Ik vond dit wel een passend plaatje voor Jinnie, behalve dat Jinnie blauwe ogen heeft en haar haren iets donkerder zijn

Het was over. Dit zou nooit meer goed komen. Met één klik, één subtiele beweging met zijn hand, zou ik er geweest zijn. En wat zou hem er van weerhouden het te doen. Zweet en tranen mixten zich op mijn gezicht terwijl ik steeds schokkeriger begon te ademen. Waar had ik dit aan verdiend? Wat had ik gedaan om zo te eindigen, in een oud huis in de handen van een hoop criminelen? Zo hoorde het niet te gaan, zo hoorde mijn verhaal toch niet te eindigen? In de meeste superheldenfilms zou ik er nu opeens achter komen dat ik superkrachten had en dat ik met mijn gedachten het pistool kon buigen, de kochel tussen mijn tanden kon vangen of kon teleporteren naar een veiligere plek.

Jonathan

Nadat Evan niet dood leek te zijn, had ik Jinnie meteen meegetrokken in een opberghok. ‘Wat doe je!?’, had ze gesist. ‘Zorgen dat we niet dood worden geschoten misschien?’ De schoten hielden op en het leek alsof ze ons niet gevolgd waren. ‘Wat gaan we nu doen?’, vroeg Jinnie toen we veilig op de oude overloop stonden. ‘Evan zoeken natuurlijk. Ik ga hier niet weg zonder hem.’ ‘Natuurlijk gaan we dat niet.’, zei ze gepikeerd. We liepen rond langs deuren, op zoek naar een trap. ‘Dus.. Een schoolopdracht?’, vroeg Jinnie. ‘Ehm ja. We moesten geld ophalen voor een goed doel dus wij hebben gesponsord angsten van ons in de ogen gekeken voor de dierenbescherming. Als finale gingen we dit huis bezoeken, we wisten echt niet wat hier allemaal gebeurde.’ Ze knikte. ‘Hoe hette je ook al weer?’ Ik grijnsde. ‘Jonathan. En die andere heet Evan.’ ‘Ja dat weet ik.’ Ik haalde mijn hand door mijn haar, mijn trui gleed een stukje omhoog van mijn onderarm af. ‘Wat is er met je arm gebeurd!?’ Jinnie had mijn littekens gezien. Moest ik haar nu echt gaan vertellen hoe ik zwaar depressief over de pot had gehangen om me van mijn eten te ontdoen om vervolgens mijn zakmes te pakken en het mes door mijn huid te laten snijden alleen zodat ik aan iets anders kon denken en rustiger zou worden? Hoe ik op school een paniekaanval kreeg en naar de wc was gerend om mijn passer tevoorschijn te halen en rode, bloedigere krassen in mijn pols te maken? Hoe ik mezelf in bed zou knijpen totdat er rode en paarse plekken ontstonden om mijn gedachten van zelfmoord af te leiden? ‘Wat is er met jou manieren gebeurd?’, blafte ik terug. Ze keek beledigd. ‘Jemig je hieft niet meteen zou uit te vallen. Ik vraag gewoon wat.’ Ik sloeg mijn ogen neer. ‘Sorry. Ik ben twee jaar geleden in een rozenstruik gevallen, dat was er gebeurd. En ik heb een kat thuis.’ Ze leek het niet helemaal te geloven maar ach, wat boeide het mij wat dat wicht van me dacht. Waar het om ging was dat we Evan moesten zoeken. We liepen door gangen, over trappen een door kamers maar steeds leken we weer dood te lopen. Als een doolhof dat maar niet eindigde. ‘Heeft Evan eigenlijk een vriendin?’ Ik sloeg mijn hand voor mijn mond maar kon mijn lach niet inhouden. Idioot hoe slecht dat kind was in verbergen dat ze hem leuk vond. ‘Nee hij is hélemaal single.’ Ik gaf er een knipoog achteraan. Maar eigenlijk leek me het idee van Jinnie en Evan die zouden daten me helemaal niet leuk. Natuurlijk gunde ik die gozer een chick als dat hem gelukkig zou maken maar niet Jinnie... Op de een of andere manier stond ze me niet aan, er leek gewoon iets aan haar wat me liet vinden dat ze niet goed voor hem zou zijn. Maar natuurlijk zou ik blij voor hem zijn als hij Jinnie ook leuk vond en ze iets zouden krijgen, als dat werkelijk was wat hem gelukkig maakte. Ondanks dat ik dat betwijfelde. Mijn gedachten werden onderbroken door een stem die overliep van angst. De stem kwam uit een deur, en hoe dichter bij ik kwam, hoe zekerder ik werd dat het Evans stem was. ‘Oh mijn God, volgens mij word Evan daar binnen gevangen gehouden!’, siste ik. ‘Dat heb je goed gezien, jongetje.’ Met een ruk draaide ik me om. Er stond een man. Met een geweer. En het geweer wees dreigend mijn kant op. ‘Handen omhoog.’, drong de man met het vuurwapen aan. Jinnie stak meteen haar handen in de lucht en liet haarzelf op haar knieën vallen in genade. Maar ik was niet zo makkelijk klein te krijgen. Het pistool drukte nu tegen mijn voorhoofd. ‘Ik zei handen omhoog.’, zei de man koel, maar met een angstaanjagende dreiging in zijn stem. Langzaam bracht ik mijn handen omhoog, en in de seconde dat ik de man zijn grip op het wapen zag verslappen, sloeg ik toe. Met één harde ruk had ik het wapen uit zijn hand gerukt echt achter me gesmeten terwijl ik met mijn andere hand zo hard mogelijk uithaalde naar zijn gezicht. De man wankelde, en leek verbaasd. Ik haalde opnieuw uit met mijn vuist, en de man viel op de grond. Ik aarzelde voor een fractie van een seconde, maar bedacht toen dat de man een moordenaar was en dat hij mij op een haar na had vermoord, en trapte toen zo hard as ik kon tegen zijn hoofd. Pas toen ik zeker wist dat de man knock-out was, keerde ik hem de rug toe en liep ik naar Jinnie die gechoqueerd keek. Met een vieze blik keek ik naar het pistool, maar pakte het toen op. ‘Blijf hier. Evan heeft me nodig.’, zei ik tegen Jinnie. ‘Jóú nodig? Denk je dat je beter bent dan mij of zo? En zodat je het weet, vieze homo, jóú zak hij nooit leuk vinden.’ Ik fronste en schudde mijn hoofd. ‘Dit gaat niks over leuk vinden, ik wil gewoon mijn vriend redden en ik voel me al helemaal niet meerderwaardig. Ik vind het prima als je mee wilt maar je bent niet bewapend en ik wil niet dat je lek geschoten word.’ ‘Ik wil Evan redden.’, zei ze vastbesloten. ‘Jij je zin. Ben je er klaar voor?’ Ik legde mijn hand op de deurklink, en aarzelde even. Was het een slim idee om zomaar binnen te vallen? Eerst was ik heel even van plan om me terug te trekken, totdat ik Evans stem weer hoorde. ‘Alsjeblieft, blijf van me af.’ Er volgde paniekerig en angstig gesnik en een withete woede kroop op in mijn borst. ‘Houd je kóp.’, zei een rasperige stem. Er leek een rode was voor mijn ogen te verschijnen, mijn handen trilden en mijn ademhaling versnelde. Wie het dan ook was die Evan aan had geraakt en hem aan het huilen had gemaakt; hij ging er aan.

Reacties (5)

  • Butterflygirl

    Oke ik denk dat jij nu heel blij ben. Ik heb namelijk bijna al mijn 47 sneeuwballen, die ik trouwens had verdient door op elke hoofdstuk van 1 verhaal te commenten, op iemqnd anders gegooid en maar drie op jou:P

    Oja, en mocht je je afvragen of ik deze reactie plaats voor een sneeuwbal, dan heb je volkomen gelijk(hoera)

    2 jaar geleden
  • Shibui

    OMG SNEL VERDER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    2 jaar geleden
  • LaLoba

    Wowowowowow waar heeft Jinni last van zo de knetter

    2 jaar geleden
    • Snufkin_

      Misschien is ze opeens ongesteld gewordenxD

      2 jaar geleden
    • LaLoba

      ahahaha, weet je dat ik dat ook al dacht

      2 jaar geleden
  • aarsvogel

    Op de manier hoe je het schrijft lijkt het nog heftiger dan het vorige hoofdstuk:|

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Weet je echt zeker dat ze niet gay zijn? Sorry voor mijn sneeuwballen, stiekem hoop ik dat je sneller gaat activeren als ik dat doe.

    2 jaar geleden
    • aarsvogel

      Oh, als dat zou werken heb ik ook een nieuw doelwit 😈

      2 jaar geleden
    • Butterflygirl

      Hahaha wie??

      2 jaar geleden
    • aarsvogel

      Oh 3 keer raden hehe. Alex_D!

      2 jaar geleden
    • Butterflygirl

      Hahaha oh god ik breng mensen op ideen lol. #noregrets

      2 jaar geleden
    • aarsvogel

      Ik help nummer 1 in de top, dus gooi ik meestal op 2, en ik ben 3 (:

      2 jaar geleden
    • Snufkin_

      Oh my nu ga ik helemaal doodgegooid worden😂

      2 jaar geleden
    • Butterflygirl

      Jup

      2 jaar geleden
    • Shibui

      Ja

      2 jaar geleden
    • Snufkin_

      I’ll better pray for my ass nowxD

      2 jaar geleden
    • aarsvogel

      Oh, mikken op je kont:P

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here