Foto bij 384. Severus Snape

Yasmin glimlachte even om de nogal geschrokken reactie van mijn moeder op Lucretia's uithaal, en haar glimlach vertelde me dat ik die grijns best op mijn gezicht mocht houden.
"Severus was een dubbelspion voor Dumbledore naar het einde van de First Wizarding War toe, en heeft die rol opnieuw opgenomen toen dat donker heerschap besloot om het nog maar eens te proberen. Toen Dumbledore stierf, lijkt de rest ervan uitgegaan te zijn dat ik dan maar de rol van organisator moest overnemen tot Harry een manier vindt om van Voldie af te komen. Tot zover redden ze zich fantastisch goed zonder mij, gezien het feit dat ik nog niet erg veel heb kunnen betekenen gezien mijn toestand." ooh we begonnen van het prille begin. Yasmin deed wel degelijk wat er van haar verlangd werd. Ik hield mijn aandacht voornamelijk op Yasmin, omdat ik niet geïnteresseerd was in de reactie van mijn moeder. Waarschijnlijk zou het hele verhaal eindigen op het punt dat mijn moeder weer zou gaan beweren dat ik Yasmin gebrainwashed had.
"Severus heeft bij Voldie aangeboden om mijn babysit te spelen, daarom dat iedereen ervan uit gaat dat ik door hem gevangen gehouden wordt. In feite heb ik tot nu toe een vrij rustig bestaan gehad in gevangenschap, wat niet echt zou gebeurd zijn mocht ik bij Bellatrix geplaatst zou zijn .." Ik had blijkbaar al een deel gemist, maar het was gelukkig niet zo dat ik niet wist wat er in de tussentijd gebeurd was. Van de andere kant van de kamer kwam geen kick. Zelf moeder was stil, al was dat niet altijd fantastisch.
"En ja, ik ben hier omwille van mijn zwangerschap. En ja, die baby is deels van Severus, al claim ik het ander deel met de fury van een leeuwin." het was vertederend om Yasmin over onze baby te horen spreken. Die zat er binnenkort aan te komen. Ik vroeg me af hoe dat zou zijn, onze baby, maar dan in mijn armen, in plaats van met Yasmin tussen ons in. Dat klonk een beetje vreemd. En hoewel dat allemaal hemels klonk, werd ik grotendeels bevangen door schrik. Hoe zou zo'n hulpeloos wezentje het hier uithouden, in deze wereld? In deze War? Hoe zouden Yasmin en ik dat wezentje veilig houden?
"Dus voor zover ik weet hoef je je echt geen zorgen te maken: ik was zeer zeker niet iemand die Severus gewoon gekozen heeft voor een of ander onethisch kweekprogramma, en ik zou mezelf er ook niet toe lenen. Maar het is wel de bedoeling om de baby veilig te houden, bij Voldie weg liefst." Dat leek me nogal logisch. En Yasmin bij Voldemort weg. Mij uit zijn buurt houden zou een stuk moeilijker worden, om niet te moeten zeggen: onmogelijk.
"Meer zelf, toen hij me leerde kennen was ik zelf niet eens geschikt als gesprekspartner, let alone als lover." ik geef toe dat ik even een cringe moest onderdrukken toen ik dat uit Yasmin's mond hoorde rollen. Ik had het niet helemaal verwacht, en de dames aan de andere kant van de kamer ook niet aan het geproest en gehoest te horen. Yasmin schonk me een engelachtige lach die alles dan maar goed zou moeten maken.
"Maar als ik het goed begrijp..." begon mijn moeder. Ik hield mijn hart vast voor wat er komen zou.
"Zijn jullie .. " ze wees even heen en weer tussen Yasmin en Ik alsof ze niet meer luidop durfde speculeren.
"is dat een stelletje, ja, Eileen, dat is ook de conclusie die ik uit die bolle buik getrokken heb." spotte Lucretia. Mijn moeder schoot haar een bliksemschicht toe en vestigde haar aandacht terug op de bolle buik van Yasmin voor haar.
"En dan is dat...." stopte ze weer voor haar zin echt begon, starend naar Yasmin's bolle buik.
"Ja, Eileen, dat is je eerste kleinkind." vervolledigde Lucretia de zin van mijn moeder opnieuw. Eerste? Yasmin glimlachte naar me. "Je bloost..." vertrouwde ze me heimelijk toe. Dat maakt het niet beter.
"Ja, je hebt inderdaad eindelijk weer iemand om Gobstones mee te spelen." lachte Yasmin. Blijkbaar had ze al even tijd doorgebracht met mijn moeder, dat ze wist dat mijn moeder graag Gobstones speelde. Verschrikkelijk spel als het je mij vraagt, maar goed, ik kan het wel uitermate goed, dankzij mijn moeder. Al was ik sowieso geen voorstander van spelletjes die je gezicht bedekken met smurrie en weet ik veel wat nog meer. En aan Yasmin's gezicht te zien, was zij er ook geen fan van. Maar goed, onbelangrijke details.

Het bracht een zekere verandering in mijn moeder teweeg. Naar mij was ze nog steeds vrij koeltjes, maar dat verbaasde me niet helemaal. Naar Yasmin werd ze echter heel erg beschermend, bijna erger dan ik haar ooit had geweten. De hoeveelheid babyboeken in huis werd blijkbaar meer uitgebreid, en Yasmin werd bijna een platte rust opgelegd. Gelukkig kon Yasmin goed genoeg van zich af bijten om daar niet naar te moeten luisteren.
Na mijn tijdje op visite bij Lucretia en Yasmin kon ik weer een hele tijd niet zomaar langskomen. Het resulteerde in een eerder ietwat oubollige vorm van communicatie: brieven. Al moest ik toegeven dat die best romantisch waren. Yasmin had behoorlijk wat in haar pen. En magisch wezen als ze was, waren de brieven natuurlijk alleen maar voor mijn oog te zien. Zelf iemand met Polyjuice potion zou de brieven niet zien liggen. Hoe ze dat voor elkaar gekregen heeft, wist ik niet. Zoals ze de meeste andere dingen deed die ik niet altijd even goed snapte, zeker?
Je zou gaan geloven dat de invloed van mijn moeder inhield dat yasmin en de baby het iets rustiger aan deden tegenwoordig, maar zoals gebruikelijk ging Yasmin van het omgekeerde doen. Ze dacht dat dit het uitgelezen moment was voor haar om wat tripjes te gaan maken.
________________________________________________

Hey mensjes,
Hopelijk gaat alles goed met jullie? Sorry dat het even geleden is.. maar ik blijf nog steeds deeltjes online zetten en schrijven. ^^

Reacties (1)

  • Shibui

    Naa joh, don't care! Je schrijft nog steeds even goed!

    2 jaar geleden
    • Romanov

      Dank je .. Leuk om te horen ;D

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen