Foto bij Icarus - 5

"That's what she said right to my face."

HOOFDSTUK 6 - ICARUS

Niall Horan


CHECK DE SPOILER IN DE SPOILER VOOR EEN KORTE SAMENVATTING VAN DE VORIGE HOOFDSTUKKEN!

“Leuk geprobeerd, Horan. Ik ga niet mijn grootste geheimen aan je prijsgeven.”, zei Jenah en ze lachte schamper. “Ik heb namelijk een andere beloning in gedachten.”
Ergens was ik teleurgesteld dat ze mijn vragen weer probeerde te ontwijken, maar ik moest toegeven dat mijn interesse gewekt was.
“Vertel op.” Ik ging verzitten op de barkruk en verplaatste me onbewust iets naar voor, alsof ik elk woord wilde opzuigen dat ze ging zeggen.
“Nu je spieren nog warm zijn van het hardlopen, ga ik de spanning uit je lichaam proberen te masseren en je enkel nog wat mobiliseren.”, legde Jenah simpel uit.
“Het enige wat ik hieruit begrepen heb, is het woord ‘masseren’, dus ik ga helemaal akkoord met wat je dan ook van plan bent.”, glimlachte ik.
Als ik op een bepaald moment echt gedacht had dat Jenah me werkelijk één of andere Thaise massage ging geven en we daarna een happy ending zouden krijgen, dan kende ik Jenah helemaal niet. Het zou je verbazen wat voor kracht deze kleine dame in haar kleine handen had.

Na ongeveer anderhalf uur lang onderworpen te worden aan Jenah’s marteling, hing ik als een uitgeknepen handdoek op de bank. Jenah deed nog enkele verwoede pogingen om een recovery shake door mijn keel te duwen, maar tevergeefs. Er zat niet meer veel leven in mijn lichaam. Mijn spieren leken wel van gelatine en mijn gedachten werden overschaduwd door een dikke mist. Op de tv speelde zich een wedstrijd van het wk af. Mijn ogen volgden de bal, zonder echt te beseffen wie er speelde en welke ploeg er aan de winnende hand was.
“Goed dan, je hebt wel een beloning verdiend.”, zuchtte Jenah toegeeflijk. “Een echte, deze keer.”
Aangezien ik Jenah onmogelijk aan kon kijken vanuit mijn gekke positie, richtte ik mijn blik op haar blote benen. Doordat ze een beetje onderuitgezakt op de bank zat, had de zoom van haar rokje zich iets naar boven verplaatst. Haar benen waren mooi gebruind, maar net onder de zoom was de huid iets lichter van kleur. Mijn blik gleed verder over haar knieën naar haar slanke enkels. Haar voeten waren wederom gehuld in zwarte pumps met een hoge hak. Haar teennagels waren gelakt in een felrode kleur.
“Ik luister..” Ik probeerde iets rechter te gaan zitten, maar mijn spieren sputterden tegen.
“Wat dacht je ervan als we vanavond een pub zoeken om de voetbalwedstrijd te bekijken? Brazilië speelt tegen België en het belooft een spannende match te worden.”, stelde Jenah voor.
Ik geloofde mijn oren niet en was prompt op mijn hoede voor eventuele valkuilen. “Er zit hier ergens een addertje onder het gras. Illusie of feit?”
“Illusie.”, beloofde Jenah.
“Ik ga die gore recovery shake nog steeds moeten opdrinken. Illusie of feit?”
“Feit.”
Deze keer slaagde ik er wel in om recht te gaan zitten en liet ik het vieze, bruine goedje in één keer door mijn keel glijden. Ik moest wel alle moeite van de wereld doen om niet te gaan kokhalzen, maar ik slaagde er net in om mijn gezichtsuitdrukking neutraal te houden. Ik kon het me niet veroorloven om gezichtsverlies te lijden. Zeker niet tegenover Jenah.
“Ik mag kiezen wat ik eet en drink vanavond. Illusie of feit?”, vroeg ik daarna.
“Illusie.”, grinnikte Jenah. “Geen alcohol.”
“Ik dacht al zoiets.”, zei ik schouderophalend. “Er is een avondklok. Illusie of feit?”
“Feit. Meteen na de wedstrijd moeten we vertrekken.”, zei Jenah streng.
“Ik moet me eerst gaan douchen als ik niet iedereen in de pub wil vergassen. Illusie of feit?”
“Feit.”, lachte Jenah. Dat hemelse geluid kaatste tegen mijn borstkas en verspreidde daar een heerlijke warmte. Pas toen viel het me op hoe dicht we bij elkaar zaten. Als ik mijn vingers wat meer uitstrekte, kon ik Jenah’s been aanraken. Vlug stond ik op. Voor ik dingen ging doen waarvan ik later zou beweren dat het onder invloed van de medicijnen was.
“Heb je hulp nodig?”, vroeg Jenah.
Snel keek ik achter me. Jenah leek toen pas te beseffen wat ze gezegd had en kreeg een blos op haar wangen. Toch bleef ze in mijn ogen staren. Ze bedoelde natuurlijk heel onschuldig of het wel ging lukken met mijn enkel, maar de spanning die in de lucht hing vertelde iets anders.
“Het lukt me wel alleen, denk ik. Tenzij jij me graag wil helpen met het inzepen van mijn rug?”, zei ik knipogend.
Toen wendde ze haar blik wel af. “Ga maar snel douchen. Je hebt nog tien minuten.”

“Beter?”, vroeg ik grijnzend toen ik even later uit de douche kwam.
Ik had besloten om voor een grijze broek en donkerblauw hemd te gaan, waarvan ik de mouwen opgestroopt had. Toen Jenah haar blik oprichtte van het tv-scherm draaide ik een rondje om mijn outfitkeuze te onderwerpen aan haar kritische blik.
“Ik wist niet dat je kledingstukken in de kast had hangen die niet zwart zijn..”, lachte Jenah.
“Er zijn zo veel dingen die jij nog niet over mij weet, Jenah.”, zei ik knipogend.
“Insgelijks,” mompelde Jenah. Volgens mij dacht ze dat ik haar niet gehoord had. “Je ziet er goed uit, Niall.”, zei ze vervolgens iets luider.
Ze glimlachte. Niet die hartverwarmende glimlach die me als lichtpuntje in de duisternis door deze hele revalidatie had geleid. Het was zo’n glimlach waarbij ze haar lippen op elkaar perste, zo’n glimlach die haar ogen niet bereikte.
Ik zou er miljoenen voor over hebben om te weten wat er in deze vrouw haar gedachten speelde.
“Bedankt. Jij ook.”, zei ik, minder gemeend dan ik het bedoelde.
“Zullen we gaan? Dadelijk missen we de match nog.” Jenah stoof langs me door en liep het appartement uit.
Ik wist niet wat deze plotse spanning veroorzaakt had. Er hing altijd wel een soort spanning in de lucht tussen ons, maar deze spanning was compleet anders. En niet op een positieve manier.

De wandeling naar de pub verliep in stilte. Jenah was diep in gedachten verzonken en ze leek niet erg blij te worden van die gedachten. Ik daarentegen probeerde hulpeloos naar luchtige gespreksonderwerpen te zoeken, maar het ging me niet zo goed af.
“Wat een mooi weer, hé.”
“Ik hoop dat België straks wint.”
“Ik heb altijd al een puppy gewild.”
“Jezus, wat is het warm hier.”
Ik kon niet zeggen of Jenah zelfs gehoord had wat ik zei. Als ze al luisterde, dan negeerde ze me gewoon compleet. Ik zou niet weten welke van de twee erger was.
Toen we bij Finnegan’s aankwamen, was de wedstrijd net begonnen. Ik liet Jenah een tafeltje uitkiezen en liep zelf rechtstreeks naar de bar. Ik had behoefte aan een biertje. Niemand kwam tussen mij en het godendrankje. Zelfs Jenah en haar bizarre regeltjes niet.
“Een biertje en een Bellini, alsjeblieft.”, zei ik tegen de ober.
Jenah zou waarschijnlijk niet goedkeuren dat ik alcohol dronk en al helemaal niet dat ik haar dronken probeerde te voeren. Het werd echter tijd dat ik de touwtjes in handen nam in plaats van alles altijd aan Jenah over te laten. Ik was dan wel geen dokter of kinesitherapeut, maar zelfs ik wist dat ontspanning absoluut noodzakelijk was. En hoe kon je beter ontspannen dan met wat alcohol?
Toen ik Jenah’s drankje naar haar toeschoof, verwachtte ik luid protest, maar dat bleef uit. In de plaats daarvan greep ze de cocktail met twee handen vast en nam ze enkele grote slokken.
Ik begon te begrijpen dat dit een interessante avond ging worden. Omdat Jenah Bellini’s achterover sloeg alsof het appelsapjes waren. Omdat België inmiddels het (onverwachte) eerste doelpunt gescoord had en de pub helemaal wild werd. Maar vooral omdat Jenah plots verstijfde, met beide handen nog steeds rond het glas gekruld. Met een kleine hoofdknik maakte ze duidelijk dat ik achter me moest kijken.
De deur van de pub ging open. Ik moest mijn ogen tot spleetjes knijpen om te wennen aan de felle zonneschijn die de komst van nieuwe gasten aankondigde. Ongewenste gasten. Toen iemand de deur weer sloot en de pub wederom in duisternis gehuld werd, kon ik pas zien wie er binnen gekomen was. Ik herkende de geverfde blonde lokken en lange benen voor ik haar gezicht zag. Eva, mijn ex-vriendin, de duivel in hoogsteigen persoon, kwam de pub binnen alsof ze er alle aandelen van bezat. Ze leek half en half te verwachten dat iemand haar jas kwam aannemen en een stoel voor haar achteruit schoof, maar dat gebeurde niet. Wat er echter wel gebeurde, was dat iedereen even leek te stoppen met praten en zich omdraaide naar haar. Dat gebeurde er nou altijd als zij ergens haar gezicht liet zien. Al kon het deze keer ook wel komen door de imposante verschijning achter haar. Jace Thompson, de man die bijna mijn carrière geruïneerd had met zijn gemene tackel, had een lompe grijns op zijn gezicht toen hij over de drempel stapte.
Ik kon me de vorige keer dat we elkaar ontmoetten nog herinneren alsof het gisteren was. In de supermarkt had Eva me van de wijs proberen te brengen door te pronken aan de arm van haar nieuwe vriendje, die tevens mijn grootste rivaal was. In een moedige – maar evenwel idiote – ingeving had ik Jenah gevraagd om zich voor te doen als mijn vriendin om Eva jaloers te maken. Gelukkig was dat meer dan gelukt. Maar dat was niet alles. Die dag had ik Jenah gekust. Of zij had mij gekust. Ik wist het niet goed meer, maar ik wist wel dat het de beste kus van mijn hele leven was en dat ik sindsdien verlangde naar meer.
“Het ziet ernaar uit dat je nog een avondje mijn verloofde moet spelen.”, lachte ik verontschuldigend. “Als je dat oké vindt, tenminste.”
Jenah sloot haar ogen even, waarna ze wat dichter naar me toe schoof en vastberaden knikte.


>> >> >>
Hiya!

Het is weer even een tijdje geleden, maar ik hoop dat jullie dit hoofdstuk fijn vonden! Het verhaal loopt zo stilaan op zijn einde, dus zullen er wel meer interessante hoofdstukken volgen, trust me.

Mochten jullie niets meer weten van het voorval met Eva en Jace in de supermarkt, dan is hier een link naar dat hoofdstuk!

Aangezien jullie waarschijnlijk niet meer weten wat er allemaal gebeurd is, kan je in de spoiler hieronder een korte samenvatting vinden die ik ook bij het vorige hoofdstuk geplaatst heb. Hopelijk schept dat wat duidelijkheid!
Niall en Jenah zijn samen naar een etentje gegaan met het management van Chelsea FC. Het was de bedoeling dat ze de vooruitgang van Niall besproken om te kijken wanneer hij terug met de ploeg zou kunnen trainen. Het etentje verliep al bij al vrij goed, met weinig onenigheden en veel small talk. Toen Niall terugkwam van een toiletbezoek, merkte hij dat Jenah zich anders gedroeg. Ze durfde hem niet aan te kijken en leek helemaal van haar melk. Hij vermoedde dat het kwam omdat de mannen iets gezegd hadden wat haar niet zinde OF dat het iets te maken had met Jenahs ex Nate. Bovendien hield ze haar gsm constant geklemd in haar hand, maar durfde ze niet op het schermpje te kijken. Niall vond haar gedrag heel verdacht en wachtte tot de mannen weg waren om haar uit te horen. Jenah wilde niets lossen en bleef volhouden dat er helemaal geen probleem was.
Niall probeert er dus nog steeds achter te komen wat er aan de hand is.


Hopelijk tot snel!

Liefs,
Horlinson

Reacties (5)

  • Pluviam

    Love it c:

    2 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Alles in een keer gelezen! Nog meer???

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Hehehe yesss

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Oewwwwwwwwwww ben benieuwd hoe dit verder gaat! Zo mooi!! Heel fijn dat jeeeeeeeeeeeej hebt geupload!

    2 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Cute

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen