Foto bij 161.

Heel veel liefde voor jullie xoxo

Britta Nina Waldner

Met mijn Broom in mijn hand liep ik het Quidditchveld op. Een brede glimlach sierde rond mijn lippen toen ik James zag staan enkele meters van me vandaan. Hij stond met zijn rug naar me toe en had me dus nog niet gespot. Ik liet mijn Broom vallen, zette een sprintje in en sprong op zijn rug. Doordat hij me niet opgemerkt had, vielen we naar voren in de sneeuw. Hard begon ik te lachen, omdat ik op James lag en James dus plat op zijn gezicht in de sneeuw. James rolde om, zodat ik van zijn rug af gleed en hij bovenop me lag.
‘Man, wat ben jij zwaar,’ klaagde ik en probeerde hem van me af te duwen. Doordat de donkerharige jongen veel sterker en zwaarder was dan ik was, lukte het me in geen mogelijkheid om hem van me af te duwen.
‘Stel je niet zo aan, Britje,’ plaagde hij me en keek me met een brede glimlach op zijn gezicht aan. Ik strekte mijn ledematen uit en pakte een handje sneeuw van de grond. James had dit niet door, omdat hij verdwaald leek te zijn in mijn ijsblauwe ogen. Waar hij precies aan dacht, wist ik niet. ‘Weet je,’ begon hij. ‘Denk je dat er een mogelijkheid is dat je weer terug komt bij Gryffindor?’ vroeg hij nieuwsgierig. Ah, daar had hij aan gedacht enkele tellen geleden.
Langzaam schudde ik mijn hoofd. ‘Denk je echt dat McGonagall me nog een keer laat wisselen?’ beantwoordde ik zijn vraag met een retorische vraag. ‘Ze kreeg al bijna een hartverzakking de eerste keer toen ze me liet gaan,’
James zuchtte diep. ‘Dat is waar,’ gaf hij toe. Even was de mooie jongen stil, terwijl hij nadacht. Dit keer was ik degene die in zijn prachtige smagradgroene ogen staarde. Echt die ogen waren een van de mooiste dingen die ik ooit had gezien. Als je heel goed keek zag je hoe er enkele gelige stippels over zijn iris gestrooid leken te zijn. Tegen het groen leken die stippels geen geel, maar eerder goud. ‘Kan je niet expres verliezen ofzo?’ stelde James met een schuine glimlach rond zijn lippen voor.
Hoofdschuddend vormde er een lach op mijn gezicht en ik herinnerde me opeens weer dat ik nog sneeuw in mijn beide handen had. Ik duwde met een ontdeugende glimlach op mijn gezicht de sneeuw in zijn gezicht en doordat de jongen schrok, kon ik hem zo van me afduwen. ‘Als je wilt winnen, zul je dat eerlijk moeten doen,’ vertelde ik hem lachend, terwijl ik hard van hem wegrende en gooide nog wat misvormde sneeuwballen in zijn richting. James maakte ook snel enkele sneeuwballen en kwam mijn kant op gerend. Ik zette het op lopen, maar helaas was de jongen veel sneller dan ik. Met zijn volle gewicht kwam hij op mij terecht en pijnlijk slaakte ik een kreetje. Merlin, de tweede keer in een kwartier dat de jongen bovenop me lag. ‘Genade!’ riep ik spartelend onder hem, terwijl ik een sneeuwbal in mijn gezicht kreeg.
‘Wat is het toverwoord?’ grijnsde hij breed en een speelse glimlach speelde rond zijn dunne lippen.
Fronsend keek ik hem aan. Dit meende hij niet. ‘James! Dit meen je niet. Hoe oud ben je? Vier?’ vroeg ik hem licht geïrriteerd.
‘Het was een toverwoord en geen toverkunst, dus fout!’ zei hij vol leedvermaak en ik kreeg nog een hand met sneeuw in mijn gezicht.
Woedend keek ik hem aan. Ik vond de jongen hartstikke leuk en ik kon zelfs zeggen dat ik smoorverliefd op hem was, maar er was een grens. En die grens had James net overschreden. Merlin, hoe ging ik het ooit met hem uithouden? Mijn blik verzachtte en James keek me niet-begrijpend aan. James en ik samen; James en ik die samen gingen wonen; James en ik die trouwden; James en ik die volmaakt gelukkig waren. Ik knipperde verward met mijn ogen. Dit moest de allereerste keer geweest zijn dat ik over mijn toekomst nadacht met iemand anders. ‘Merlin,’ zei ik zacht, terwijl ik me iets realiseerde. Ik hield met heel mijn hart van James Sirius Potter en ik wilde oud met hem worden.
‘Het antwoord was eigenlijk “Chocofrog”, maar omdat jij het bent reken ik het goed,’ zei James en rolde van me af, om naast me te komen liggen. Ik zat nog steeds in een soort waas en fronste. Dacht James er ook zo over? Of was hij had hij zijn missie volbracht? Had hij het meest moeilijk tembare meisje ooit getemd en dat was het? Of was ik maar een schoolvriendinnetje en niet de realdeal?


Reacties (5)

  • LarryNiam

    Oh my ik hou van dit verhaal<3
    Snel verder?

    2 jaar geleden
  • DieEneSaar

    Al die vragen...

    2 jaar geleden
  • zwadderaartje

    Leuk dat het verhaal nog niet is afgelopen!!

    2 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    they are the cutest😍

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    ahhh lief, ze zijn zo schattig:)
    snel verder<3

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen