Happy new year!

(En sorry I know dit hoofdstuk is slecht)

Toen ik mijn ogen opende en in het rond keek, dacht ik dat ik gek werd. Misschien werd ik dat ook wel. Eerst leek alles normaal maar na wat rond te hebben gekeken werd ik bijna bang, maar tegelijkertijd gefascineerd van mijn zicht. Het deed me denken aan die keer dat ik op mijn veertiende verjaardag ging lazergamen. Toen waren er in die zaal figuren met graffiti op de muren gespoten die onder de blacklights oplichtten. Zo zag het er uit, als lichtgevende, felgekleurde tekeningen op de muur en vloer. Wat vreemd was, want ik had juist donkere, mistige en vage vormen verwacht te zien. In de kamer waren twee doorgangen, een gifgroene deur en een knalroze klink, en een donkerpaars gat in de vloer. De deur zag er iets meer uitnodigend uit dan het gat dus legde ik aarzelend mijn hand op de klink. Met een diepe zucht trok ik de deur open, stapte naar binnen en sloot de deur achter me dicht. Meteen wou ik weer terug naar de deur, die open rukken en terug de donkere kamer in. Maar de deur was verdwenen, foetsie, opgelost in het niks. Mijn hart beukte tegen mijn borstkas. Ik stond in een kamer vol lijken. Echte, dode lichamen. Eerst geloofde ik het niet, dacht ik dat het een illusie was. Maar al gauw drong een misselijkmakende geur mijn neus binnen. Mijn ogen flitsten door de kamer, op zoek naar een uitweg. Maar het zoeken werd onderbroken door mijn maag die het aanzicht en de geur van de dode lichamen niet meer aan kon. Mijn rechterhand tastte naar de muur terwijl mijn linker zich om mijn buik klampte. Net op tijd was ik door in knieën gezakt en was ik voorover gebogen om over te geven. Mijn hoofd tolde, ik voelde me nog steeds misselijk en mijn maag voelde hol en leeg. En opeens sloot er een hand om mijn keel. Ik had negens een gedaante in de kamer gezien, noch op zien duiken. Hij was gewoon opeens uit het niks op gedoken. Alsof het magie was, maar dat was het waarschijnlijk ook. Mijn hoofd raakte de muur en de greep om mijn keel verstrakte. Ik was zo verbaasd en overdonderd en verward dat ik amper terug kon vechten. Er kwam een tweede hand bij die zich om mijn mond sloot. En met een harde knal tegen mijn hoofd werd alles zwart.

Toen de duisernis verdween, en ik mijn ogen weer kon openen, was ik godzijdank niet meer in de kamer met lijken. Maar misschien was dit nog wel erger. Ik zat met mijn enkels en polsen aan de grond geketend en kon geen kant op. Voor mij zat de man die me aangevallen had op zijn knieën. Maar tot mijn verbazing was het geen oude man. Ik had een lelijke, oude vent verwacht maar de jongeman die me vast hield was hooguit drie jaar ouder dan mij. What the fuck? Opeens haalde de man een metalen object tevoorschijn en duwde het tegen de zijkant van mijn nek. (Je weet wel, dat holletje waar je nek over gaat in je schouder) Er zat een punt aan de metalen stok, maar die was bol. Maar dat hij misschien nier door mijn vlees heen boorde betekende niet dat het geen pijn deed want hij duwde steeds harder. ‘Waarom zijn jullie hier?’ ‘Laat me met rust!’, jammerde ik, nu mijn nek/schouder echt pijn begon te doen. ‘Alsjeblieft laat ons gaan en we zullen niks zeggen!’ ‘Waarom zijn jullie hier!?’, verhief hij zijn stem. Zijn ogen leken angstaanjagend te gloeien. ‘Voor een schoolopdracht, ik zweer het we wisten hier niks van laat ons alsjeblieft gaan!’ ‘Waar zijn de anderen?!’, bluderde hij. Ik kreunde van pijn toen hij ruw in mijn haar greep en mijn hoofd naar achteren trok zodat ik hem in de ogen kon kijken terwijl hij op stond en op me neer keek. De metalen punt verschoof en drukte gevaarlijk onder mijn kin. ‘Dat weet ik niet!’ De druk werd erger. ‘Ik zweer het, ik weet van niks!’ Ik voelde een brok in mijn keel ontstaan van angst en paniek. ‘Waarom hebben jullie dat meisje bevrijd?!’ ‘Laat me met rust!’ ‘Waarom hebben jullie dat meisje bevrijd!?’ ‘Omdat ze dood ging, we wisten van niks ik zweer het laat ons alsjeblieft gaan!’, bleef ik smeken. We hadden helemaal niet gevraagd om al dit, we wouden gewoon een goed cijfer voor onze opdracht. ‘Felix, laat die jongen los.’ De jongeman liet de ijzeren punt zakken en keek over zijn schouder. Er stond een lange man, hij was geheel in het zwart gehuld. Het was zo’n typische superhelden-schurk, met zijn lange, zwarte jas en een litteken die over de linkerkant van zijn gezicht liep. Even aarzelde Felix, met een vuile blik naar mij. Maar toen knikte hij, liet me los, en liep de kamer uit. De man liep op me af en greep mijn beide polsen stevig beet. ‘Laat ons alsjeblieft gaan.’, smeekte ik naar de man. ‘Och houd je bek. Denk je echt dat we jullie lekker zomaar vrijlaten na wat jullie gezien hebben zodat jullie alles aan de politie kunnen vertellen? Mooi niet, kereltje.’ Hij liet met één hand mijn pols los en streelde langs mijn rug. Mijn hart begon paniekerig te tikken toen herinneringen van die ene nacht door mijn hoofd gingen. Blijf van me af, raak me niet aan, alsjeblieft. De hand ging verder, langs mijn bovenbeen. ‘Alsjeblieft, blijf van me af.’, fluisterde ik, hulpeloos. Maar hij negeerde me, en bewoog omhoog over mijn borst naar mijn schouder. De man leek duidelijk te schrikken toen ik begon te huilen. ‘What the-‘ Maar ik kon er niks aan doen, ik was zo bang. Het leek niet de intentie van de man om me bewust op een seksuele manier aan te raken, maar toch kon ik niks anders doen dan doodsangst uitstaan. Zelfs zo’n kleine aanraking van een vreemdeling kon ik amper aan na wat er gebeurd was. Opeens greep de man hard in mijn haar en trok mijn hoofd naar achteren. ‘Houd je bék.’, siste hij. Ik voelde iets hards langs mijn borstkas omhoog glijden, maar pas toen het bij mijn kin was, realiseerde ik me wat het was:
Het was een geweer.
Ik werd onder schot gehouden.

Reacties (5)

  • LaLoba

    OMGGG HET IS ZOO SPANNEND
    SNEL VERDERR

    3 jaar geleden
  • Shibui


    Spannend!

    3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Ja ga snel verder schrijven!!! Persoonlijk vond ik deze beter dan die voroge, want daar kon ik geen touw aan vastknooen en hier wel. HET IS ZO SPANNEND WIL JE ALSJEBLIEFT SNEL VERDER SCHRIJVEN

    3 jaar geleden
  • aarsvogel

    Jejehhh! Nu wordt het leuk!

    3 jaar geleden
  • Shibui

    He, ga eens snel verder schrijven! Ik word heel nieuwsgierig zo!

    3 jaar geleden
    • Snufkin_

      Ohw oepsxDIk had niet door dat ik die geactiveerd had

      3 jaar geleden
    • Shibui

      Ow haha geen probleem hoor^^

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen