Foto bij #6 Een verwarrend weerzien

[

Het kostte Dís een ongelofelijke wilskracht om haar jongens niet in de armen te vliegen. Vanaf een afstandje keek ze toe, vechtend tegen verschillende emoties. De vermomming werkte, anders had iemand haar wel opgemerkt. Dat wekte echter ook verdriet op. Ze kon niemand vertellen wie ze was – en zelfs als ze dat deed, zou niemand haar geloven.
      Als vanzelf krulden haar lippen om toen Kíli haar aankeek. Hij grijnsde terug, een beetje baldadig zelfs. Er waren een paar tellen nodig voordat ze besefte dat hij haar niet zag, maar een aantrekkelijk elf. Gauw draaide ze haar hoofd weg. Ze mocht niet de verkeerde indruk wekken. Haar zoons hadden een leeftijd bereikt waarbij het volkomen normaal was dat ze naar vrouwen gekeken – en gezien die binnen hun eigen volk nogal dun gezaaid waren, moest ze oppassen. Het laatste wat ze wilde, was dat een van haar eigen zoons op haar verliefd werd.
      Of haar broer… Al zag ze dat nog niet snel gebeuren. Hij was altijd met van alles druk geweest, behalve met het stichten van een gezin. En voordat Thorin zijn zinnen op een elf zou zetten, moest hij heel vaak zijn hoofd hard stoten.
      De groep kwam in beweging en begaf zich naar een groot atrium waar het banket al was opgediend. Dís draalde een beetje in de deuropening, niet goed wetend waar ze moest gaan zitten. Voor iedereen behalve Heer Elrond en Lórogurth was ze een vreemdeling, maar om ongevraagd bij de elfenvorst aan tafel te gaan zitten, dat kon ze ook niet zomaar doen.
      ‘Komt de schone vrouwe bij ons aan tafel zitten?’
      Bij de goden, daar heb je het al, dacht Dís ongelovig toen Kíli haar breed grijzend aankeek. Ze had nooit geweten dat het zo’n charmeur was. Ze moest zich echt op de vlakte houden.
      ‘De schone vrouwe wil graag schoon blijven,’ antwoordde ze, met een afkeurende blik op zijn met modder besmeurde kleding. De hooghartigheid van een elf ging haar makkelijker af dan gedacht. En ze genoot er nog van ook, realiseerde ze zich toen hij met een rood en verward gezicht afdroop.
      Daar kom je wel weer overheen, jongen.
      Al had ze nog steeds geen plek gevonden waar zij haar middagmaal naar binnen kon schuiven. Inmiddels had ze ook best trek – zo’n elfenmaag was waarschijnlijk veel groter.
      Ze keek hulpzoekend rond Lórogurth, die bij de ingang van de zaal met een wezen stond te praten dat kleiner en smaller gebouwd was dan een dwerg. Was dat de broer waar ze over had gesproken? Hoe kon hij dan zo klein zijn? Of had hij een groeistoornis? Het zag eruit als een grappig mannetje – al vond ze het moeilijk om zijn leeftijd in te schatten. Hij leek haar erg jong voor zo’n gevaarlijke missie en hoewel haar zoons dat ook waren, oogde het mannetje niet erg strijdlustig.
      Haar ogen gleden even naar de tafel waar de dwergen zaten. Ze lachten hard en klonken hun bokalen tegen elkaar aan. Bofur hing schaterend over de tafel. Ze glimlachte. Ze had altijd al een zwak voor de dwerg gehad. Ondanks de donkere jaren die waren voorbijgegleden, was de vrolijke twinkeling in zijn ogen en de levendigheid in zijn stem nooit afgezwakt. In haar buik roerde zich een krampend gevoel. Ze wilde zo graag een deel van die groep uitmaken, maar dat zou nooit lukken zolang ze de schijn ophield dat ze een elf was.
      Een hand op haar schouder leidde haar van haar bedrukte gedachten af. ‘Kom, laten we eten.’
      Zoals altijd zag ze alleen Lorogúrths ogen, maar ze beeldde zich er maar een geruststellende glimlach bij in. Een beetje nerveus veegde ze haar klamme handen aan haar jurk af toen ze zag dat Thorin en Balin al bij de elfenkoning aan tafel zaten. Haar broer keek behoorlijk stuurs, alsof hij op dit moment overal behalve in dit elfenrijk wilde zijn. Hoe zou hij op haar reageren? Ze kon zich niet indenken hoe hij ooit zou toestaan dat ze met hen zou meereizen.
      Haar rossige haar was slechts een tint roder en haar ogen waren nog steeds blauw, maar haar wenkbrauwen waren sierlijker, haar neus smaller, haar kaaklijn minder breed en haar huid zacht en soepel. Ze was nu onmiskenbaar een elf. Thorin zou haar bij voorbaat haten.






Reacties (9)

  • Trager

    Hahahaha KilixD

    3 jaar geleden
  • Laleah

    Hij grijnsde terug, een beetje baldadig zelfs.


    Hahahaha leuk als je je zoon dat bij jou ziet doenxDincest wincest hahaha

    Hahahaha oke arme Kili, heb wel met hem te doen :')

    3 jaar geleden
  • Kiliphilia

    Haha haar reactie op Kili, geweldig!
    Wel erg voor Dis maar ze moet doen wat ze moet doen! :c

    3 jaar geleden
  • Catmint

    Oh man, die reactie over het schoon blijven. Love it!

    3 jaar geleden
  • GossipGirl21

    Akward voor die zoon inderdaad

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen