepakt? Meisjes genoeg voor hem." Mijn ogen werden groter.
"Louis!" snauwde Niall, terwijl ik ongelovig naar de kwade, bruinharige jongen staarde.
"Zo is het niet tussen ons." zei ik ontzet.
"Oh nee? Kijk naar je! Je laat je gebruiken door hem, Rose! Ik herken het meisje dat hier drie maanden geleden arriveerde niet meer!" Ik tuitte mijn lippen kwaad.
"Ik laat me niet gebruiken! En het gaat je helemaal niet aan wat ik en Harry samen hebben!" riep ik terug, terwijl ik mijn armen woest kruiste.
"Wat heb je dan, Rose? Hmm? Helemaal niets! Dat je in zijn bed mag slapen, betekent niet dat hij je ware is!"
"Louis, hou je fucking mond! Je weet heel goed dat ze speciaal is voor hem!" blafte Liam. Ik bleef mijn samengeknepen ogen op Louis gericht houden.
"Speciaal? Omdat hij haar vaker neemt dan een ander?" reageerde hij woedend.
"Louis, stop!" gilde Stella nu verontwaardigd, op het moment dat ook Hannah zijn naam woedend uitstootte. Een verhitte discussie ontstond rondom me, en hoe hard ik ook probeerde tussenbeide te komen, het duurde niet lang voor iedereen door elkaar aan het roepen was. Luider en luider schreeuwden mijn huisgenoten doorheen de hele loft, tot een oorverdovende klap hen abrupt het zwijgen oplegde. Ik draaide mijn hoofd met een ruk, en keek geschrokken naar de deur. Diep fronsend stond Harry even verder, groot en intimiderend.
"What the fuck is hier aan de hand?" snauwde hij. Zijn groene ogen vielen op mij. Met een duistere blik bestudeerde hij mijn ineengedoken figuur.
Hoe legde ik hem uit dat de vragen en frustraties over ons twee eindelijk een kookpunt hadden bereikt?
Hij liet zijn sportzak op de grond vallen, en liep naar ons toe.
"Ik kon jullie horen tot in de lift. Zijn jullie fucking gek geworden?" gromde hij, voor hij naast me halt hield en op me neerkeek. Ik fronste gefrustreerd, kwaad dat hij me leek te viseren, terwijl ik deze hele discussie niet had gestart.
"Lil?" drong hij haast dreigend aan.
"Niets!" antwoordde ik aanvallend. Hij trok zijn wenkbrauw op en schudde zijn hoofd, alsof hij me uitdaagde mijn schuld te erkennen. Er was geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht hem zijn zin te geven.
Ik duwde me in de plaats rechtop en trok mijn zachtroze jurkje met een ruk in de plooi.
Nog voor ik iets had kunnen zeggen, had Louis gesneerd: "Waarom zo koeltjes? Vertrouw je je meisje niet?" Met een ruk richtte Harry zijn ogen op hem. Onmiddellijk verstijfde hij, alsof hij nu pas de aanwezigheid van de jongen even verder opmerkte.
"Wat zei je?" siste hij. Ik wreef vermoeid over mijn voorhoofd en probeerde de opzettende hoofdpijn tevergeefs te verdrijven. Dit mocht niet opnieuw uit de hand lopen...
"Wees blij dat ik je niet met al je fucking shit op straat zet!" vervolgde hij woest. Fronsend duwde ik tegen zijn borstkas, maar hij bewoog geen millimeter.
"Harry, stop." zuchtte ik. Hij luisterde niet.
"Waarom? Omdat ze mij wilde in de plaats van jou?" daagde Louis hem uit.
"Je weet heel goed dat ze je niet wilde! Ze zei het je nog, fucking klootzak!" blafte Harry.
"Je hebt haar helemaal gemanipuleerd, daarom! Ze beseft perfect dat ze duizend keer beter kan krijgen dan jou!" Ik schudde mijn hoofd en probeerde Harry wanhopig tegen te houden.
"Luister niet naar hem. Je weet dat hij liegt." zei ik. Zijn ogen leken vuur te schieten; het was alsof hij me niet eens hoorde.
"Harry!" protesteerde ik nog in paniek, maar hij was al langs me gelopen. Ik sloeg mijn handen verschrikt voor mijn mond.
God, niet opnieuw... Stella ging verschrikt rechtstaan, terwijl Liam en Niall naar hem toe snelden en hem vliegensvlug tegenhielden Louis aan te vallen.
"Fuck off! Je was erbij toen die rotzakken haar weken geleden bijna misbruikt hebben! Hoe kan je daarna nog zonder haar toestemming iets met haar proberen? Je bent fucking ziek! Blijf van de fucking alcohol als je je fucking poten niet kan thuishouden!" raasde hij. De twee jongens konden hem amper in bedwang houden.
Louis sprong nu evenzeer recht.
"Jij zegt mij dat ik van de drank moet blijven? Kijk naar jezelf! Je loopt tegenwoordig constant high en dronken rond! En waarom? Omdat je iemand hebt afgeknald? We wisten allemaal al lang dat je gestoord was!" tierde hij. Geschrokken staarde ik hem aan, voor tranen in mijn ogen sprongen. Hoe durfde hij?
Het was even pijnlijk stil, maar toen begon iedereen opnieuw onthutst door elkaar te roepen, Harry deze keer voorop. Zijn luide, diepe stem weerkaatste beangstigend tegen de muren rond ons. Liam en Niall hielden hem not steeds krampachtig weg van Louis. Een eerste snik rolde over mijn lippen, toen ik mijn handen tot vuisten balde en kwaad op de grond stampte.
"Stop!" gilde ik luid. Onmiddellijk viel de hele ruimte stil. Met onrustige ademhaling keek ik mijn huisgenoten aan, één voor één. Verloren staarde Harry terug. Ruw veegde ik de traan op mijn wang weg, terwijl ik mijn ogen op Louis richtte.
"Hoe kan je zoiets zelfs zeggen tegen hem?" snauwde ik met trillende stem. Bleek en verloren liet hij zijn blauwe ogen over mijn gezicht flitsen.
"Rose, ik..."
"Hou je fucking mond." gromde Harry. Ik snikte nog eens en opende mijn mond al om hem te smeken op te houden, maar ik kreeg de woorden niet over mijn lippen.
In de plaats daarvan veegde ik wanhopig over mijn natte wangen, kwaad en teleurgesteld dat ik deze helse sfeer in de anders zo verwelkomende, warme loft had veroorzaakt. Sprakeloos staarde iedereen me aan, tot ik het niet langer kon verdragen en ik me met rode wangen omdraaide en de woonkamer uit vluchtte. Binnen in Harry's kamer wandelde ik onmiddellijk naar zijn raam. Ik gooide het open en zoog de frisse lucht dankbaar op. Ik wilde niet in een gesloten ruimte zitten.
Een tijdje bleef ik er staan, het geroezemoes en lawaai in de woonkamer buitensluitend, tot Harry's komst me uit mijn gedachten haalde.
Verschrikt draaide ik me om toen de deur werd geopend. Met grote ogen staarde ik naar de jongen even verder, terwijl de deur met een klap in het slot viel.
"Lil..."
"Ik ben niet begonnen met roepen, ik zweer het!" onderbrak ik hem direct. Fronsend liep hij naar me toe, nadat hij zijn sportzak op de grond had laten vallen.
"En ik wil niet dat iedereen voortdurend boos is op elkaar, zeker niet door mij!" ratelde ik verder. Ik legde mijn handen ontzet op zijn borstkas om de impact van zijn grote lichaam op het mijne op te vangen toen hij me tegen de vensterbank achter me dwong.
"Ben je kwaad? Waarom zeg je niets? Haz, wat doe...?"
Hij onderbrak me door zijn mond ruw op die van mij te drukken. Ik maakte een ontzet geluidje, maar liet hem wel zijn gang gaan. Hij haalde diep adem door zijn neus, voor hij met een lange, diepe kreun ontspande en zijn hand in mijn nek legde. De andere klemde hij rond de rand van de vensterbank. Zijn tong duwde ongeduldig tegen de mijne, voor hij zijn vingers in mijn haar verstrengelde.
Ik greep zijn T-shirt in mijn handen en kuste hem onthutst terug, automatisch voorover buigend toen hij zich abrupt lostrok. Ruw drukte hij zijn duim tegen mijn vochtige lippen.
"Ik panikeerde, oké? Ik dacht dat je het hen verteld had." mompelde hij, voor hij zijn arm rond mijn middel krulde en me met een grom tegen zich aan trok. Stevig knuffelde hij me. Zijn lange zachte krullen kriebelden mijn gezicht.
"Wat?" snakte ik naar adem, zijn biceps reflexmatig vastgrijpend.
"Harry, dat zou ik nooit doen." fluisterde ik.
"Ik weet het." prevelde hij tegen mijn huid. Hij boog achteruit.
"Ik weet het, baby." herhaalde hij, deze keer in een verslagen zucht. Ik slikte en duwde hem langzaam van me af. Hij fronste verward.
"Ik besef dat ik jong ben, oké? Veel jonger dan jij, maar ik zou hen niet zomaar vertellen dat we..."
"Lil... Schatje, ik weet het. Ik ben gewoon op mijn hoede, dat is alles. Het is nog steeds zo fucking delicaat. Als ze iets vinden dat me linkt aan de brand..." Ik schudde mijn hoofd.
"Stop." fluisterde ik. Ik wilde het niet horen. Hij zuchtte diep en boog weer voorover. Teder kuste hij me.
"Het spijt me. Zo beter?" mompelde hij tussen kusjes door. Met een wanhopige kreun gaf ik me gewonnen. Ik greep de rand van zijn openstaande jas en duwde het over zijn schouders naar beneden. Hij kuste me intenser, terwijl hij het uitschudde. Onmiddellijk erna greep hij mijn middel, mijn jurk heel langzaam omhoog schuivend. Ik draaide mijn hoofd echter weg.
"Nee, wacht." hield ik hem ademloos tegen. Hij kreunde gefrustreerd en liet zijn handen tot op mijn achterste glijden, terwijl hij zijn mond tegen mijn slaap drukte.
"Waarom?" gromde hij. Ik duwde hem achteruit met alle wilskracht die ik kon opbrengen. We konden ons niet weer in elkaar verliezen. Niet voor we hadden gepraat.
"Dit is niet wat we gepland hadden." beschuldigde ik hem. Hij kneep zijn ogen tot spleetjes.
"Ik dacht dat je dit niet 'als vrienden' wilde doen?" spotte hij. Ik beet hard op mijn lip en schudde mijn hoofd, hem op afstand houdend met mijn uitgestrekte armen toen hij me opnieuw vast wilde nemen.
"Misschien moeten we... Uit elkaars buurt blijven tot na ons gesprek." zei ik met rode wangen. Hij grijnsde.
"Uit elkaars buurt?" herhaalde hij grinnikend.
"Harry." zeurde ik. Hij hief zijn handen op in een verdedigend gebaar, al verdween zijn glimlach niet.
"Oké, goed. Als je denkt dat je geen tien minuten met me kan praten zonder me te bespringen..." Ik bloosde zo mogelijk nog dieper. Hij kruiste zijn intimiderend sterke armen voor zijn brede borstkas en keek me afwachtend aan. Ik slikte en vouwde mijn handen in en uit elkaar. Het was even pijnlijk stil.
"Ik... Ik zag dat je je sportzak bij je had." begon ik uiteindelijk aarzelend. Hij knikte langzaam.
"Ik kom weer naar huis." zei hij enkel. Mijn ogen werden reusachtig.
"Wat zei je?" snakte ik naar adem. Zijn ene mondhoek krulde omhoog.
"Ik kom weer naar huis. Naar jou." Mijn volledige lichaam kreeg het warm; zalige tintelingen verspreidden zich over mijn gloeiende huid, mijn wangen werden rood, mijn glimlach pijnlijk breed.
"Je meent het?" piepte ik. Hij boorde zijn tanden in zijn onderlip en knikte langzaam. Met een uitgelaten giechel sloeg ik mijn handen voor mijn mond.
"En... En Zac dan? En wij?" vroeg ik ademloos. Schouderophalend zuchtte hij.
"Zac kan me nog niet half zo goed laten voelen als jij." grapte hij luchtig. Ik giechelde opnieuw.
"Enkel daarom?" plaagde ik hem, terwijl ik de afstand tussen ons overbrugde en huppelend in zijn armen sprong, onze eerdere afspraak volledig vergetend. Grijnzend ving hij me op, voor hij door zijn knieën boog en me zelf volledig ophees in zijn armen. Vrolijk lachend sloeg ik mijn benen rond zijn middel.
"Mmmhmm." humde hij. Ik schudde mijn hoofd en knuffelde hem met een euforische zucht. Hij verborg zijn gezicht in mijn haar.
"Ik ben het zo beu te moeten vechten tegen mijn gevoelens voor je, Lil. Fuck, ik kan niet zonder je. Ik moet je bij me kunnen hebben."
Mijn benen waren week, mijn spieren slap - allebei op de heerlijkste manier mogelijk. Mijn buik maakte een salto, terwijl ik me aan hem vastklampte en genietend luisterde naar zijn tedere woorden. Het was een tijdje stil, maar toen hij me uiteindelijk met één arm rond mijn middel weer neerzette op de grond, grijnsde hij geamuseerd.
"Uit elkaars buurt blijven, zei je?" mompelde hij. Ik draaide mijn hoofd en kuste zijn mondhoek.
"Hmmm. Vergeet wat ik zei." Hij kuste me haast zwoel, zijn tong tegen die van mij, zijn lippen rond de mijne gevouwen.
"Gingen we niet praten?" prevelde hij tegen mijn mond.
"Nee." ontkende ik. Hij grinnikte diep en hees; zijn hete adem sloeg tegen mijn wang.
"Lily..."
"Later. Oké? Het belangrijkste is dat je blijft. De rest maakt me nu niet uit." zuchtte ik. Hij kuste me opnieuw, terwijl zijn grote warme handen onder mijn jurk gleden.
"Het is niet zo simpel, prinses." fluisterde hij. Hij boog achteruit en gleed vluchtig met zijn duim over mijn onderlip.
"Dat weet ik, maar..."
"Nee." onderbrak hij me direct. Hoofdschuddend aaide hij met zijn knokkels over mijn wang. Ik speelde pruilend met de onderkant van zijn T-shirt.
"Je weet het niet, omdat je nu niet rationeel nadenkt. Niemand wil ons samen zien, Lil. Kan je daarmee omgaan?" Ik fronste.
"Haz, het kan me niet schelen wat anderen zeggen!" protesteerde ik direct.
"Dat zeg je nu. Tot je familie het ontdekt. Wat dan, hmm? Ben je voorbereid op die confrontatie? En wat met mijn milieu? Je weet hoe fucked up het is." Fronsend keek ik in zijn mooie ogen.
"Harry..."
"De drugs, mijn verleden... Ik heb zoveel verkloot, baby. En hoe hard ik je er ook tegen zal proberen te beschermen, je kan er nooit volledig aan ontsnappen. Ik wil dat je goed nadenkt of je dit wel wilt." Ik slikte.
"En weet je waarom?" Langzaam schudde ik mijn hoofd.
"Omdat ik nog liever sterf dan je pijn te zien lijden. Maar toch kan ik het niet tegenhouden. En het is fucking klote dat ik je nooit volledig veilig kan houden, Lily. Dacht je dat ik de voorbije tijd voor mijn plezier uit je buurt ben proberen te blijven? Fuck, nee. Ik dacht dat ik je nog op tijd kon redden van me. Ik was zo fucking mis, baby. En nu zitten we allebei zo fucking diep in de shit. Omdat we elkaar willen, ook al zou jij beter moeten weten en zou ik met mijn poten van je moeten blijven." Ik ademde trillerig in en uit.
"Waarom... Waarom maak je het opeens zo lastig? Harry, je zei net..." Tranen sprongen in mijn ogen, terwijl hij zijn hand op mijn wang legde.
"Omdat het lastig is. Ja? Doe niet alsof je niet weet dat we gedoemd zijn om te falen. Er zijn genoeg mensen die dit kapot willen maken. En op het moment dat dat gebeurt, bestaat er een kans dat je volledig gebroken achterblijft. En ik..." Hij slikte.
"Ik kan je niet zien breken, Lily. Niet nog eens. Zeker niet door mij."
"Misschien falen we helemaal niet." fluisterde ik. Hij schudde zijn hoofd.
"Je bent slimmer dan dat, baby. Wij twee kunnen nooit blijven duren." Hij veegde de traan op mijn wang weg.
"Haz..." snikte ik wanhopig. Waarom verpestte hij het moment?
"Denk na, Lil. Het kan morgen al gedaan zijn. Wat als ik opeens toch gearresteerd wordt? Of wat als er opnieuw iets misgaat? We weten niet eens wat Marcus' volgende stap is. We kunnen niet blijven winnen van de wereld. Zo werkt het niet."
"Ik wil niet denken op die manier!" huilde ik gekwetst, heel goed beseffend dat hij gelijk had. Het was een kwestie van weken, hooguit maanden. Ik zou hem verliezen, hoe dan ook.
"Je moet erover nadenken voor je me opnieuw volledig toelaat. Ik wil dat je beseft wat de risico's zijn." Hij slikte en vouwde zijn grote handen rond mijn middel.
"Als ik sterk genoeg was geweest, was ik bij je weggebleven, zodat jij de keuze nu niet hoefde te maken. Maar het lukt me niet." Onrustig flitsten mijn ogen tussen die van hem.
"Fuck, denk je dat ik niet voel hoe perfect we voor elkaar lijken?" Ik lachte door mijn tranen heen en haalde mijn vingers door zijn haar.
"Zo perfect." snikte ik, terwijl mijn mondhoeken nog meer omhoog krulden. Hij humde instemmend en kneep zacht in mijn heupen. Na enkele seconden zuchtte hij diep.
"Je bent nog zo fucking jong, Lily. Veel te jong voor mij. En veel te fucking onschuldig. Vanaf ik je aanraak..." Hij slikte en wreef met zijn grote palmen op en neer mijn zijden. Ik bewoog onrustig in zijn greep, nu alweer gek van verlangen naar hem.
"Ik ben zo verloren. Ik kan je niet meesleuren in alle bullshit die ik momenteel voel." Ik beet hard op mijn onderlip.
"Vraag me alsjeblieft niet bij je weg te gaan." fluisterde ik. Hij slikte en vloekte binnensmonds, terwijl zijn armen rond me glipten en hij me in een knuffel trok.
"Ik ga nergens heen, Haz. Je hebt me, oké?" Met grote onzekere ogen staarde ik hem aan, zijn brede bicepsen in mijn kleine handen - ik kon ze nog niet voor de helft omvatten.
"Ik wil..." begon ik ademloos, stilvallend toen ik zijn vragende frons aan.
"Ik wil dat je me hebt." Hij gromde goedkeurend. Ik keek hem weer aan, en schudde mijn hoofd toen ik merkte dat hij me niet begreep.
"Ik wil dat je me volledig hebt, Harry." verduidelijkte ik verlegen, terwijl ik mijn vingers wat steviger rond zijn armen cirkelde. Hij keek me abrupt met grote ogen aan toen het besef tot hem doordrong.
"Nu." vervolgde ik zachtjes, en met rode wangen. Ongelovig viel zijn mond open.
"Wow, wat? Je... Fuck, je bedoelt...?" Ik knikte met onzekere blosjes. Hij keek me een tel onrustig aan.
"Besef je wat je van me vraagt?" stootte hij na enkele seconden uit. Zijn ene hand trilde ongecontroleerd rond mijn taille. Langzaam duwde ik hem wat achteruit.
"Alsjeblieft, Haz." smeekte ik haast.
"Lily... Shit, denk even na. Ik zei net dat we niet zullen blijven duren. En ik ben fucked up. Je weet hoe fucked up ik ben. Daarbij, je bent te jong, oké? Je bent zeventien. Er zit een voorlopig verschil van zeven jaar tussen ons. Je zou je niet moeten weggeven aan een vierentwintigjarige. Niet compleet." Ik fronste onzeker.
"Je wilt me niet op die manier?" vroeg ik beschaamd. Hij vloekte.
"Ik wil je niet op...? Fucking hell, ben je gestoord? Denk je dat het niet het enige is waaraan ik denk vanaf je me je laat aanraken? Vanaf ik je in mijn bed heb? Ik fantaseer al over het moment je compleet de mijne te kunnen maken sinds het moment dat ik je voor het eerst zag. Je weet heel goed hoe fucking hard ik naar je verlang."
"Wat is het probleem dan? Ik ben er klaar voor. En ik wil enkel jou. Ik zal altijd enkel jou willen. Hoe anders kan ik je tonen dat ik alles wil opgeven voor je?" Hij slikte en haalde zijn bevende handen door zijn haar.
"Een maand geleden wilde ik het je al geven. Toen vond je het wel goed." vervolgde ik verward. Hij lachte humorloos.
"Ja, en we weten allebei hoe die avond is geëindigd." Ik fronste.
"Dat had er niets mee te maken!" reageerde ik.
"Maakt niet uit. Je bent sowieso nog niet klaar na wat je toen hebt meegemaakt."
"Jawel!"
"Lily..."
"Wat wil je dat ik doe, Harry? Wil je dat ik je erom smeek? Dit is zo al moeilijk genoeg." zeurde ik. Hij zuchtte diep.
"Fuck, niet smeken. Of praten over smeken. Oké? Je beseft niet wat je met me... Shit." Slikkend streelde hij over mijn wang.
"Ik... Ik droom hier al zo lang over, baby. Zo volledig verbonden zijn met je, is... Fucking hell. Ik... Ik wil je zo graag zo goed laten voelen. En je eindelijk zo dicht bij me kunnen hebben. Maar ik wil nog meer dat het perfect voor je is, Lil. Je kan het nooit meer opnieuw doen, die eerste keer." Ik keek kort naar zijn mooie, volle lippen.
"Dat weet ik. En ik wil dat jij mijn eerste keer bent. Liever dan wat dan ook!" Hij glimlachte.
"Je zei net zelf dat het morgen al voorbij kan zijn. Ik kan niet nog eens een maand wachten, Harry. Of erger: je nooit hebben omdat we hebben gewacht tot het te laat is. En ik heb er lang over nagedacht, echt waar. Dit is geen overhaaste beslissing!"
Wanhopig staarde ik in zijn ogen. Ik wilde dit meer dan wat dan ook: die volmaakte, complete connectie met hem. Eén zijn met de jongen van mijn dromen, op de meest intieme manier mogelijk. Deels omdat hem wilde tonen hoe graag ik hem mijn alles wilde geven. Hoe hard ik hem vertrouwde, en hoe zeker ik ervan was dat er niets in mijn leven ooit zo juist was geweest als hij en ik. En deels omdat ik meer van hem hield dan ik ooit van iemand zou houden. Er zou altijd maar één jongen zijn aan wie ik mijn eerste keer wilde schenken. Waarom dan niet nu? Ik was er klaar voor, en ik wilde geen kostbare tijd met hem verliezen. Onze toekomst was al onzeker genoeg...
Hij boog voorover en kuste me heel zachtjes. Afwachtend en hoopvol bleef ik hem aankijken toen hij zich achteruit boog. Hij wreef kort met het puntje van zijn neus over die van mij.
"Ik had gedacht dat je het misschien anders wilde. Op een specialere plek, of wanneer onze huisgenoten niet allemaal achter de deur zitten." mompelde hij, voor hij me weer een tedere kus gaf. Hij trok zich met een smakje weer los. Ik beet kort op mijn onderlip en legde mijn hand rond zijn heup.
"Dit is speciaal. Jij bent er." fluisterde ik. Hij lachte ademloos.
"Fuck, ik... Ik begrijp het niet, Lil. Ik wacht nog steeds op het moment dat je beseft dat dit fout is. Dat ik helemaal niet de juiste jongen voor je ben."
"Je bent de juiste jongen!" protesteerde ik.
"Hoe weet je dat?"
"Omdat ik van je hou!" zei ik vol overtuiging. Hij verbleekte echter onmiddellijk, en liet me gejaagd los, alsof hij zich had gebrand aan mijn huid.
"Wat?" stootte hij met hese stem uit, terwijl hij mijn gezicht haast met een geschokte blik bestudeerde. Niet-begrijpend keek ik hem aan. Waarom deed hij alsof hij dit nog niet wist?
"Wow, fuck! Je... Je houdt van mij?" snerpte hij uiteindelijk schril. Ik humde met rode wangen, zenuwachtig met mijn voet over de grond schuifelend. Hij vloekte opnieuw en haalde zijn handen nerveus door zijn lange haar.
"Shit, Lily. Fucking hell." mompelde hij
"Harry, je weet dat ik van je hou." fluisterde ik. Hij blies wat lucht naar buiten.
"Fuck, hoezo weet ik het? Ik weet geen fuck! Je kan niet zomaar van me houden, Lily! Shit!" Ik haalde mijn schouders op en bloosde nog wat meer, te beschaamd over mijn plotse bekentenis, die meer verbazing opwekte dan ik had gedacht.
"Het maakt niet uit. Het verandert niets." zei ik zachtjes.
"Het verandert niets?" herhaalde hij spottend. Langzaam keek ik hem weer aan.
"Nee." prevelde ik, onzeker vervolgend: " Ik wil enkel tonen dat ik zeker ben van mijn keuze voor jou. Dat is alles. Ik verwacht niet dat je het terugzegt. Ik weet dat het niet wederzijds is." Ik slikte en zette een stap naar hem toe, zijn T-shirt tussen mijn vingers nemend. Hij snoof haast spottend; ik werd er zo mogelijk nog onzekerder door.
"En ik probeer je ook geen ongemakkelijk gevoel te geven. Echt niet. Je zocht naar de juiste reden voor me om me aan je te geven, en dit is het." ratelde ik, in een poging de situatie nog te redden. Ik speelde zenuwachtig met de rand van zijn zwarte shirt.
"Dus... Is het goed genoeg voor je?" vroeg ik aarzelend.
"Je verwacht niet dat ik het terugzeg omdat je weet dat het niet wederzijds is?" herhaalde hij enkel met een snauw. Mijn ogen werden groter. Had ik iets miszegd?
"Je weet altijd fucking alles, toch?" blafte hij nog, voor hij zijn grote hand op mijn onderrug legde en me ruw tegen zich aan trok. Ik viel geschrokken tegen zijn lichaam, maar kreeg de kans niet iets te zeggen. Onverwachts duwde hij zijn mond op die van mij, me intens kussend. Haast weerloos liet ik hem me vasthouden, tot hij abrupt achteruit boog en lichtjes buiten adem op me neerkeek. Geschrokken staarde ik terug.
"Ik hou ook van jou. Zo fucking veel." gromde hij toen, op een bijna gefrustreerde toon. Mijn ogen werden reusachtig.
"Wat zei je?" snakte ik ontzet. Ik kon hem niet goed begrepen hebben. Hij schudde zijn hoofd.
"Ik hou meer van je dan ik je mogelijk kan vertellen, shit. Ik zou alles voor je doen, baby. Je bent de liefde van mijn fucking leven." mompelde hij, voor hij humorloos lachte en blaffend vervolgde: "Ik had me mijn liefdesverklaring iets anders voorgesteld, maar ik had moeten weten dat je me het weer lastig zou maken." Secondelang bleef ik hem sprakeloos aanstaren.
"Haz, ik begrijp niet..."
"Dat kwam ik je gisterenavond vertellen. Jammer dat ik je in het bed van een ander vond." zei hij kort, voor hij zijn schouders ophaalde. Ik werd rood.
"Je weet dat het niet zo was! Ik heb je uitgelegd dat..."
"Fuck, natuurlijk weet ik het! Daarom dat ik vandaag teruggekomen ben, Lil!" Ik slikte.
"Maar..."
"Ik had niet verwacht dat je andere plannen had. Als ik had geweten dat je me praktisch zou smeken om seks, had ik de hele bullshit overgeslagen en je direct verteld waarom ik hier ben. Je kon het niet laten weer even fucking ongeduldig als altijd te zijn, hmm?" Mijn mond viel open.
"Dat hele gesprek over onze toekomst..."
"Ik moest je toch duidelijk maken waar je aan zou beginnen? Zeggen dat ik van je hou, lost onze problemen niet op, integendeel. Het maakt alles nog veel meer fucked up. Voor ik je de mijne maak, wilde ik dat je besefte..."
"De jouwe?" Duizelig duwde ik mijn haar uit mijn gezicht.
"Oh god. Ik heb alles verpest." piepte ik. Harry's ene mondhoek krulde lichtjes omhoog.
"Hmmm." grijnsde hij, voor hij zijn hand uitstrekte en over mijn kaaklijn streelde.
"Ik wilde de eerste zijn die het zei." zuchtte hij na enkele seconden. Ik beet hard op mijn onderlip.
"Sorry." fluisterde, al glimlachte ik toch, terwijl pure euforie mijn buik vulde. Het besef begon eindelijk tot me door te dringen. Een korte giechel rolde over mijn lippen. Hij grinnikte.
"Wat?" Ik schudde mijn hoofd en sloeg mijn hand voor mijn mond.
"Niets, ik... Ik kan gewoon niet geloven dat je van mij..." Ik pauzeerde. Het lukte me niet eens het uit te spreken. Hij likte over zijn lippen en sloeg zijn ene arm rond mijn middel.
"Fucking hell, hoe kan ik niet van je houden? Je bent fucking perfect. Mijn fucking alles. Het idee alleen al dat ik je op een dag niet meer zal hebben maakt me ziek." mompelde hij. Ik kantelde mijn hoofd en kuste hem verlangend.
Meer geluk dan ik ooit had ervaren vulde mijn binnenste. God, eindelijk was ik compleet. Ik had nooit durven dromen dat de man in mijn armen op een dag van me zou houden. Waar had ik hem ooit aan verdiend?
"Ik hou zoveel van je." bekende ik nogmaals, gesmoord tussen kusjes door. Hij kreunde zacht en sloeg zijn beide armen steviger rond je heen. Ik giechelde opnieuw en bleef hem vertellen dat ik van hem hield, hem kussend en knuffelend, tot hij me wat achteruit duwde en me met een haast vrolijke glinstering in zijn prachtige ogen bestudeerde. Hij was mooier dan ooit.
"Je bent een droom, damn it. Je bent zoveel meer dan ik verdien." zuchtte hij. Ik greep zijn handen en vouwde ze rond mijn middel.
"Ja?" lachte ik verlegen. Hij knikte en kuste me opnieuw met een verlangende grom.
"Klinkt als iemand die je beter niet afwijst, nee?" lachte ik in zijn mond. Hij vloekte gesmoord en verbrak de kus.
"Je vindt jezelf zo fucking slim, toch?" Ik knikte giechelend en haakte mijn vingers achter zijn riem. Verslagen zuchtend kuste hij achter mijn oor.
"Fuck, ik wil je zo fucking graag." gromde hij gefrustreerd. Ik stootte een genietend geluidje uit en drukte mijn lippen tegen zijn kaaklijn.
"Je kan me hebben. Ik ben hier, Haz. Volledig voor jou." mompelde ik. Ik besefte niet hoe opwindend mijn woorden leken te zijn voor hem, tot hij diep en hees kreunde. Ik bloosde onmiddellijk diep. Hij merkte het, en begroef zijn neus met een kleine glimlach in mijn haar. Verder zei hij er echter niets over.
In de plaats fluisterde hij: "Dat je me graag ziet, verandert mijn standpunt niet, schatje. En dat ik jou graag zie, maakt het enkel overtuigender." Ik slikte en wilde me al afgewezen en verslagen achteruit buigen, maar hij legde zijn hand in mijn nek en hield me tegen.
"Maar als het echt is wat je wilt, en je weet honderd procent zeker dat dit juist voor je is..." Hij zweeg en zuchtte zacht. Mijn ogen werden groter.
"Ja?" vroeg ik hoopvol. Hij zuchtte.
"Ik denk nog steeds dat ik er geen recht op heb. Maar ik kan het geen seconde langer verdragen je te weerstaan. Dan ga ik maar naar de hel omdat ik heb genomen wat ik niet mag hebben. Ik verlang zo fucking hard naar je, het maakt me fucking krankzinnig." Plots nerveus staarde ik naar zijn mond.
Ik wilde dit. God, meer dan wat dan ook.
En het feit dat het zo anders was dan ik me had voorgesteld - niet op mijn huwelijksnacht met mijn man, niet in een groot bed tussen luxueuze lakens, en niet ver weg van iedereen die ons mogelijk kon horen, choqueerde me amper. Dit was perfect. Dit was met Harry, de jongen van mijn dromen.
"Dus dan... Dan gaat het echt gebeuren?" fluisterde ik zenuwachtig. Hij greep mijn middel en leidde me diep zuchtend naar zijn bed. Geduldig spoorde hij me aan te gaan zitten op de rand. Ik slikte en speelde onrustig met mijn vingers in mijn schoot, terwijl hij voor me hurkte.
"Enkel als je me twee dingen beloofd: dat je er een laatste keer over nadenkt, en zeker weet dat je dit wilt. En dat je me vraagt te stoppen vanaf je je bedenkt." Ik keek hem met grote ogen aan, maar toen knikte ik langzaam.
"Ik weet het heel zeker, Harry." fluisterde ik toen. Hij slaakte een diepe zucht en streelde haast met een gekwelde blik over mijn wang.
"Wat? Wat is er?" vroeg ik onzeker. Hoofdschuddend legde hij zijn hand op mijn bovenbeen.
"Gewoon... Fuck, kijken naar je is al zo confronterend. Je ziet er zo fucking onschuldig uit. En zo jong. Het voelt fucked up fout je zo hard te willen op deze manier." Ik slikte.
"Het is niet fout. We houden van elkaar." Paradoxaal genoeg had ik onmogelijk naïever of jonger kunnen klinken. Zijn ene mondhoek krulde omhoog. Ik slikte.
"Toch?" piepte ik.
"Hmmm. Maar ik had dit niet verwacht, baby. Dat je me hierom zou vragen, bedoel ik. Ik zou jaren op je wachten als dat nodig was."
"Ik wil het nu." zei ik zachtjes. Hij knikte langzaam.
"En hier? Op dit bed?" Onmiddellijk maakte ik een instemmend geluidje.
"Er is geen andere plek waar ik het zou willen doen. Ik wil hen niet nog meer dingen kapot laten maken. Ik wil enkel dat dit weer zoals vroeger kan worden voor ons. Ik voelde me altijd zo veilig wanneer ik hier met jou was, Harry. En gelukkig. Dat kunnen ze niet van ons afnemen." Verrast trok hij zijn wenkbrauw op. Uiteindelijk zuchtte hij verslagen.
"Je bent zoveel sterker dan je ooit zal beseffen, prinses." Hij ging rechtop staan en boog over me heen, zodat hij me intens kon kussen. Ik zette mijn ene hand als steun achter me, de andere legde ik in zijn nek, mijn vingers verstrengeld in zijn dikke bruine krullen. Zijn tong krulde rond die van mij, terwijl hij zijn hoofd kantelde. Ik kreunde zacht in de intieme, vurige kus. De urgentie en de seksuele lading achter zijn gebaar zette mijn hele lichaam in vuur en vlam, en liet me blozen tot aan de toppen van mijn tenen. Zijn hand op mijn bovenbeen gleed naar boven, onder mijn omhoog gekropen jurk. De stugge stof hoopte samen rond mijn heupen; zijn vingers glipten eronder.
Nu zou het echt gebeuren. Ik had er onmogelijk meer klaar voor kunnen zijn.
Plagerig streelde hij over mijn lies, tot ik zijn naam klagerig kreunde. Hij grijnsde tegen mijn mond en beet in mijn oorlelletje, onze kus abrupt verbrekend.
"Toon me waar je me wilt." fluisterde hij in mijn oor. Zijn hete adem sloeg tegen mijn huid. Ik beet hard op mijn lip en greep zijn grote hand in de mijne. Blozend keek ik in zijn groene ogen.
"Komaan." spoorde hij me aan, met ongewoon grote pupillen, en rode verleidelijke lippen. Terwijl hij naar me bleef staren, spreidde ik mijn benen nog wat meer en leidde zijn vingertoppen naar mijn kruis, mezelf dwingend mijn schaamte opzij te zetten.
God, zijn dominante kant kon me meer opwinden dan wat dan ook. Hij voelde het ongetwijfeld toen hij amper voelbaar over de stof van mijn broekje streelde.
"Hmmm." humde hij goedkeurend. Hij gaf me nog een laatste smachtende kus, maar haalde zijn hand toen van tussen mijn benen en hurkte weer voor me. Tergend traag opende hij de veters van mijn schoenen, voor hij ze met die sexy, arrogante grijns voor me uittrok. Hij wist zo goed wat hij deed.
"Deze ook?" pestte hij me, zijn vingers achter mijn ene witte kous hakend. De rand liep haast naadloos over in de bleke huid van mijn bovenbeen. Ik knikte en begroef mijn hand in zijn haar toen hij voorover boog en een kus op het stukje huid tussen mijn broekje en kous drukte. Voorzichtig trok hij de witte stof over mijn dij naar beneden.
Toen ik enkel in mijn jurk voor hem zat, trok hij me mee recht.
"Waarom help ik je niet eerst wat te ontspannen. Oké, baby?" Ik knikte verlegen en drukte een korte kus op zijn getuite lippen. Dankbaar voor zijn eindeloze kennis op seksueel vlak, liet ik hem de leiding nemen. Plots boog hij achteruit, en keek me onderzoekend aan, waarschijnlijk om te peilen of ik dit nog steeds wilde. Hij stak een blonde golf achter mijn oor, voor hij met een zwakke glimlach ging zitten waar ik voorheen zat.
Erna greep hij mijn heupen.
"Ga recht op me zitten." mompelde hij. Ik wilde schrijlings op hem plaatsnemen, maar tot mijn verbazing hield hij me tegen.
"Omgekeerd." Even bleef ik hem verrast aankijken, maar toen slikte ik en deed aarzelend wat hij vroeg. Nerveus wachtte ik af, terwijl hij me met mijn rug naar hem toe in de juiste positie hielp.
"Benen open." gebood hij. Ik haalde wat dieper adem en plaatste mijn handen als steun op zijn knieën, terwijl ik hem met een bonkend hart gehoorzaamde. Hij klakte ontevreden met zijn tong en spreidde zijn dijen nu zelf, mijn kortere benen, bungelend aan weerszijden van die van hem, nog verder open dwingend.
Onzeker en in een wel suggestieve houding legde ik mijn handen over die van hem rond mijn middel.
"Haz..." begon ik zacht, maar hij drukte een kus op mijn wang en trok zijn armen weg. Die van mij vielen verloren neer. Lichtjes onthutst krulde ik mijn tenen tegen zijn kuiten toen hij de kraag van mijn jurk nam en de stof opentrok. De drukknopjes sprongen één voor één los.
"Is dit nog steeds oké?" vroeg hij in mijn oor. Ik knikte en keek met grote ogen naar mijn ontblote lichaam. Hij duwde mijn jurk over mijn schouders naar beneden en schoof het voor me langs mijn armen omlaag, tot hij me volledig had uitgekleed. In slechts mijn ondergoed zat ik nog op hem, mijn benen wijd open en mijn wangen bloedrood. Hij liet zijn grote handen over mijn volledige lichaam glijden, terwijl hij zachte natte kusjes in mijn nek drukte. Zijn volle vochtige lippen waren heet tegen mijn verlangende huid.
Hoe meer hij over me heen streelde, hoe meer ik verlangde naar hem. Onrustig wriemelde ik heen en weer in zijn armen, zijn naam zacht smekend, tot hij na enkele minuten eindelijk zijn hand tussen mijn benen liet verdwijnen.
"Fuck, Lily." vloekte hij, toen hij mijn broekje opzij duwde en voelde hoe opgewonden ik was. Onmiddellijk kreunde ik wanhopig toen hij over me heen begon te wrijven. De verboden geluiden van zijn vingers tegen me lieten me nog meer blozen. Hij ademde wat dieper in en uit.
Plots duwde hij zijn middel- en ringvinger langzaam in me.
"Ow." klaagde ik direct. God, wanneer zou ik ooit aan dit gevoel wennen? Als dit al ongemakkelijk voelde... Mijn spieren spanden ongecontroleerd op rond zijn vingers; direct pauzeerde hij.
"Relax, baby doll." fluisterde hij. Ik deed wat hij vroeg en wachtte even. Na enkele seconden cirkelde ik mijn heupen aftastend rond. Hij humde goedkeurend.
"Goed zo, Lil. Dit gaat, toch?" Ik knikte aarzelend. Hij kuste mijn schouder en sloeg zijn vrije arm steviger rond mijn middel. Met een opgewonden grom trok hij me dichter tegen zich aan, tot ik zijn eigen opwinding door zijn jeans verrast kreunend tegen mijn achterste voelde. Voorzichtig duwde hij zijn vingers wat dieper, en krulde ze aan een regelmatig tempo binnenin me. Wanhopig kreunde ik zijn naam.
"Voelt dit beter?" grijnsde hij tegen mijn nek. Ik knikte fel en boorde mijn nagels in zijn arm rond mijn middel. Hij bleef schaamteloze dingen in mijn oor fluisteren, tot ik zo op het randje van euforie was, dat ik me er niet eens meer over schaamde. Na een klein minuutje ultiem genot liet hij me toch abrupt gepijnigd kermen toen hij me met zijn vingers voorzichtig wat probeerde te rekken.
"Auw, niet doen." piepte ik, terwijl ik zijn pols reflexmatig vastgreep. Direct mompelde hij een verontschuldiging en haalde zijn vingers uit me.
"Shit, je bent zo fucking strak." gromde hij op een bijna bezorgde toon. Ik beet hard op mijn lip.
"Is dat slecht?" vroeg ik. Ik draaide mijn hoofd een kwartslag en keek hem onzeker aan over mijn schouder. Met een ongeruste glimlach schudde hij zijn hoofd.
"Nee. Zeker niet voor mij." mompelde hij, na een korte kus op mijn mond vervolgend: "Ik wil je straks gewoon geen pijn doen." Ik knikte langzaam en keek zacht kreunend weer naar beneden toen hij opnieuw over mijn meest gevoelige, inmiddels gezwollen plekje begon te wrijven.
Plots hield hij echter op en greep mijn dijbenen in zijn grote handen. Hij duwde ze dwingend nog wat verder uiteen, tot ik praktisch volledig gespreid op hem zat. De zalige stretch van mijn spieren droeg enkel bij tot mijn genot. Nu ruw zigzagde hij zijn vingers over me heen.
Ik snakte naar adem en liet mijn hoofd tegen zijn schouder vallen. Een luide kreun rolde over mijn lippen, zodat hij zijn vrije hand snel over mijn mond sloeg. Ik greep zijn onderarm en bewoog buiten mijn wil om heen en weer op zijn schoot.
Hij verhoogde de druk en bleef vliegensvlug wrijven, tot ik mijn rug kromde en met een uitroep van zijn naam kwam, gesmoord in zijn grote palm. Hij hielp me met een goedkeurend gehum door mijn climax, en bleef zelfs erna nog over me heen strelen, nu zachter en haast lui. Pas toen ik ophield met kreunen, haalde hij zijn hand van mijn mond en zijn hand van tussen mijn benen.
Hij sloot zijn benen en draaide me een kwartslag, zodat ik me tevreden zuchtend tegen hem aan kon nestelen. Grijnzend kroop hij met me achteruit op bed, en legde me naast hem neer toen hij ver genoeg lag. Ik rekte me onmiddellijk ontspannen uit op zijn laken, en klemde mijn benen dicht om het zalige achterbleven gevoel zo lang mogelijk te behouden.
"Nog energie genoeg?" vroeg hij hees. Ik draaide me op mijn buik en keek hem vanonder mijn arm aan, speels glimlachend.
"Trek uit." vroeg ik zo lief mogelijk, reikend naar zijn jeans. Hij boog over me heen en drukte enkele tedere kusjes op mijn jukbeen. Ik hoorde het gerinkel van zijn riem, terwijl hij mijn hele gezicht markeerde met zijn zachte lippen.
Ik slaakte een zucht en keek verlegen toe hoe hij zijn kleren nonchalant uittrok naast me.
Toen hij klaar was, kroop hij in slechts zijn boxer over me heen en drukte zijn lichaam tegen het mijne. Tevreden kuste ik zijn pols, die hij naast me als steun in het matras had geplant. Hij ontsloot mijn beha en streelde met zijn ruwe vingertoppen over de huid van mijn rug.
Toen hij me omdraaide onder hem en me verder uitkleedde, voelde ik me niet eens zenuwachtig. Ik was nog nooit zo zeker geweest van iets. Zuchtend liet ik hem mijn nek kussen.
Het was allemaal zo teder, zo liefhebbend. Zo perfect.
Mijn hele lichaam kuste en streelde hij, tot ik zo ontspannen en gerustgesteld was, dat ik onmogelijk nog zorgen kon hebben over wat er zou komen. Gewillig liet ik hem mijn broekje uittrekken.
"Nog altijd zeker, baby?" vroeg hij liefjes. Ik knikte en greep de rand van zijn boxer. Tot zover had hij niets engs met me gedaan. We hadden elkaar nu al voldoende keren naakt gezien; ik maakte me er amper nog zorgen over.
"Heel zeker." fluisterde ik. Geduldig liet hij me het uittrekken, over zijn smalle heupen en getatoeëerde dijen. Mijn ogen werden wat groter toen ik hem in deels opgewonden toestand zag. God, zou hij ooit in me passen?
Hij schopte zijn laatste kledingstuk uit en vouwde zijn grote hand rond zijn erectie, terwijl hij over me heen boog en met de hand van de arm die naast mijn hoofd steunde teder door mijn haar begon te kammen. Hij kuste me sensueel - een hele tijd. Toen hij ophield, glinsterde hij rood en gezwollen in zijn reusachtige hand. Met een laatste rotatie van zijn pols liet hij zichzelf los.
Ik slikte moeizaam en keek met grote kwetsbare ogen naar hem op.
"Nu kan je nog terug, Lil. Als je toch liever nog wat wacht, dan..." prevelde hij, nog steeds door mijn haar strelend. Hij verzegelde zijn woorden met een kus.
"Nee." zei ik resoluut. Hij blies met een verslagen knik wat lucht naar buiten.
Mijn mond waterde toen hij over me heen opzij boog en zijn nachtkastje fronsend opende; de imponerende spieren in zijn brede, gespierde borstkas rekten onder zijn glanzende, getatoeëerde huid. Zenuwachtig likte ik over mijn lippen toen hij me toonde wat hij net had uitgehaald. Ik schuifelde heen en weer op zijn laken, tot ik goed lag.
"Wil je dat ik je toon hoe je het aandoet?" vroeg hij geduldig. Ik ademde onregelmatig in en uit, maar knikte toen langzaam. Hij nam de verpakking tussen zijn tanden en scheurde het behendig open, voor hij het condoom in mijn trillende, uitgestoken hand legde. Langzaam duwde ik me wat op, terwijl hij op zijn knieën voor me ging zitten.
"Kom hier." mompelde hij. Hij leidde me met zijn grote handen over de mijne. Klungelig plaatste ik het over zijn lengte, vragend naar hem op kijkend.
"Zo?" fluisterde ik. Met een bevestigende knik hielp hij me het verder over hem heen te rollen. Ik slikte hoorbaar.
"Lily..." zuchtte hij. Hij legde zijn hand op mijn wang en kuste mijn voorhoofd.
"Ik weet het nog steeds honderd procent zeker." zei ik snel. Traag ging ik weer liggen. Hij bleef me nog een tel bedachtzaam bestuderen, maar knikte toen en greep mijn dijen. Langzaam duwde hij ze wat verder open. Het besef van wat me te wachten stond, drong plotsklaps tot me door.
"Oh god." prevelde ik, terwijl ik me wat opduwde met mijn ellebogen, en met grote ogen tussen mijn benen staarde. Hij fronste.
"Fuck, je bent hier niet klaar voor, baby." Ik haalde mijn hand door mijn haar en schudde mijn hoofd. Fronsend liet ik me weer neervallen.
"Nee, ik ben gewoon nerveus, dat is alles! Ik zal altijd zenuwachtig zijn, of we het nu doen of later!" protesteerde ik direct. Niet overtuigd staarde hij in mijn ogen.
"Schatje..."
"Alsjeblieft, Haz." smeekte ik. Gefrustreerd trok hij zijn neus op.
"Shit, ik haat dit." gromde hij, voor hij over me heen boog en me teder kuste. Na afloop streelde hij kort met zijn duim over mijn onderlip.
"Ik wil niet de oorzaak zijn van je stress of je pijn, Lil."
"Stop. Denk niet op die manier. Je maakt me gelukkiger dan ik ooit ben geweest, Harry." Hij slikte.
"Zeke...?"
"Heel zeker!" onderbrak ik hem met een giechel. Hij boorde zijn tanden in zijn onderlip.
"Fucking hell, je bent zo klein. Ik wil niet..."
"Harry." smeekte ik. Slikkend bracht hij zijn hand tussen mijn benen.
"Wat ben je aan het doen?" kreunde ik direct verrast, terwijl ik me opnieuw rechtop duwde.
"Ik zorg ervoor dat je nat genoeg bent. Ik wil je zo weinig mogelijk pijn doen." gromde hij. Met een genietende zucht liet ik me weer neervallen in zijn kussens, en klemde zijn laken tussen mijn vingers.
"Mmmm, neem je tijd." prevelde ik met een kleine ondeugende glimlach. Hij grinnikte kort, ondanks de stress die hij leek te hebben. Na enkele seconden trok hij zijn hand weg en grijnsde naar me, mijn pruillip negerend.
Hij boog over me heen en kuste me heel teder.
"Klaar, prinses?" humde hij. Ik knikte langzaam en liet hem mijn wilde golven uit mijn gezicht strijken.
"Haz?" Hij gaf me nog een korte kus en maakte een aansporend geluidje.
"Ik hou echt heel, heel, heel veel van je." zei ik kleintjes. Hij zuchtte diep en aaide kort over mijn wang.
"Ontspan voor me, schatje." mompelde hij, terwijl hij zichzelf in de hand nam en met zijn andere hand mijn benen voor hem gespreid hield. Met onregelmatige ademhaling probeerde ik te doen wat hij vroeg, al snakte ik toch ontzet naar adem toen ik hem in me voelde glippen. Dit was het dan... Mijn eerste keer. Oh, god.
Met grote ogen keek ik naar hem op. Ik kreunde ongemakkelijk en klauwde snel in het laken naast me, terwijl hij me aandachtig bleef bestuderen.
"Gaat het?" vroeg hij bezorgd, terwijl hij over me heen kwam hangen en zijn ene hand naast mijn hoofd zette als steun. Ik knikte en boorde mijn tanden in mijn onderlip, al kon ik niet tegenhouden dat mijn gezicht vertrok toen hij voorzichtig wat verder naar binnen drong. Voorlopig lukte het echter nog; mijn ongemak was niet ondraaglijk.
Een diepe hese kreun vulde de ruimte rond ons, toen hij me rond zich voelde.
"Fucking hell, je voelt goed. Shit." vloekte hij, al ging hij toch niet verder voor ik een grote teug lucht had ingeademd.
Ik had meer pijn verwacht. Haast opgelucht glimlachte ik.
Het was echter toen hij nog wat dieper duwde, dat een verrast, gepijnigd piepje over mijn lippen rolde. Geschrokken greep ik zijn heupen, hem reflexmatig op afstand houdend.
"Oh." kreunde ik gekweld. Bezorgd pauzeerde hij, met zijn knokkels over mijn wang strelend.
"God, je bent groot." zei ik op een klagerig toontje, terwijl ik mijn lichaam probeerde te dwingen te wennen aan het gevoel. Hij rekte me pijnlijk, en snel sloeg ik mijn arm voor mijn gezicht.
"Nee, niet doen. Kijk naar me, baby. Ik moet kunnen zien wat ik met je doe." prevelde hij snel. Ik bleef echter koppig liggen, te gefocust op de zeurende pijn in mijn onderbuik.
"Lily." spoorde hij me aan.
"Ik ben oké." piepte ik, maar ruw trok hij mijn ene arm weg.
"Kijk. Naar. Me." beval hij. Fronsend richtte ik mijn troebele blik op zijn knappe gezicht.
"Ik ga het zo voorzichtig mogelijk doen, beloofd. Maar ik kan niet verdergaan als ik niet kan zien of ik je pijn doe of niet." prevelde hij. Ik slikte en greep zijn middel, voor hij nog wat dieper gleed. Ik tuitte mijn lippen en jammerde gesmoord. Middenin mijn krampachtige houding stil te blijven, stopte hij echter. Hij leek niet verder te kunnen gaan.
"Ben je er?" vroeg ik hoopvol, met verstikte stem. Slikkend schudde hij zijn hoofd.
Hij zakte door zijn armen en bracht zijn lippen diep zuchtend tot bij mijn oor. Ongemakkelijk wriemelde ik heen en weer onder hem. Hij moest bewegen; deze positie was te ongemakkelijk.
"Harry." smeekte ik.
"Mag ik verdergaan?" Ik knikte hevig. Met een gekwelde grom duwde hij zijn neus in mijn haar, en krulde zijn ene hand rond de achterkant van mijn nek - mijn zachte warrige golven draaide hij rond zijn vingers.
"Het kan even pijn doen, baby girl." waarschuwde hij me. Ik krabde over zijn rug en spande onwillekeurig op rond hem. Het was te veel.
"Doe het, doe het." smeekte ik ademloos.
Hij drukte een tedere kus op mijn slaap, voor hij onverwachts, met een scherpe beweging kort in me stootte. Een pijnlijk, doorborend gevoel, oneindig keer heviger en feller dan wat ik hiervoor had gevoeld, schoot door mijn onderbuik. Een geluid tussen een gekweld gilletje en een wanhopige snik verliet mijn mond, maar snel legde hij zijn hand over mijn mond, zodat mijn gehuil gesmoord werd door zijn grote palm.
"Ssssht." probeerde hij me tevergeefs te sussen, maar ik wriemelde gepijnigd onder hem en drukte mijn vingertoppen hard in zijn zijden.
"Auw, auw, auw." piepte ik.
"Het spijt me zo, Lily. Fuck. Ik haat dit, shit." mompelde hij op radeloze toon. Ik boorde mijn nagels in zijn onderrug en snikte nog eens, ontzet door het brandende gevoel tussen mijn benen. Reflexmatig klemde ik mijn smalle dijen rond zijn middel.
"Het is gedaan, baby." troostte hij me. Langzaam haalde hij zijn hand van mijn mond en krulde zijn vingers in de plaats rond mijn kaakbeen. Hij gaf me een snelle, tedere kus.
"Zit je in me?" huilde ik, bang voor het antwoord.
"Niet volledig. Maar genoeg voor nu. Je hoeft me de eerste keer nog niet volledig te nemen." stelde hij me met zachte stem gerust. Teder droogde hij mijn tranen, maar nog voor ik volledig gekalmeerd was, vertrok zijn gezicht lichtjes.
"Shit, ik moet bewegen, Lil. Ik kan niet zo blijven liggen, oké? Je voelt veel te fucking goed rond me." Ik knikte langzaam en slikte een volgende snik krampachtig in. Heel voorzichtig, met een getormenteerde blik in zijn ogen, kantelde hij zijn heupen. Direct trok ik hem zo dicht mogelijk tegen hem aan; zijn grote lichaam bedekte mijn kleine, fragiele figuur beschermend. Met een verslagen zucht liet hij me mijn gezicht in zijn nek verstoppen, zodat hij mijn pijn niet kon zien. Hij slikte en begon heel langzaam - heel, heel voorzichtig, in me te stoten. Ik probeerde zo regelmatig mogelijk adem te halen, maar de choquerend pijnlijke bewegingen van zijn heupen dwongen me elke keer naar adem te snakken. Hij merkte duidelijk wat hij met me deed, want gekweld en bezorgd bleef hij zich excuseren, constant vragend of hij moest ophouden.
Maar ik wilde niet dat hij stopte. Ik wilde hem dit schenken, en hem straks boven me zien komen.
Zijn diepe, gedempte kreunen vulden de stilte rond ons. Hoe krampachtig hij zijn genot ook probeerde te verbergen, ik voelde zijn hoogtepunt na enkele kwellende minuten toch naderen. De pijn nam amper af voor mij. Met elke stoot schoot een nieuwe steek door mijn gevoelige lichaam.
Toch draaide ik mijn hoofd en richtte ik mijn blik op het einde hoopvol op hem. Met grote, adorerende ogen keek hij op me neer.
"Harry." fluisterde ik. Hij kreunde hees en drukte zijn voorhoofd tegen het mijne. Ik beet snel op mijn tanden en negeerde de pijn zo goed mogelijk. Gepijnigd, met waterige ogen tuitte ik mijn lippen, terwijl hij met zijn vingers in mijn heup klauwde en zijn ogen over mijn kleine lichaam liet glijden. Haperend vloekte staarde hij naar de verboden connectie tussen ons. Als betoverd keek hij toe hoe hij schijnbaar moeiteloos in en uit me gleed. Ik liet hem mijn vingers trillend vastnemen en verstrengeld met die van hem naast mijn hoofd in het laken drukken.
"Fuck, Lily. Shit, je bent zo... Zo fucking goed, baby. Fucking mooi." gromde hij tegen mijn hals. Puur genot leek zijn lichaam overgenomen te hebben, al merkte ik dat hij zich bleef inhouden voor me.
"Fuck, fuck, fuck... Ik ga komen, shit." Met een lange, diepe kreun volgde zijn ontlading dan eindelijk; verlangend drukte hij zijn natte hete mond op de mijne, me kort en slordig kussend. Hij richtte zich na enkele seconden weer op, met felle ogen , rode wangen en gezwollen lippen - de zondige restanten van zijn kus rekten mee tussen onze monden. Zijn huid leek te stralen. Hij zag er majestueus uit.
"Haz." snakte ik naar adem, onder zijn oksel naar zijn schouder graaiend en hard knijpend.
Ik had hem nog nooit zo betoverend, zo compleet euforisch en voldaan gezien. Hij bleef mijn naam hees kreunen, mompelend hoe goed ik voelde, hoe perfect ik was. Toen hij eindelijk ophield met bewegen en zich door zijn bevende armen liet zakken, was ik volledig op. Mijn hele lichaam deed pijn. Hij kuste me opnieuw; gejaagd en verlangend.
"Het is gedaan, baby." troostte hij me gesmoord. Ik knikte en aanvaardde zijn liefkozing gewillig, strelend over zijn bezwete, gehavende rug. Voorzichtig gleed hij uit me.
Ik kreunde ongemakkelijk door de abrupte, pijnlijke leegte, en sloot mijn benen snel. Met een bezorgde frons krulde hij zijn armen stevig rond me heen.
"Shit. Kom hier." gromde hij, me innig knuffelend. Ik deed dankbaar wat hij vroeg.
"Het spijt me, Lily." fluisterde hij tegen mijn slaap, terwijl hij zijn grote handen voorzichtig over me heen liet glijden.
"Fuck, het spijt me zo." herhaalde hij toen, gesmoord vervolgend: "Ik wilde dat dit perfect voor je was. Ik wilde je nooit zoveel pijn doen." In stilzwijgen knuffelde ik hem, wanhopig naar zijn tedere affectie. Hij kamde mijn haar achteruit.
"Zeg iets, prinses."
"Ik ben in orde. Het gaat wel." kalmeerde ik hem snel, maar mijn stem klonk zwak en klagerig. Hij schudde zijn hoofd en duwde zich wat rechtop, voor hij zijn ogen over mijn gezicht liet glijden. Diep zuchtend veegde hij mijn tranen weg.
"De volgende keer wordt beter." beloofde hij. Ik fronste.
"Het was niet zo erg." loog ik. Hij zag het onmiddellijk, en kuste me teder.
"Je hebt het zo goed gedaan, schatje. Hmm? Het pijnlijkste is voorbij. Je lichaam zal er snel genoeg aan wennen." Ik knikte met een zucht en kroop nog wat dichter tegen hem aan.
"Liefst zo snel mogelijk. Moeten we veel oefenen, denk ik." gaapte ik slaperig, volledig bekaf na de voorbije intense minuten. Hij grinnikte en verstopte zijn neus in mijn warrige haar.
"Niet de komende twee dagen. Geef jezelf eerst wat tijd om te bekomen." stelde hij me gerust. Ik gleed met mijn voet via zijn enkel omhoog, maar stopte abrupt toen ik me bewust werd van een vreemde sensatie tussen mijn benen. Niet-begrijpend duwde ik me rechtop en hief het laken op. Ik snakte naar adem.
"Harry!" zei ik lichtjes paniekerig.
"Wat?" reageerde hij bezorgd, evenzeer recht gaan zittend en vervolgend, terwijl hij zijn deken verder optilde met zijn hand rond de mijne: "Wat scheelt er?"
"Kijk." fluisterde ik ontzet, wijzend op de bloedvlekken op mijn dijen en zijn bed.
"Ik heb je laken verpest." pruilde ik. Hij fronste en bracht zijn hand voorzichtig tussen mijn benen.
"Het is normaal dat je de eerste keer bloedt, baby." kalmeerde hij me, voor hij het deken volledig van me afduwde en uit bed gleed. Hij gebaarde dat ik hem moest volgen.
"Maar je bed..." begon ik met grote ogen, terwijl ik hem gehoorzaamde en wankelend naast hem ging staan. Mijn gezicht vertrok in mijn toen ik een nieuwe steek in mijn onderbuik voelde.
"Maakt niet uit. Ik kuis het wel op." mompelde hij, voor hij één van zijn T-shirts uit zijn kast haalde en me aanspoorde het aan te trekken. Erna sloeg hij zijn ene arm rond mijn middel, en trok me voorzichtig tegen zijn grote sterke lichaam. Teder kuste hij me, tot ik verslagen ontspande en zijn bicepsen in mijn handen nam.
"Kom mee. We wassen het bloed beter eerst weg." prevelde hij tegen mijn lippen. Mijn mondhoeken krulden lichtjes omhoog, voor ik hem nog een laatste, tedere kus gaf.
"Goed." ging ik fluisterend akkoord. Hij knikte en raapte nog snel mijn witte broekje van de grond, voor hij zijn greep op mijn middel verstevigde en me naar de badkamer leidde.

--
Haly is officieel! Het volgende stukje is ook pure Haly-liefde en klef gedoe. :')
xxx

Reacties (7)

  • aylatjuhh

    Weet je. Zelfs als ik maanden niet online ben geweest op quizlet, check ik toch een keer in de zoveel tijd of er geen nieuw hoofdstukje van paperweight op staat.
    En elke keer als dat zo is kan ik niet wachten om te lezen en 'n het verhaal stelt me nooit teleur!
    Al is Harry's koppigheid soms w heel frustrerend want ik vind dat ze bij elkaar horen ondanks alles hihi

    Mooi geschreven meis! Xx

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Hèhè na 66 hoofdstukken is het dan echt officeel. Het duurder maar even 😉
    Love it as usual 😍

    1 jaar geleden
  • Bewared

    ❤️❤️❤️

    1 jaar geleden
  • ZaynStylesS

    Hier wachtte ik al heeeeeeeeel lang op!

    1 jaar geleden
  • diligitis

    (H)(H)(H)(H)(H)(H)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen