Voor Coldatom!
Let op: bevat driehoeksverhouding naar aanvraag.
BOY oh boy, dit was veel werk. Ik hoop dat het enigszins een normale one shot is.

Ps. die gif heeft geen reet met deze one shot te maken, maar hij is wel geniaal. *O*

Lieke Miller werkte als sinds haar achttiende bij wat nu bekend staat als het beste bedrijf in Star City. Ze had een drukke en hoge functie en was dus vaak weg. Als ze weg ging, vroeg ze meestal aan haar kamergenoot en collega, Leonard Snart of hij het appartement schoon wilde houden. Maar hij moest deze keer ook mee naar het hoofdkantoor. En daarom hadden ze besloten Leonards vriend, Ray Palmer, te vragen of hij op het huis kon passen.
Na lang twijfelen had hij besloten in te stemmen. Wat hij eigenlijk beter niet had kunnen doen. Toen hij in het appartement van Lieke en Leonard aankwam, bleek het een grote troep te zijn. Ze hadden duidelijk niks opgeruimd en waren het ook niet van plan geweest.

Ray zuchtte zachtjes terwijl hij begon met schoonmaken. Hij vervloekte zichzelf dat hij er van hield als alles schoon was en moest dus alles ondersteboven halen om het goed schoon te maken. Er lag een berg wasgoed in de badkamer en het huis stond vol met lege glazen en borden.
"Viezeriken." mompelde hij en schudde zijn hoofd. Hij pakte zoveel mogelijk en liep naar de keuken. Deze actie herhaalde hij een aantal keer.
Hij was daarna begonnen in Leonards kamer, omdat hij nieuwsgierig was hoe zijn vriend leefde. Leonard was vaak bij Ray thuis, maar als hij daar niet was hing hij rond met Lieke. Ray wist dat Lieke een aardige meid was. Hij hoopte alleen niet dat Leonard misschien toch naar haar neigde en hem niet meer hoefde. Zelf had hij vaak genoeg dat zijn gevoelens met hem aan het spelen waren. Hij wilde Leonard voor de rest van zijn leven. Maar er waren genoeg mensen waar hij het zo goed mee kon vinden. Lieke was er een daarvan. Hij had haar een aantal keer gezien en was verbaasd om hoe makkelijk en aardig ze met andere mensen om ging. Ze was zo lekker simpel en ze was knap. Als hij Leonard niet had gehad, had hij het wel geweten.
Binnen een dag was Leonards kamer helemaal schoon en tot zijn opluchting had hij niks raars gevonden.

Op dag twee besloot hij Lieke haar kamer te doen. Hij had al gezien dat haar kamer nog erger was dan die van Leonard en eigenlijk had hij er een beetje tegenop gezien. Hij was bang dat hij iets zou vinden wat hij niet mocht vinden. Maar aan de andere kant kon dat niet? Lieke liet toch geen spullen rondslingeren? Maar wat wist hij eigenlijk van haar.
Hij was begonnen met haar bed opmaken, haar kleding vouwen en in de was gooien. Toen hij de stofzuiger had gepakt, zag hij op de tafel een boek liggen. Een notebook om precies te zijn. In eerste instantie wilde hij het laten liggen. Maar hij geloofde niet dat er iets indrukwekkend in zou staan. Voorzichtig opende hij het notebook. Natuurlijk was het precies haar dagboek. Of iets wat doorging als haar dagboek in ieder geval. Ray schudde zijn hoofd. Hij begreep niet waarom ze die hier zo zou laten liggen. Vooral omdat ze wist dat hij alles op zou ruimen. Of nou ja, misschien wist ze niet dat hij echt alles op ging ruimen. Maar toch! Waarom lag het zo open op haar bureau.
Hij keek er even naar, las de eerste regels. Daarna begon hij door te slaan. Zijn nieuwsgierigheid nam zijn lichaam over.

24-11-2017.
Leonard is naar Ray en ik voel me alleen. Nee, ik heb geen medelijden met mezelf. Maar jaloezie, hm, ja, jaloezie. De jaloezie die ik heb voor Leonard is de laatste dagen steeds erger geworden. Het is absurd, echt. Ik heb Ray nog maar een paar keer gezien. Vier keer, denk ik?
Maar hij is zo.. lief. Hij weet precies wat hij moet zeggen als ik mij rot voel en hij is over het algemeen gewoon fantastische man. Ik haat het dat ik er met niemand over kan praten. Len.. hij zou zo boos worden! Maar wat wil je dan, met zo'n man als je vriend.
Dagboek, ik word gek.


De laatste zin was doorgestreept, omdat het waarschijnlijk te kinderachtig klonk. Ray glimlachte verward richting de pagina. Hij bladerde verder, wilde weten of er meer over hem stond. Zijn buik rommelde zenuwachtig.

06-12-2017.
Mijn gevoelens lopen uit de hand. Gisteren heb ik gegeten met Leonard en Ray. Het restaurant was prachtig, Leonard had het mooi uitgekozen. Wat dat betreft heeft hij een goede smaak. Alles wat hij kiest is perfect. Ray.
Morgen heb ik een date, maar eigenlijk wil ik niet. Ik denk dat ik maar doe of ik ziek ben. Of misschien moet ik maar gewoon gaan..


De rest van de pagina waren een opsomming van woorden. Het was duidelijk dat ze in tweestrijd met haarzelf zat. Hij wilde het dagboek weer dichtdoen, toen er een foto uitviel. Hij bukte en raapte het op. Het was een foto van hun drie in het restaurant. Ray beet op zijn lip en schudde langzaam zijn hoofd. Het was niet de bedoeling dat zijn gevoelens erger zouden worden hierdoor. Maar wat moest hij dan? Hij had een zwak voor haar en klaarblijkelijk zij ook voor hem.

De dagen verstreken en na de vondst van Ray had hij weinig meer gedaan. Het zag er goed uit, dat wel. Veel schoner als toen de twee waren vertrokken. Maar toch was het niet zoals Ray wilde. Hij had besloten niet meer in Liekes kamer te kijken, maar aangezien ze een aantal spullen rond had slingeren in hun woonkamer, had hij ze maar op de eettafel gezet.
Zuchtend zakte hij neer in de grote, rode stoel die ze een maand geleden hadden gekocht. Ray was er bij geweest. Hij glimlachte zacht toen hij dacht aan de herinnering.
Het maakte hem ook een beetje gespannen. Over zo'n tien minuten zouden Lieke en Leonard thuis komen. En Ray wist niet hoe hij zich moest gedragen. Hij wist niet eens wat hij voelde op dit moment. Hij pakte zijn mobiel en zag een foto van Leonard in de auto. Lieke zat achter het stuur en had haar tong uitgestoken. Ray beet op zijn lip en vergrendelde zijn mobiel.
Hij keek verbaasd op toen er een sleutel in het slot werd gestopt. Hij keek naar de deur en zag hoe deze opende. Leonard en Lieke kwamen naar binnen lopen. Ray keek ze verbaasd aan. Die foto had Leonard dus al een aantal minuten terug gestuurd.
"Het is rustig op de weg." zei Leonard, die naar zijn vriend toe liep. Ray stond op, lachte zijn tanden bloot. Hij had Leonard gemist. Hun lippen vonden elkaar en Leonard legde zijn handen in Rays nek. Ray sloot zijn ogen, maar kon Lieke die naar hem stond te kijken niet uit zijn geheugen verbannen.
"Gaat het?" vroeg Leonard. Ray snoof en ging rechtop staan.
"Ik heb je gemist." zei hij toen.
"Ik jou ook." zei Leonard, die hem nieuwsgierig aan keek.
Lieke stond nog steeds bij de deur. Ze keek hem lachend aan, had geen weet van wat hij wist.
"Lieke." zei hij toen. Hij lachte zacht en liep naar haar toe.
"Is het huis schoon?" vroeg ze, terwijl ze haar armen kort rond hem sloeg.
"Ja.." mompelde Ray. "Schoon genoeg. Jullie leven in een vuilnisbelt."
Leonard begon te lachen en liep naar de ijskast. Hij pakte een blikje cola, opende deze en nam een slok.
"Ik had je gewaarschuwd." zei hij daarna.
"Zo erg is het niet!" riep Lieke, alhoewel haar verlegen lach wel wat anders vertelde.
Toen Ray naar haar keek, voelde hij dat het teveel werd. Hij keek naar Leonard, die hem verward aan keek en had er genoeg van.
"Ik ga naar huis." zei hij toen en greep zijn jas.
"Wacht, Ray." riep Leonard.
Maar Ray was zo snel, dat hij al op de gang van het appartementencomplex stond en de deur dicht had gedaan. Toen Ray bij de lift stond, kwam Leonard naar buiten. Hij rende naar Ray toe en pakte zijn hand.
"Ray, wat is er aan de hand?" vroeg hij.
"Niks." zei Ray bot.
"..Ray?"
Ray schudde zijn hoofd en keek verwoed naar de man voor hem.
"Wat is er gebeurt? Er is iets aan de hand." zei Leonard, die zijn hem dichter naar zich toe trok.
"Ik heb Lieke haar dagboek gevonden." zei hij toen. Hij sloot zijn ogen, beet op zijn lip.
"Je hebt wat!?" hoorde hij. Hij opende zijn ogen en zag Lieke in de deuropening van haar appartement staan. Haar wangen werden langzaam rood en ze schudde boos met haar hoofd.
"Hoeveel heb je gelezen, Ray?" vroeg ze. Leonard keek Ray aan.
"Genoeg." mompelde hij. "Daarom wil ik nu graag weg."
"Maar hoe dan? Dat ding zit in een kluis in mijn badkamer. God, ik ben als de doods dat Leonard hem vind." zei ze, haar stem had ze verheven.
"Lieke.. hij lag op je bureau?"
Lieke keek hem verward aan. Dit was een groot raadsel aan het worden en Ray snapte er niks meer van. Lieke evenmin.
Toen schraapte Leonard zijn keel.
"Ik heb hem daar neergelegd." zei hij toen. Ray zijn hand gleed uit die van Leonard en hij keek hem aan. "Ik heb Lieke horen praten tegen een collega en werd nieuwsgierig. Daarna ben ik op zoek gegaan naar haar dagboek. En ik heb haar kluis gevonden."
"En toen heb je het daar neergelegd zodat ik het zou vinden? Hoezo?" vroeg Ray verward.
Hij trok Ray mee richting zijn appartement en Ray besloot hem te volgen. Hij zette Ray terug in de stoel en keek naar Lieke, die vervolgens ook ging zitten.
Ray zag dat ze het moeilijk had met wat er gebeurde. En dat kon hij wel begrijpen.
"Vertel." zei Ray zacht. Hij beet op zijn nagel en keek Leonard aan, die nog steeds stond.
"Lieke was de laatste tijd heel erg afwezig. En ik geef veel om haar. Ik begreep er niks van en zoals ik al zei, heb ik haar horen praten over jou. Toen ik haar dagboek las was ik niet bepaald heel verbaasd."
Hij lachte schamper.
"Maar ik wist dat zolang Lieke niks deed ze zich voor altijd zo zou voelen. Ik begon haar meer te waarderen, probeerde haar nog meer te helpen dan ik al deed zonder dat zij het doorhad. En ik ben naar haar toe gegroeid."
Hij keek naar Lieke. Tranen gleden over haar wangen.
"Maar het was niet de bedoeling dat je het wist, Leonard." zei ze zacht.
"Ik weet het. En ik zou nooit zoveel van iemand houden als dat ik van Ray hou. Hij heeft mij door zoveel heen geholpen. Maar Lieke, je bent belangrijk voor me. Ik hoopte dat Ray het zou lezen."
"Hoezo?"
"Omdat ik wist dat je haar leuk vond." antwoordde hij. Ray schudde zijn hoofd.
"Ik vind haar niet.." hij stopte zijn zin en zuchtte.
"Ik ken je langer dan vandaag, Ray." zei hij. "Ik weet dat je van me houd, maar je hebt ook gevoelens voor Lieke."
"Dus je wilt zeggen dat ik verliefd ben op een man die een vriend heeft, maar dat die man wel gevoelens voor me heeft." zei Lieke toen. Ze was rechtop gaan zitten en keek verward op. "En jij ook, Len?"
Ze slikte hoorbaar.
"Zo zou je het kunnen beschrijven, ja." zei Leonard na een tijdje. "Ik geef heel veel om je."
Lieke schudde haar hoofd en brak. Tranen stroomde opnieuw over haar wangen. Ze stond op en rende naar haar kamer.

"Leonard, wat wil je nu?" vroeg Ray zacht. Hij voelde zich slecht door wat Leonard had verteld en ook omdat Lieke zich slecht voelde.
"Ik wil jou, Ray." zei hij. Hij pakte zijn handen vast en trok hem omhoog. "Maar ik.. ik zou het niet erg vinden om te zien waar het eindigt met Lieke."
"Ik weet niet of ik dat kan.." fluisterde Ray. "Ik ben bang dat je mij niet meer wilt."
"Ik zou nooit minder van je gaan houden, Ray. Echt niet."
Hij zuchtte en keek achterom.
"Je vind haar leuk?" mompelde Ray toen. Alsof hij het nog steeds niet kon bevatten.
"Ja, ik vind haar leuk. Jij ook." antwoordde Leonard.
"Ik vind jou leuk." zei Ray boos. Een traan gleed over zijn wangen. Leonard veegde hem weg en glimlachte zwak. Hij drukte zijn lippen op die van Ray en trok hem tegen zich aan. Daarna legde hij zijn voorhoofd tegen de zijne aan en staarde in Rays bruine ogen.
"Ik hou van je." zei hij.
Ray knikte en kneep in Leonards hand.
Zwijgend keken ze op naar de deur die Lieke net had dichtgeslagen.
"Als je wilt mag je naar haar toe. Maar onthou dat ik alles voor je zou doen, Ray. Alles. En als je dit niet wilt, dan doe we het niet.." zei Leonard.

Toch klopte Ray even later op Lieke haar deur. En in eerste instantie deed ze niet open. Hij hoorde alleen haar gesnik.
"Lieke, doe alsjeblieft open." zei hij zacht. "We moeten praten."
Ray hoorde geschuifel en zag hoe de deur langzaam open ging. Lieke keek hem aan. Haar tedere gezicht helemaal verward en verdrietig.
Hij glimlachte zwakjes en Lieke opende de deur. Ze liep naar haar bed en Ray besloot de deur dicht te doen.
"Ik schaam me dood." mompelde Lieke.
"Dat snap ik. Leonard had het recht niet om dat te doen. Maar misschien is het uiteindelijk wel beter."
Ray zakte naast haar neer.
"Hoezo beter? Wil je zeggen dat ik je nog normaal aan kan kijken na wat Leonard allemaal heeft gezegd. En wat je zelf hebt gelezen."
"Ik voel precies hetzelfde voor jou, Lieke. Leonard ook. En hij zei." Ray keek even naar het plafond. "Hij wilde graag iets proberen, met ons samen."
"En jij ook?" vroeg Lieke.
Hij haalde lachend zijn schouders op.
"Ik weet het niet. Eerlijk gezegd vind ik het allemaal een beetje apart. Maar het klinkt, ergens ver achterin in mijn hoofd, wel aantrekkelijk."
Lieke keek hem aan. Ze onderzocht zijn gezicht.
"Ik ben bang." zei ze toen. Ray begon te lachen.
"Maar ik ook. Ik ben bang dat ik Leonard kwijt raak. Of dat jij word gekwetst. Of dat ik jou kwijt raak, ook al is onze relatie nog niet zo groot. Ik ben bang dat alles mis gaat, Lieke. Maar Leonard wil ons. En ik wil hem. En om een of andere gekke reden wil ik jou ook."
Toen kwam er eindelijk een glimlach op haar gezicht.
"Ik haat dit." zei ze toen. "Dit is raar en.. en.."
Ze wist niet wat ze wilde zeggen, dus deed ze het eerste wat in haar opkwam. Ze boog voorover en drukte haar lippen op die van Ray. Hij schrok, maar werd snel rustig en zoende haar terug. Verwarring hing in de kamer. Maar hun lippen pasten precies op elkaar. Speelde precies op elkaar in en wisten precies wat ze moesten doen. En Lieke voelde dat ze het warm kreeg. Dat ze verlegen werd en tegelijkertijd meer wilde.
En Ray had eigenlijk precies hetzelfde. In zijn achterhoofd wist hij dat Leonard in de kamer naast hem zat, maar hij wilde niet stoppen.
Toen Ray uiteindelijk zijn lippen van de hare haalde, keek Lieke hem zwijgend aan. Ze hoorden hoe de deur open ging en Ray keek op.
"En?" vroeg Leonard. Hij leek te beseffen dat zijn actie misschien niet zo slim was geweest.
Lieke haalde haar schouders op.
"Sorry, ik had het anders aan moeten pakken. Maar jullie zijn de belangrijkste mensen in mijn leven en ik wist dat als ik het zou zeggen. Dat als ik jullie zou vertellen dat ik dit wilde proberen.. dat jullie mij allebei zouden verlaten. Dat ik jullie alle twee kwijt zou zijn."
"Het is oké." zei Ray toen. Hij keek kort naar Lieke. "Tenminste, ik denk dat het oké is."
Lieke knikte.
"Maar als er maar een ding gebeurt wat ik niet oké vind, dan stop ik ermee."
Leonard keek de twee verbaasd aan en knikte toen snel. Ray liet een trillerige zucht ontsnappen en keek Leonard aan.
"Dit is spannend, weet je dat?" zei hij toen.
"En nieuw." kaatste Leonard terug.
"Ik hoop dat je gelijk hebt, Leonard. Dat dit iets kan worden." mompelde Lieke toen.
Ray knikte en keek toen naar Lieke. Hij begon te grijnzen en legde zijn arm om Lieke haar schouders. Hij keek naar Leonard en trok zijn mondhoek omhoog. Hij likte over zijn lippen en haalde toen onverschillig zijn schouders op.
"Een ding scheelt," zei hij toen. "Lieke kan wel goed zoenen."

Reacties (15)

  • Brett

    coldatom af.

    deze os is also one of my favs LDKAJLDKJSLKFJDS

    1 jaar geleden
  • Brett

    DIE LAATSTE ZIN IS NOG STEEDS M'N DOOD TBH. LOVE IT SO MUCH RIP.

    2 jaar geleden
  • Brett

    "Sorry, ik had het anders aan moeten pakken. Maar jullie zijn de belangrijkste mensen in mijn leven en ik wist dat als ik het zou zeggen. Dat als ik jullie zou vertellen dat ik dit wilde proberen.. dat jullie mij allebei zouden verlaten. Dat ik jullie alle twee kwijt zou zijn."

    :c

    2 jaar geleden
  • Brett

    "Ik voel precies hetzelfde voor jou, Lieke. Leonard ook. En hij zei." Ray keek even naar het plafond. "Hij wilde graag iets proberen, met ons samen."

    ALWAYS IN FOR A THREESOME WITH THE BAES

    2 jaar geleden
  • Brett

    "Leonard, wat wil je nu?" vroeg Ray zacht.
    "Ik wil jou, Ray."

    OH YES!!!!!!!!!!!!!!!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here