De volgende ochtend werd ik opnieuw wakker in een leeg bed. Harry was al opgestaan, hoewel het pas half negen was. Terwijl ik mijn ogen gesloten hield, hoorde ik het vredige geluid van zingende vogeltjes, maar verder was het beangstigend stil rondom en in het huis. Ik stapte het bed uit en pakte een setje kleding uit mijn koffer. Daarna vervolgde ik mijn weg naar de keuken. Ook daar was het beangstigend stil. Het huis voelde ineens nog groter en gigantischer aan zonder Harry of diens moeder. Zachtjes neuriede ik mee met een liedje in mijn hoofd en trok de koelkast open. Daar stond een glas jou d’orange klaar met een briefje erop geplakt.

‘Goedemorgen, je mag alles pakken wat je wil. Ik verwacht rond half twaalf weer thuis te zijn. Kijk maar of je de stad in gaat, dan rijd ik wel naar je toe.’

Met een glimlach pakte ik de jou d’orange uit de koelkast en nam een grote slok. De vitamientjes stroomden rijkelijk door mijn lichaam. Vervolgens begon ik allerlei laatjes open te trekken, op zoek naar eten. Uiteindelijk eindigde ik met een yoghurtje op de bank, stak mijn haar in een losse knot en startte de televisie op. Niet veel later vermaakte ik me met een film op Netflix. Het werd me al snel duidelijk dat Engeland een ander aanbod had dan Nederland, waardoor ik vrolijk de nog onbekende films aanklikte. Met mijn yoghurtje op mijn schoot genoot ik van de actrices en acteurs op het beeldscherm. De ringtone van mijn mobiel deed me opschrikken. Het was Kai, die ik al een tijdje niet gesproken had.
‘Goedemorgen,’ begroette ik de jongen.
‘Hoi hoi,’ begroette de jongen me. ‘Je staat heel groot met je hoofd op de voorpagina van de privé.’ Ik kon een grinnik aan de andere kant van de lijn horen. ‘En op internet. Geen lelijke foto moet ik bekennen. Mooie fiets ook.’ Hoewel Kai genoot van zijn opmerkingen, rolde ik geïrriteerd met mijn ogen.
‘Bel je daarvoor?’ De vermoeiende ondertoon moest te horen zijn.
‘Nee, nee,’ reageerde hij snel. ‘Ik bel voor de commissie, als je ons niet vergeten bent in je hectische leventje.’ Mijn ogen werden groot van paniek. Daar had ik de afgelopen maanden nauwelijks over nagedacht.
‘Nee, helemaal niet vergeten,’ loog ik zelfverzekerd. ‘Wat dan?’
‘Nou, we moeten het gala van november nog organiseren. Dat is over minder dan vijf maanden. En we hebben nog steeds geen artiest, host of locatie.’ Ik hoorde de irritatie in Kai’s stem, maar ik begreep niet helemaal waarom ik nou de schuld kreeg van de stress. ‘En Kiki is vergeten de locatie te regelen. De host heeft zojuist afgebeld en jij zou de artiest regelen, maar ik geloof niet dat je je daar druk mee bezig hebt gehouden.’ Ik voelde mijn wangen rood worden, ook al kon Kai het niet zien.
‘Ik regel het, voor volgende week. Beloofd.’
‘Ja, je zorgt maar dat het een gala wordt om nooit te vergeten. De opbrengst is voor het goede doel godsamme.’ Het was even stil aan de andere kant van de telefoon. Ik hoorde Kai een diepe zucht ontspannen, waardoor ik wist dat hij wat ontspande. Daar kende ik hem goed genoeg voor. De diepe zucht had ik immers regelmatig gehoord.
‘Hoe gaat het eigenlijk met je, Fé?’
‘Ja, best goed eigenlijk. Ik ben nu in Londen, bij Harry. Het huis is echt gigantisch. Wacht, kom even op facetime.’ Niet veel later zag ik het gezicht van Kai. Ik wist niet of ik daar vrolijk van moest worden. ‘Jezus, wat heb jij gedaan?’
‘Feestje gister,’ beantwoorde hij mijn vraag en haalde vermoeid een hand over zijn gezicht.
‘Het is te zien.’ Ik grinnikte en stond op. ‘Oké, ik zal je een korte rondleiding geven.’ Met een grote grijns liep ik door het huis. Kai zei vrij weinig.
‘Ziet er mooi uit hoor,’ bracht hij uiteindelijk uit. ‘Is Harry er niet?’
‘Nee, die heeft een interview.’
‘Je bent er toch pas net?’
‘Ja, dus?’
‘En hij laat je nu al alleen?’
‘Het is gewoon werk Kai, ik ben lekker een filmpje aan het kijken. Die ik wil afkijken trouwens. Dus ik ga ophangen.’
‘Oké, vergeet de artiest niet te regelen!’
‘Nee nee, komt goed. Doe de groetjes aan iedereen.’ Hij knikte en blies me een kusje toe. Ik hing op en zette een kop thee voor mezelf. Vervolgens plofte ik weer neer op de bank en zette mijn film weer aan. Ik was zo afgeleid door de film, dat ik niet doorhad dat Harry thuis was gekomen. Pas toen mijn film op pauze werd gezet, keek ik geschrokken op. Daar stond de krullenbol glimlachend in de deuropening. Mijn mondhoeken krulden zich automatisch in een grote glimlach en de vlinders in mijn onderbuik stegen op. Ik kon het niet helpen dat mijn glimlach veranderde in een grote grijns.
‘Goedemorgen,’ begroette ik mijn vriendje al grijnzend. Hij was duidelijk opgelucht om me vrolijk aan te treffen en stapte vlug op me af. Als begroeting drukte hij een kus op mijn lippen en plofte naast me neer.
‘Heb je lekker geslapen?’ Hij streek een plukje haar voor mijn gezicht weg om me aan te kunnen kijken. Ik knikte vlug, aangezien zijn heerlijke bed zalig had geslapen. ‘Mooi,’ beantwoorde hij mijn enthousiaste reactie en trok me tegen zich aan. Ik begroef mijn neus in zijn nek en drukte een kus op zijn blote huid. Ik voelde hem rillen. Met een glimlach snoof ik zijn heerlijke geur op. Het was een geur van mannelijkheid, parfum en zijn eigen lichaamsgeur. Het rook heerlijk en verslavend.
‘Fé,’ zei hij uit het niets, waardoor ik mijn hoofd uit zijn nek haalde en hem vragend aankeek. ‘Heb je al gelezen wat op internet staat?’ Bedenkelijk keek hij me aan. Ik zuchtte diep en boog achterover. Enigszins teleurgesteld dat uitgerekend hij er gelijk over begon.
‘Nee, is het boeiend dan?’ Ik peilde Harry’s gelaatsuitdrukkingen nauwkeurig, bang dat er weer een donkere wolk vol negatief boven mijn status hing.
‘Ja, eigenlijk wel.’ Tegen mijn verbazing in glimlachte hij. Vervolgens stond hij op om terug te keren met een Ipad. Vlug tikte hij iets in om me vervolgens het digitale object te overhandigen. Ik liet mijn ogen over het artikel scannen. Ik herkende mezelf op de foto met de rode fiets. Daar had Kai het dus overgehad. Het was inderdaad geen slechte foto. Spontaan en onschuldig. Ik kwam haast lief over, zelfs ik durfde dat over deze foto over mezelf te zeggen. Opgelucht zuchtte ik. Hoe slecht het artikel ook zou zijn, ik kwam tenminste niet over als een arrogante, goedkope slet. Vervolgens scande ik verder. De naam van Thomas Waiden sprong me tegemoet, waardoor ik slikte. Enigszins was ik nieuwsgierig naar zijn column. Ik was benieuwd wat hij ervan gemaakt had. Ook al was ik zo bang dat hij álles verdraaid had en me alsnog als een domme snob had neergezet.
‘Ik wil het niet lezen Har. Het zal wel verdraaid zijn.’ Ik wilde de Ipad teruggeven, maar Harry weigerde het aan te pakken en keek slechts met een glimlach terug.
‘Lees nou maar,’ zeurde hij, waarna hij opstond. ‘Wil je koffie?’
‘Nee, ik heb nog thee,’ mompelde ik enigszins gefrustreerd, waarna ik toch koppig naar beneden scrolde.

‘Feline Johanssen, Harry’s droomvrouw?’

De titel deed me hoofdschuddend zuchten. Zo overdreven allemaal. Toch las ik verder, omdat Harry het wilde. Mijn ogen vlogen over de regels en met de zin klopte mijn hart sneller. Geconcentreerd beet ik op mijn lip, een glimlach op mijn gezicht vormend en met mijn ogen vol ongeloof opkijkend. Hij had niks verdraaid. Thomas Waiden had niks verdraaid en hij had zowaar positief over me gesproken. Alsof ik een engel was. En hoewel ik er niet van hield om zó geprezen te worden, kleurden mijn wangen rood en voelde ik een enorme opluchting door mijn lichaam. Ik had tenminste één journalist voor me kunnen winnen. Er was één iemand in de media die me niet als zwart schaap had afgeschilderd. En ik genoot ervan. Die middag, op Harry’s bank, besloot ik dat ik van Thomas Waiden hield. Bij wijs van spreken dan. Harry zag mijn glimlach en kwam met een grijns op me aflopen, net zo blij als ik.
‘Goed gedaan, lieverd.’ Hij knielde voor me neer en kuste mijn lippen. Ik sloeg mijn armen om zijn nek en drukte mijn lippen steviger op de zijne. Na een tijdje liet ik hem los, recht in zijn groene ogen kijkend. ‘Je gaat de wereld veroveren. Ik voel het.’ Een grinnik ontsnapte mijn lippen, omdat het Harry was die dat tegen mij zei. Hij was de popster, hij ging mensen inspireren, niet ik.
‘Met wat,’ lachte ik hoofdschuddend en duwde hem van me af.
‘Met jezelf zijn. Met je boek. Met je persoonlijkheid. Met je schoonheid. Met wat niet?’ Hij stond op en nam een slok van zijn koffie. Hij draaide zich om en wilde terug lopen naar de keuken. Mijn wangen waren voelbaar rood gekleurd, waardoor ik me enigszins opgelaten voelde. Toch kon ik mijn lach niet meer tegenhouden en gooide een kussen naar Harry’s hoofd.
‘Ik hoef de wereld niet te veroveren. Dat laat ik wel aan jou over.’ Ik focuste mijn blik weer op de televisie en liet mijn film afspelen. Deze duurde tot mijn teleurstelling nog maar een kleine twintig minuten.
‘Feline?’ Harry’s stem klonk vaag op de achtergrond, aangezien ik mijn aandacht volledig op de film had gericht. Als teken dat ik luisterde, humde ik terug. ‘Gemma belde net,’ hoorde ik hem zeggen. Het duurde even enkele seconde voordat ik doorhad dat hij zijn zus bedoelde. ‘En ze wil morgen met je shoppen. Voor het interview maandag. Op mijn kosten.’ Met een ruk keek ik op. Mijn ogen verwijd en onbegrijpend. Werd je voor interviews niet aangekleed? Dat was de heilige overtuiging die ik altijd had gehad.
‘Kleden ze je op tv niet altijd aan?’ reageerde ik verbaasd.
‘Jawel, maar je moet wel wat outfits meebrengen. Je wil namelijk niet iemand uitstralen, die je niet bent. En vooral voor jou kunnen ze niet bepalen wie je bent. Dat moet je zelf laten zien.’ Het klonk logisch wat hij zei.
‘Ik ga niet op jouw kosten shoppen,’ beantwoorde ik hem koppig.
‘Ik wil het.’
‘En ik niet.’ Met die drie woorden was het gesprek wat mij betreft klaar, waardoor ik me weer op de film focuste. Geïrriteerd keek ik toe hoe Harry mij het zicht ontnam door voor het scherm te staan. ‘Harry,’ waarschuwde ik hem. Met een voldane grijns nam hij een slok van zijn koffie.
‘Ik ga pas weg tot je instemt.’ Nukkig liet ik me achterover in de kussens vallen en sloeg mijn armen demonstratief over elkaar, nadat ik de film op pauze had gezet. Koppig keek ik hem aan.
‘Dan kan je lang blijven staan.’
‘Dan zal je nooit het einde weten.’ Hij had nog altijd de zelfvoldane grijns rond zijn lippen. En hoe aantrekkelijk het hem ook maakte, ik weigerde er aan toe te geven. Natuurlijk was het fijn om te kunnen shoppen zonder daadwerkelijk je eigen vermogen kwijt te raken, maar ik wilde niet op Harry’s roem teren. Absoluut niet.
‘Kijk ik het einde wel in het vliegtuig of op mijn telefoon,’ beantwoorde ik hem. Hij fronste even zijn wenkbrauwen en zuchtte diep.
‘Waarom weiger je geld?’
‘Waarom bied je het aan?’ kaatste ik de bal terug. Hij grinnikte.
‘Omdat ik het leuk vind je iets te geven. En het is voor een interview dat je voor mij houdt. En dus voor mij nieuwe kleren moet kopen. En dus verplicht bent om geld uit te geven door mij.’
‘Is er iets mis dan met mijn eigen kleding?’ Ik wist dat mijn vraag niet serieus opgevat moest worden, maar Harry schrok duidelijk van de vraag en schoot snel in de verdediging. Hij kwam hakkelend uit zijn woorden. Met een glimlach stond ik op en sloeg mijn armen om zijn middel. ‘Grapje, ik weet dat ik nieuwe kleding nodig heb voor een interview. Mijn kleding is, nou ja, te gewoontjes. Dat hoef je me echt niet uit te leggen.’ Onopmerkelijk trok ik Harry mee naar de bank, terwijl ik tegen hem bleef praten. Ik ratelde over dat ik het wel leuk vond om Oxford Street door te dwalen met zijn zus. Het was niet gelogen, maar diende wel als afleiding. Uiteindelijk duwde ik hem op de bank, kroop op zijn schoot en zette mijn film aan.
‘Maar ik betaal zelf.’ Met een tevreden glimlach liet ik me tegen Harry’s borst zakken, waardoor hij moeilijk weg kon komen en mijn zicht niet meer kon blokken. Uiteindelijk, duidelijk tegen zijn zin in, sloeg hij zijn armen om me heen en drukte een kus op mijn haren. Hij bracht niks meer tegen mijn koppigheid in. En ik voelde een tevreden gevoel van overwinning door mijn lichaam stromen.


Hee hooii,
Wat word ik er blij van om mijn eigen story in de kudo top te zien staan! Wat is het leuk om te weten dat jullie nog steeds genieten van dit verhaal! Vandaar (en omdat het lekker studie-ontwijkend is) hier nog een stukje. Ik hoop niet dat het overkomt als spam, aangezien ik opeens bijna dagelijks upload! Hopelijk vinden jullie dit stukje weer leuk en hoop ik niet dat het saai wordt.
Ik liep vandaag een beetje met een gedachte rond, aangezien ik mijn eigen titel ongelofelijk afgezaagd vindt. Ik wil heel graag een andere titel voor dit verhaal, wat naar mijn mening meer recht doet aan de verhaallijn. Want deze titel is wel een beetje té simpel en cliché, maar wat vinden jullie daarvan? Zo laten of even aanpassen? Ik ben benieuwd wat jullie vinden! Ik heb wel paar ideetjes voor nieuwe titels (als jullie ideeën hebben mogen jullie het altijd laten weten).
Bovendien ben ik benieuwd wat jullie missen/het leukst vinden/ beter vinden kunnen aan dit verhaal (: Misschien doet jullie fantasie me inspiratie op (:

Veel plezier en voor de wakkere ons - alvast slaaplekker!!

Reacties (3)

  • FollowYourDream

    Oh ik had ongelijk over Thomas (:
    Heerlijk dat hij zo lief over haar schrijft!

    Ik ben zelf heel slecht in het verzinnen van een titel, maar als ik iets weet, laat ik het weten!

    Ik vind alles aan dit verhaal heerlijk. Het is realistisch, het gaat niet te langzaam of te snel..
    Wat mij betreft hoeft er niets veranderd te worden!

    Xxx

    2 jaar geleden
  • Teal

    Ik vind het heerlijk dat je dagelijks upload!

    Een andere titel zou inderdaad kunnen, maar ben daar zelf ook heel slecht in haha, ik ga wel even brainstormen, misschien bedenk ik toch nog iets (:

    2 jaar geleden
  • Brett

    Ah man op de een of andere manier maken jou hoofdstukjes me altijd zo vrolijk!

    En ik moet je teleurstellen met een titel idee, want daar ben ik zelf rampzalig slecht in. :'D

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here