Foto bij 020  Buitengesloten



Draco Malfoy

Met lange tanden verorberde Draco zijn ontbijt. Eigenlijk had hij geen trek en al helemaal niet in havermout. Hij staarde naar zijn arm, waar onder de mouw zijn Dark Mark op zijn huid geprint stond. Sinds een paar dagen had Eleanor er ook een. Nu zat ze hier nog meer gevangen dan daarvoor. Waarom had ze niet naar hem geluisterd en was ze niet gevlucht toen het nog kon? Waarom bleef ze hier voor hem? Wat was zijn leven waard in vergelijking met die van haar?
      Met een klap raakte zijn lepel de houten tafel toen hij deze uit frustratie wegsmeet. Rinkelend kwam het stuk bestek tot stilstand.
      'Draco?'
      De jongen keek op. Zijn moeder kwam net de kamer binnenlopen en staarde naar de lepel, die nu aan de andere kant van de tafel lag.
      'Sorry,' antwoordde hij en staarde naar de drassige havermout in zijn bord. Hij wist niet waar zijn hoofd momenteel zat. Op zoveel plekken zou een goed antwoord zijn. Hij begreep niet wat er aan de hand was met zijn lieve vriendin. Waarom wilde ze dit afgrijselijke teken op haar arm? Het zou haar voor de rest van haar leven achterna jagen. Was het vanwege hem of had ze daadwerkelijk zelf deze beslissing genomen? Hij zou zichzelf niet kunnen vergeven als zij dit allemaal voor hem deed. Maar dat was wel zo, dat wist hij.
      Woedend sloeg hij met beide vuisten op tafel. Zijn moeder was met drie stappen bij hem en omhelsde hem. 'We moeten praten,' zei ze. Ze wachtte geduldig tot haar zoon opkeek en klaar was om naar haar te luisteren.
      'Draco, ik heb met Eleanor gesproken.'
      Draco keek haar fronsend aan. 'Waarom? U haat haar.'
      Moeder schudde haar hoofd en legde een hand tegen zijn gezicht. 'Het spijt me. Ik heb haar verkeerd veroordeeld. Ik had naar je moeten luisteren, Draco. Ik begreep niet waarom ze dit wilde, waarom ze net als de anderen een Dark Mark wilde verkrijgen, maar dat wil ze niet. Niet echt.. Ik weet dat jij er niet trots op bent, en daar ben ik zo dankbaar voor. Help haar daarbij. Voor jou is nog hoop, begrijp je dat?'
      Draco knikte. 'Ik heb u en vader altijd blindelings gevolgt. Nu wens ik echter dat dit allemaal over zou zijn.' Hij keek behoedzaam achterom en fluisterde zijn woorden. 'Eleanor hoopt met de Dark Mark met rust te worden gelaten. Misschien als ze een van hen is, zouden ze haar niet meer aanvallen. Ik hoop dat het zo is. Dan was het dat voor mij allemaal waard geweest.'
      'Hierover spreken is gevaarlijk, realiseer je dat,' zei moeder, 'maar ik heb je zien veranderen het laatste jaar. Of het door het meisje komt, weet ik niet, maar het is iets goeds, Draco.' Ze veegde zachtjes met haar duim over zijn wang en glimlachte. 'Ik weet niet wat er aan de hand is, maar ze lijd vreselijk. Ik zag het aan haar.' Tranen glinsterden in haar ogen. 'Ze is nog een kind, net als jij. Ze probeert hier te overleven, dat begrijp ik nu. Ik zal je niet meer bij haar weghouden, lieverd. Jullie hebben elkaar nodig.'
      Draco omhelsde zijn moeder en drukte haar dicht tegen zich aan. 'Dank u wel.'
      'Ik zal met je vader spreken en met Severus. Misschien dat we met z'n drieën meer voor haar kunnen betekenen,' zei ze op gedempte toon.
      Draco duwde zijn moeder zachtjes van zich af en keek haar aan. Hij herinnerde zich nog goed dat Snape Eleanor meenam naar de kelder. Hij gaf niet om haar, student of niet. En vader gebruikte haar alleen om zijn zoon te beschermen. Hij schudde zijn hoofd. 'Daar hoef je niet op te rekenen, moeder. Snape heeft haar ook gemarteld. Hij geeft niets om haar.'
      Moeder viel even stil, maar toen pakte ze zijn hand en keek hem hoopvol aan. 'Ik ga het proberen, voor jou en het meisje. Nu, schiet op. Eet je ontbijt en ga naar haar toe.' De vrouw stond op en liep gehaast de eetzaal uit.
      Draco keek haar even na. Hij was opgelucht dat zijn moeder hun relatie nu toestond, maar toch knaagde er iets aan hem. Hij was bang dat zij zichzelf in de problemen zou brengen nu ze ook Eleanor onder haar hoede nam. Dat wilde hij niet.

Nadat hij zijn eten op had, begaf hij zich naar de slaapruimtes. Hij had geen idee of Eleanor daar was, maar hij moest ergens beginnen met zoeken. Op de grote trap hield hij echter halt toen hij geluiden van beneden hoorde en keek om. Hij glimlachte toen hij zag dat het Eleanor was die een gang uit kwam lopen en richting de grote voordeur liep, maar zijn hart schoot in zijn keel toen Greyback haar met geheven staf volgde. Ze sputterde niet tegen, jammerde niet en sprak geen woord toen ze de deurklink naar beneden drukte en de deur opensloeg.
      'Nee!' Draco rende van de trap af, trok zijn staf en richtte deze op Greyback. 'Blijf bij haar vandaan. Ik ga dit niet langer toestaan. Ze is een van ons. Ze heeft nu een Dark Mark!'
      Greyback lachte zijn scherpe tanden bloot. 'Dat betekend niets,' spuugde hij, 'ze heeft een taak volbracht, maar dat betekend niet dat haar aanwezigheid nu wordt geaccepteerd en daarbij,' hij keek om naar het meisje en likte zijn lippen af, 'ik heb nog wat te goed.'
      Dat deed iets met Draco. Alsof er iets knapte. 'Confringo!' riep hij en een fel licht ontsprong uit zijn staf en raakte Greyback recht in het gezicht.
      'Draco!' gilde Eleanor.
      'Ren!' riep hij terug, maar merkte dat hij zich plotseling niet meer kon bewegen. Hij draaide zijn ogen in Eleanors richting en zag dat zijn haar staf op hem had gericht en langzaam liet zakken. Er stonden tranen in haar ogen, maar ze probeerde ze te verbergen door nijdig zijn kant op te kijken.
      'Ik hoef niet gered te worden, Draco,' zei ze kalm. 'Hoe vaak heb ik al gezegd je er niet in te mengen. Je brengt jezelf in de problemen.'
      Hij wilde schreeuwen, haar zeggen dat hem dat niet uitmaakt. Dat hij alle klappen voor haar zou opvangen en alles zou doen om haar pijn te verlichten, maar hij kon zich niet verroeren. Greyback was al overeind gekomen en pakte Eleanor ruw bij de arm, maar ze gaf geen kik.
      'Die actie kom haar duur te staan,' siste Greyback voordat hij zich keerde en Eleanor mee naar buiten sleurde. Draco werd gek. Zijn hoofd leek te ontploffen zoveel emoties raasde er door hem heen. Hij kon niks doen. Waarom liet ze hem niks doen?


Super sad... Dat is dus wat meer verheldering over waarom ze de Dark Mark wilde hebben, maar helaas Greyback you f*cker.. Je hebt het weer verpest... Het wordt wel weer tijd dat Ella en Draco weer eens wat leuks gaan doen, vinden jullie niet ^^ coming right up! Keep reading!



Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Nou het is te hopen dat het goed komt

    1 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Nouja zeg, je weet het ook wel grondig te verpesten voor die twee :'D

    2 jaar geleden
  • Altaria

    Ik haat Greyback

    2 jaar geleden
  • DieEneSaar

    Saaaaad(huil)

    2 jaar geleden
  • GoCrazy

    Ik hoop ook dat ze iets leukers gaan doen:)

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen