Ik en Jack staan nog steeds in onze soort van knuffel tot hij me los laat. "Wat is dan die andere reden?" vraagt hij me. "Ik... Uuuhm..." Ik weet precies wat ik wil zeggen maar mijn mond weigert de klanken te maken. Er komt alleen wat gestotter en gemompel uit. "Wat? Ik versta je niet," zegt Jack grijnzend. Dan ga ik op mijn tenen staan om hem zacht een kus op zijn wang te kunnen geven. Ik zie hem verbaasd kijken en nu zelf een beetje rood worden. "Wat is jouw reden om rood te worden?" vraag ik. Hij pakt me vast en drukt zijn lippen op de mijne. Ik sla mijn armen om zijn nek en sluit mijn ogen. Ik kan zo eeuwig blijven staan. Dan trekt hij terug. Ik open mijn ogen weer en glimlach. Dan zucht Jack en laat hij me los. "Wat is er?" vraag ik. "Het probleem is dus dat jij Alice bent en ik the Cheshire Cat, die komen nooit samen," zegt hij. "Maar... Ik ben al uit Wonderland, wat is dan het probleem?" vraag ik. "Snap je niet dat je nu de rest van je leven opgeschreven staat als Alice?" vraagt hij me. "Ik sta wat?!" vraag ik verbaasd. Zegt hij me nou dat ik nooit meer van die naam af kom. "Julie, luister. Ik vind je heel leuk maar Alice moet zich aan de verhaallijn houden," zegt hij. Ik voel mezelf van binnen koken. "Ik wil niet eens Alice zijn! Ik moet helemaal niks!" roep ik uit. Dan gaat de deur open en komt meneer Kikker binnen. "Wat is hier aan de hand?" vraagt hij. "Is het waar dat ik nu de rest van mijn leven vast zit aan de titel Alice?" vraag ik. Ik heb een kleine hoop dat Jack zich vergist maar meneer Kikker knikt. Ik laat me op het bed neer vallen. "Ik wil Alice niet zien!" schreeuw ik. Dan komt Jack naast me zitten. Hij legt zijn hand tegen mijn wang. Ik ga iets rechter zitten en kijk hem aan. "Hoe kan ik van die domme titel af komen?" vraag ik hem. "Geef hem door," antwoord Jack. "Hoe?" vraag ik. "Het sprookje moet overnieuw beginnen," zegt Jack. "Maar ik kan toch niet zomaar iemand anders die hel in gooien?" vraag ik mezelf hardop af. "Dat is aan jou," zegt Jack. "Die titel kan me de pot op! Ik doe toch wat ik zelf wil!" roep ik. "Dan zal het sprookje instorten," zegt meneer Kikker. "Dus u wilt zeggen dat ik mijn eigen geluk maar moet laten gaan zodat een sprookje niet vervaagt?" zeg ik. Hij knikt. Ik leg mijn hoofd tegen Jacks schouder. "En wat gebeurt er als ik dat niet doe?" vraag ik. "Dan zal alles en iedereen die met dat sprookje te maken heeft wegvagen. Inclusief jullie," zegt hij.

Ik loop over het plein. Kan het nog erger? Meneer Kikker heeft ten minste besloten dat we geen strafwerk meer krijgen. Er moet iemand anders Wonderland in. Genoeg mensen om het sprookje overnieuw te laten beginnen. Iedereen die terug ging waren Jack en ik. De Hartenkoningin blijft ook in Wonderland. Wat betekent dat ik een jongen, of kat, Wonderland in moet krijgen en een meisje. Ik kijk rond. Dan loop ik naar een groepje meisjes. "Hallo, heeft een van jullie interesse in een rol in het schooltoneelstuk?" vraag ik. Natuurlijk lieg ik nu maar wat moet ik anders? De meiden kijken elkaar allemaal even aan. "Waar en wanneer moeten we dan naartoe? Waar gaat het over?" vraagt een van de meisjes. "Het toneelstuk is Alice in Wonderland, kom om drie uur vanmiddag naar de poort naar Wonderland," leg ik uit. Ik doe alsof het allemaal vanzelfsprekend is. De meiden lopen druk overleggend weg. Dan pak ik een kat op. "Als mijn spreuk goed gaat hoeft maar een iemand tegen zijn wil in door de poort," mompel ik, meer tegen mezelf dan tegen de kat. Ik concentreer me en mompel een paar woorden in een taal die ik zelf ook niet kan verstaan. Dan verandert de kat in een jongen. "Mooi zo," zeg ik als ik de jongen, die verward om zich heen kijkt, mee trek naar de put die de doorgang naar Wonderland is. Ik duw hem erdoorheen en loop snel weg. Niemand hoeft te weten dat ik het was.

Ik zit weer op Jacks kamer aangezien ik er zelf geen heb en nu geen lessen zijn, het is weekend. Ik kijk op de klok, half drie. Daar gaan we weer, naar die put. Voor de laatste keer.

Als de put aan kom zie ik er een groepje meisjes staan. Ik kijk naar het groepje en zie een meisje met een spiegel dicht bij de rand van de put staan. Ik kan het allemaal op een ongeluk laten lijken. Ik steek mijn hand in mijn tas waar mijn spiegel zit, als ik me concentreer komt mijn hand er bij haar spiegel weer uit, ze zal schrikken en achterover de put in vallen. Ik doe dit dus en alles verloopt volgens plan. Ik loop geschrokken naar de put, alsof ik het zag toen ik aan kwam lopen. "Toneelstuk afgelast, als jullie geen problemen willen zou ik hier snel weggaan," zeg ik tegen de meiden. Ze lopen snel weg, ik loop naar het kantoor van professor Sneeuwwitje en kom geschrokken binnen. "Wat is er?" vraagt ze. Misschien moet ik echt in een toneelstuk gaan spelen want ze geloven me. "Er is net een meisje in de put naar Wonderland gevallen!" zeg ik. Ik doe nog altijd alsof ik van streek ben. "We kijken of we haar terug kunnen halen en dan laten we het weten," zegt ze als ze wenkt dat ik de deur uit moet gaan. Ik loop dus maar weer terug naar de kamer van Jack en ga daar een boek lezen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen