And cut!’ Darlene stopt met filmen, en dat neem ik als een teken om het masker van mijn hoofd af te doen.
‘Dat zal hun echt bij de ballen vastgrijpen!’ zeg ik enthousiast, als ik naar mijzelf terugkijk op het kleine schermpje. ‘Mobley, ga je hem al uploaden?’ Hij knikt, terwijl hij nog steeds krachtig blijft typen.
‘Ik heb de data van het filmpje zojuist gekopieerd in de database van E-Corp en in slechts tien minuten is het op alle informatieschermen te zien in het gebouw. Aangezien E-Corp ook duizenden digitale advertenties heeft, wordt die ook meteen daarop uitgezonden.’
‘Mobley, dit is niet de eerste keer dat we E-Corp hacken, hoor! Ga je hetzelfde zeggen elke week?!’ vraagt Trenton ietwat geïrriteerd.
‘Sorry...’ Ik kan het niet helpen om zachtjes te gniffelen om de spanning die er steeds speelt tussen Mobley en Trenton. Eeuwig hebben die twee discussies, maar ze kunnen als een van de beste samenwerken bij grote hacks zoals deze.
‘Nou, mijn werk is hier gedaan. Ik ga weg,’ spreek ik terwijl ik mijn jas aandoe.
‘Ga je niet wachten op Mr. Robot?’ vraagt Trenton. Ik schud mijn hoofd als antwoord op de vraag en wil bijna de ruimte uitlopen, maar word opnieuw tegengehouden door Darlene.
‘Coming with you!’ zegt ze en ze doet de spuuglelijke hartjesbril op.



‘Waar moet je naartoe?’ vraag ik een beetje buiten adem. Om anoniem te blijven, heb ik mijn auto ver van fsociety geparkeerd.
‘Cisco's huis.’ Ik stop met mijn bewegingen en kan het niet helpen om spottend te lachen.
‘Serieus? Weet je wat... het is jouw ex. Je moet het zelf weten.’ Verslagen kijkt ze naar beneden, wetend dat ik gelijk heb. Ik start de motor en we verlaten het parkeerterrein.
De wind zwiert egaal langs mijn haar, wat mij het gevoel geeft van vrijheid, alsof niets mij kan stoppen. Toen Darlene en ik aan fsociety begonnen, was het om een revolutie te starten; wraak te nemen op de meest boosaardige corporatie genaamd E-Corp. We waren slechts jonge meisjes met haat aan de wrede gemeenschap. Ik had er geen vertrouwen in dat het zou werken, maar als ik een ontwikkeling als deze zie, groeit mijn zelfvertrouwen enorm.
‘Ik maak me zorgen...’ begint Darlene dan, terwijl ze met haar vuile laarzen op mijn dashboard leunt.
‘Om?’
‘Mijn broer... Ik zag hem gisteravond voor de bar van Cisco's vader. Hij stond minutenlang voor de deur zonder binnen te komen, blijkbaar een van die angstaanvallen. Hij had niet eens door dat ik voor zijn neus stond.’
‘Misschien herkende hij je niet door die bril.’ Ik wenk naar de bril op haar neus, waardoor ze haar hoofd schudt.
‘Dit was niet de eerste keer dat ik hem zag. Er zijn momenten geweest dat ik voor zijn neus zit en dat hij me aankijkt zonder emotie of wat... alsof... hij niets met me te maken wil hebben. ’
‘Spreek hem aan...’
‘Hij is me vergeten, Alison. Na de dood van mijn vader was hij niet hetzelfde meer.’
Ik parkeer voor het studentencomplex van Cisco terwijl ik nog aandachtig luister naar de uitleg van Darlene.
‘Maak je er geen zorgen om. Mr. Robot gaat erachteraan...’

Reacties (1)

  • Shibui

    Owww......zielig!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen