||Rosemary Tyler Ahotley
Een paar weken later...

'Hoe gaat het nu eigenlijk?' vraagt Cass met opgetrokken wenkbrauwen. Ze zit zo gracieus en sierlijk als altijd op een van mijn stoelen, met een Latijns boek in haar handen, maar haar menselijke, groene ogen op mij gericht. Ja, plottwist.
      Cass leeft al een paar weken, als niet maanden, bij mij en mijn ouders. Toen ik eindelijk thuis kwam, met een nepverhaal over hoe ik verdwaald was in het bos en hoe Cass me gevonden had, werd ik gelijk met open armen gevangen. En Cass ook. Wat blijkt, was dus dat mijn moeder nieuwe medicijnen had gekregen de avond waarop ze me geslagen had en dat die medicijnen hadden een paar nare bijwerkingen. Het is dus veilig om te zeggen dat dezelfde avond die medicijnen al bij het grofvuil lagen.
      Cass werd met open armen ontvangen en heeft zelfs haar eigen kamer gekregen, al zit ze overdags altijd op mijn kamer en doet ze alleen 's nachts alsof ze slaapt op haar eigen kamer. Cass eet altijd mee en gedraagt zich min of meer net zoals ik, maar eens in de week als we zogenaamd 'uitgaan' gaat zij jagen omdat anders de vampierkant van haar zwakker wordt en ga ik naar Emily en Serena om een filmavond te houden.
      Ik heb geen last meer van ongewenste vampiers. William heeft me niet meer bezocht en ik weet niet of ik daar blij mee moet zijn of niet en ook de Volturi is geen polshoogte wezen nemen.
      Jake en Serena zijn een geweldig en super schattig koppel. Paul is een geweldige, woordeloze idioot als het om Cass draait en zelfs Cass lijkt soms sprakeloos. Ik ben zelf echter verward over mijn gevoelens voor Embry.
      'Hmmm,' antwoord ik laat, terwijl ik op mijn rug draai. 'Ik heb laatst een negen voor Latijn gehaald, een dikke acht voor wiskunde en zelfs een zeven voor het godvergeten vak gym. Dus ik zou zeggen best wel goed.'
      Cass rolt sarcastisch met haar ogen, iets waar we beide ontzettend goed in zijn. 'Je weet dat ik dat niet bedoel.'
      'Nee, dat weet ik,' antwoord ik zachtjes.
      Meestal ben ik super blij dat Cass er is. Ik ben bijna nooit alleen aangezien Cass niet echt vriendelijk of behulpzaam is tegenover andere tieners dan mij en Serena, en het is hartverwarmend om te zien hoe goed ze met mijn zusje, Fleur, om kan gaan. Ze helpt haar altijd met haar huiswerk of leert haar nieuwe spelletjes, maar soms is het ook lastig. Mijn mening over huilen waar mensen bij zijn is nog steeds niet verandert, maar dat stopt niet dat ik het soms niet tegen kan houden. En aangezien Cass een geweldig gehoor heeft, weet ik honderd procent zeker dat ze me soms weleens hoort huilen 's nachts. Maar nooit maakt ze er een opmerking over en daar ben ik haar dankbaar voor.
      Ook heeft nog niemand de volledige versie van wat er gebeurt is ooit gehoord, aangezien ik het gewoon wil vergeten. Door de lelijke littekens op mijn schouder en arm kunnen ze natuurlijk wel raden wat er is gebeurt en soms vertel ik weleens wat over William, maar niemand weet over hoe verraderlijk Nathan was. Al kan Cass het misschien wel raden.
      'Hoe gaat het dan met Embry?' vraagt Cass met opgetrokken wenkbrauwen.
      'Je hebt zijn nummer, vraag het hem,' antwoord ik opnieuw nogal behulpzaam. 'Grapje. Embry is mijn beste vriend.'
      'Beste vriend?' vraagt Cass sceptisch, met een opgetrokken wenkbrauw. 'Natuurlijk, daarom flirt en raakt hij je de hele dag aan.'
      Direct veer ik verdedigend overeind. 'Embry zit helemaal niet aan me, viespeuk!' verdedig ik mezelf, en Embry misschien.
      'Oh, Thorn, je haar zit hier een beetje wild, zal ik het goed doen? Oh, Thorn, er zit iets op je lip, zal ik die ketchup die er helemaal niet zit weghalen?' [\i]imiteert Cass Embry met een verschrikkelijke stem en met verschrikkelijke acteerkunsten.
      'Cass!' roep ik verschrokken uit, terwijl mijn hoofd rood begint te kleuren.
      'Je weet dat ik gelijk hebt,' grijnst Cass voldaan terug.
      Met een zucht laat ik mijn hoofd in mijn kussen vallen. Ze heeft misschien wel een beetje gelijk.

Reacties (2)

  • Slughorn

    Haha ze heeft sowieso gelijk!:D

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Hahahaha cute. Blij dat ze allebei iemand hebben nu

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen