De volgende ochtend word ik vroeg gewekt. "Waarom wek je me zo vroeg?" vraag ik. "Je moet naar school," zegt Annelies. "Welke?" vraag ik. "Raimon," antwoord ze. Raimon, de school waar Archer traint. Ik krijg op. "Waar is mijn uniform?" vraag ik direct. Ik krijg mijn uniform, rooster en een tas met boeken in mijn handen geduwd en dan vertrekt Annelies weer. Ik zet de boeken neer. Dan trek ik mijn uniform aan. Ik doe snel mijn boeken in mijn tas en sprint naar onder. Ik pak een appel en loop naar de eettafel. "Ontbijt je mee?" vraagt Rob. Ik houd de appel omhoog. "Waar kan ik lunch maken?" vraag ik. "Hij staat klaar, de linker broodtrommel, is chocoladepasta goed?" vraagt Annelies. Ik knik, pak mijn lunch en loop de deur uit.

Ik sta voor Raimon. Het is nog best verlaten, als ik mijn telefoon pak zie ik dan ook dat ik 25 minuten te vroeg ben. Gelukkig ben ik niet de enige. Ik zie nog een jongen zitten. Hij heeft bruine haren, een oranje haarband en kijk naar het nog gesloten voetbalveld. Ik loop erheen. "Hoi, ik ben nieuw hier, weet je waar klaslokaal 18 is?" vraag ik. "Ja, daar heb ik mijn eerste les," zegt de jongen. "Zit je dan ook in klas 3D?" vraag ik verbaasd. De jongen knikt. "Ik ook, ik ben Rachel," zeg ik. "Ik ben Mark Evans." Nu weet ik waar ik die jongen eerder heb gezien. Hij is Archers aanvoerder. "Ik ken jou... Ben jij niet die meid die toen met Archer mee was?" vraagt hij. Ik knik. "En jij bent zijn aanvoerder," zeg ik. Hij knikt ook. "Ik vroeg me af... Ik moet nog een club doorgeven, kan ik misschien manager worden van de voetbalclub?" vraag ik. "Tuurlijk, ik loop wel met je mee naar de directeur," zegt Mark. Dan beginnen we te lopen. Nadat we ons hebben opgegeven voor de voetbalclub lopen we terug naar het plein. Het duurt nu nog een kwartier voor de school open gaat dus het plein is drukker. Mark rent naar het voetbalveld als ik Archer zie aan komen. Ik sprint naar hem toe. "Hai!" zeg ik blij. "Wat doe jij hier?" vraagt hij verbaasd. "Je zat gister goed, ik ben dus door die familie naar Raimon gestuurd," zeg ik. "Heb je al een club?" vraagt Archer. Ik knik en Archer kijkt me vragend aan. "De voetbalclub!" zeg ik blij. "Ben je manager?" vraagt Archer. Ik knik. "Dan zie ik je na de lessen bij de training, mag je die hel ook eens mee maken dat de managers denken dat we iets hebben," lacht Archer. "Zijn ze daar nog steeds over bezig?!" roep ik verbaasd. Archer knikt. "Wauw..." zeg ik als de bel gaat. "Les..." mompel ik als ik naar mijn eerste les loop.

Na mijn lessen loop ik naar het voetbalveld. Ik kom Archer meteen tegen. "Het valt me nu pas op dat je een rokje aan hebt, hoe vaak gebeurt dat?" vraagt hij lachend. "Ik heb dus nog nooit eerder een rokje aangehad en kan er nauwelijks in gaan zitten," antwoord ik. Dit rokje maakt me serieus chagrijnig. Ik ga langs de kant staan, terwijl de managers zitten. "Kom je niet zitten?" vraagt het meisje met de paarse haren. Ze ziet er heel aardig maar kwetsbaar uit. "Is goed," zeg ik als ik ga zitten. Ik moet een hand op het rokje houden als ik wil dat hij niet omhoog gaat staan. Ik hoor de managers lachen achter me. Dan draait het meisje met de groene haren zich naar me. "Ik ben Silvia Wood, degene die me net aan bood om te gaan zitten is Cammelia Travis en die met de blauwe haren is Celia Hills," stelt ze iedereen voor. "Ik ben Rachel," stel ik mezelf snel voor. "Waarom ben je lid geworden van de voetbalclub?" vraagt Celia. "Dit is de enige club waar ik iemand ken," antwoord ik eerlijk. "Wie?" vraagt Celia door. "Archer," antwoord ik. "Waar ken je hem van?" vraagt Silvia dan. "Hoef je niet te weten," zeg ik. Niet iedereen hoeft te weten dat ik in een bende zit, net zoals Archer. Ik kijk of ik Archer ergens zie en zie dat hij langs de kant staat, zijn haren te kammen.

Als Archer na een tijdje nog steeds niks doet draai ik me om richting Celia. "Doet Archer altijd zo?" vraag ik. "Ja, hij doet nooit fatsoenlijk mee," antwoord Celia. "En tijdens de wedstrijd om te kijken wie in het team mocht leek het alsof hij helemaal niet kon voetballen," voegt Silvia eraan toe. "Jij kent hem, toch? Zou je misschien met hem willen gaan praten?" vraagt Cammelia. "Het is zelfs je plicht als manager!" zegt Celia. "Oké, ik ga wel even met hem praten," stem ik maar in als ik richting Archer loop. "Waarom doe jij niet mee?" vraag ik als ik naast hem ga staan. "Geen zin," antwoord hij. "Waarom zit je in een voetbalteam als je geen zin hebt om te voetballen?" vraag ik door. "Ook goed, ik kan niet voetballen en wil niet afgaan waar iedereen bij staat," geeft hij toe. "Daarom train je toch? Om beter te worden," probeer ik hem over te halen. "Ik train later nog met coach Hillman," zegt Archer. Dan veranderd zijn gezichtsuitdrukking. "Wat is er?" vraag ik hem. "Heb je nog niet van de managers gehoord dat Hillman in het ziekenhuis ligt?" vraagt hij, bijna verbaasd. Ik schud mijn hoofd. "Je moet toch trainen, ook al is het dan alleen," zeg ik bemoedigend. "Dat probeer ik maar ik ga niet vooruit," zegt hij. "Waarschijnlijk heb je er weinig aan maar ik kan vragen of een vriend van me mee komt om je te helpen. Hij kan wel voetballen," zeg ik. "Een vriend uit het weeshuis?" vraagt Archer. Ik schud mijn hoofd. "Zolang diegene het maar niet doorverteld aan het team vind ik het prima," zegt Archer. "Oké, waar moet ik dan heen?" vraag ik. Als Archer uit legt waar ik heen moet begint een plan zich te vormen in mijn hoofd.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen