Archer gaat rond acht uur vanavond weer trainen. Het is nu zes uur en de training is voorbij. Ik ga door de wijk lopen, ik heb dus echt geen zin om terug te gaan naar de familie Kinako. Ik loop tot ik een groepje jongens tegen kom. Ik herken ze, we hebben met de bende ruzie met ze gehad en kennelijk zijn ze mij ook nog niet vergeten. "Daar heb je die meid van Hawkins bende." Best logisch dat ze mijn naam niet kennen en die van Archer wel, dat is een voordeel. Maar nadeel, ze zijn met zijn zessen en ik alleen! Ik wil de andere kant op lopen als ze achter me aan komen. "Bang?" hoor ik een van de jongens vragen. Ik ga er niet op antwoorden maar het antwoord is een ja. Ik begin te rennen door de steegjes om de jongens af te schudden. Ik ren een hoek om, de jongens hebben me bijna ingehaald. Bij de volgende hoek word ik een steegje ingetrokken door iemand anders. Diegene houd me vast tot de jongens voorbij zijn. Ik kan hem niet zien omdat hij achter me staat en een arm om me heen heeft. Ik voel zijn adem in mijn nek en sta tegen zijn borst aan. Ik kijk naar de arm, een blauwe mouw... Net zoals het vest van een Raimon trainingspak. Ik draai me om en zie Archer staan.

Mijn wangen gloeien zo erg. Er hangt een stilte in de lucht die je bijna kan voelen. "Bedankt," mompel ik dan. "We moeten uit de bende," zegt hij alleen maar. "Hoezo?" vraag ik. "Voetbal," antwoord hij kortaf. "Weet de coach ervan of wat?" vraag ik door. Hij knikt en trekt me dan mee naar de ontmoetingsplaats van de bende.

Als we er zijn zie ik Justin en een paar andere jongens daar al staan. "We moeten uit de bende," spreekt Archer ook voor mij. "Hoezo?" vraagt Justin, kijkend van mij naar Archer en terug. "Voetbal," zegt Archer, net zo kortaf als tegen mij. "Ben jij het hier ook mee eens?" vraagt Justin aan mij. Ik knik maar. Dan lopen de jongens zonder verder nog iets te zeggen weg. Is Justin weer boos op me? Ik ga op een paar buizen zitten. "Gaat het?" vraagt Archer. "Zijn ze boos?" vraag ik, ik weet of het met me gaat als ik weet dat ze boos zijn. "Ze zijn waarschijnlijk teleurgesteld," antwoord Archer. Dat is nog erger. "Nee, het gaat niet," zeg ik als ik op de binnenkant van mijn wang bijt om niet in tranen uit te barsten. Blijkbaar merkt Archer het want hij komt naast me zitten en slaat, troostend, een arm om me heen. Ik vraag me soms nog steeds af waarom hij zo lief tegen me doet maar nu even niet, hij is hier en ik voel me veilig bij hem. Alsof niks me kan schaden. Ik begraaf mijn gezicht in zijn schouder en begin te huilen. "Het komt wel goed," fluistert hij in mijn oor. Ik geloof hem, waarom weet ik niet maar ik geloof hem als hij zegt dat het goed komt. Misschien is het omdat ik weet dat hij me zal helpen?

Als ik weer wat rustiger ben ga ik rechtop zitten en stel ik de vraag die al best lang in mijn hoofd vast zit. "Archer, waarom help je me eigenlijk? Het is niet alsof je dat moet of zo," zeg ik. "Als leider moet je voor je bende zorgen," zegt Archer. "Maar je bent de leider niet meer en helpt me alsnog," zeg ik weer. Hij kijkt weg. "Wat is er?" vraag ik hem. "Ik weet niet waarom ik je help. Kom je mee terug naar Raimon?" probeert hij het onderwerp te veranderen. Ik snap dat ik nu weinig heb aan doorvragen. "Is er nog een training?" vraag ik dus maar. "Nee, als team slapen we op Raimon," zegt Archer. "Dan moet ik mijn spullen nog pakken," mompel ik. "Ik loop wel mee," stelt Archer voor. "Oké," zeg ik als we beginnen te lopen.

Nadat ik mijn tas in heb gepakt zijn we onderweg naar Raimon. Annelies en Rob deden er even moeilijk over maar toen ze inzagen dat ik toch niet naar ze ga luisteren hebben ze het opgegeven. "Om acht uur begint jouw training, toch?" vraag ik. Archer knikt. Ik kijk op mijn telefoon, het is nu zeven uur. "Dan zie ik je daar," zeg ik als ik mijn spullen in de hal van de slaapzaal op Raimon neer gooi en naar het trainingsveld loop.

Ik vind Mark, degene die ik moest hebben. "Hey, Mark!" roep ik. Hij kijkt op en zwaait. "Voetbal je mee?" vraagt hij. "Nee, ik vroeg me eigenlijk af of je iemand bijles in voetbal kon geven," zeg ik meteen. "Tuurlijk, wie?" vraagt hij. "Archer," antwoord ik eerlijk. "Laten we hem opwachten, hij heeft me het adres gegeven waar ik moet zijn," zeg ik als ik weg loop. Ik hoor Mark achter me aan lopen. Ik weet dat Archer niet wilt dat iemand uit het team het weet maar ik denk dat Mark betrouwbaar is. En trouwens, hij is enorm gemotiveerd dus hij zou Archer moeten kunnen helpen!

Reacties (1)

  • Luckey

    dat moet goed komne
    wat is er met justin??

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen