Nog een extra hoofdstuk vandaag

We waren weer terug in het huis, maar ik kon niet zien of het een deel was waar we al geweest waren of niet. Ik zat op Jonathans rug en ondanks dat hij moeite leek te hebben met mij dragen met zijn dunne benen, klaagde hij niet en bleef stevig achter Jinnie aan stappen. Er hingen geen lampen aan de muren, dus voelde ik me meteen een stuk veiliger. Jonathan had onze zaklampen aan Jinnie gegeven die in beide handen een zaklamp geklemd had en voor ons uit scheen. Ik had mijn gezicht tegen Jonathans rug aan gedrukt en mijn ogen gesloten, in de hoop dat de hoofdpijn lichter zou worden. Ik dacht over wat er gebeurde als we uit het huis wisten te ontsnappen. We zouden meteen naar de politie toe moeten en hun de filmpjes die Jonathan had gemaakt laten zien. Ik vroeg me af waad Jinnie vandaan kwam en of ik haar nog zou kunnen zien als alles voorbij was. Ik hoopte van wel, het was een leuk meisje. Opeens voelde ik Jonathan naar de grond toe gaan en mij van zijn rug af tillen. Ik keek om me heen en herkende de vervallen zolderkamer waar ik Jinnie uit de vriescel had gered. ‘Hier zijn we veilig. Alles komt goed, Evan.’, suste Jinnie. ‘Je moet me vertellen hoe de slang er uit zag, zodat we weten of het een magisch dier is.’ ‘Natuurlijk is hij dat.’, mompelde ik. ‘Er is een verschil tussen magische dieren en dieren die magie beschikken, Evan. Ik wil niet onbeleefd doen, maar ik kom van Ban, dus heb ik wel iets meer verstand van magie.’ ‘Oh je komt van Ban? Weet je hoe we Evan kunnen genezen?’, vroeg Jonathan hoopvol. ‘Ligt er aan wat voor beest het was.’ Ik probeerde de slang weer voor me te zien. ‘Heel groot, maar hij kon ook kleiner worden. Hij was zwart en had gloeiende, blauwe ogen. De beet deed niet zo veel pijn omdat de tanden best scherp en dun waren. De hallucinaties van de doorgangen zijn allemaal fel neon gekleurd en lijken te gloeien.’ Ze mompelde wat en ze leek na te denken. Ik voelde mijn hoofd en oogleden zwaarder worden, net als de pijn. Ik moest vechten om bij bewustzijn te blijven. Was dit hoe het voelde om dood te gaan? Ging ik dood? ‘Waar heb je nu last van?’ ‘Hoofdpijn, mijn hoofd klopt en bij elke klopping verspreid er een pijn door mijn lichaam. Ik heb het koud en ik denk denk dat ik elk moment flauw kan vallen.’

Jonathan

Ik keek Jinnie hopeloos aan terwijl ze nadacht. Evan mocht niet dood gaan, dat kon niet. Toch zag het er wel zo uit, als we niet gauw iets konden doen. ‘Evan, gaat het nog?’ Evan had zijn ogen gesloten. ‘Evan?’ Hij antwoordde niet. Er ging een scheut van stress en angst door mijn lichaam. ‘Evan!?’ Snel drukte ik mijn hand tegen zijn borstkas. ‘Godzijdank, zijn hart klopt nog en zo te zien ademt hij ook nog. Hij is alleen buiten bewustzijn.’ Jinnie zuchtte opgelucht. ‘Weet je wat het kan zijn?’ Ze knikte langzaam. ‘Ik denk dat ik er eerder over heb gelezen ja, maar ik weet de naam van de slang en de gevolgen van zijn gif niet meer.’ ‘Maar wel hoe je het moet genezen?’ Ze knikte. ‘Een kus uit ware liefde.’ Ik sloeg mezelf in het gezicht. ‘Jezus Jinnie dit is geen cliché sprookje, en Evan is al helemaal geen Doornroosje of Sneeuwwitje.’ ‘Ik meen het! Liefde is de sterkste magie die er bestaat, naast haat.’ Ik gromde en liet mijn hoofd in mijn handen zakken. Maar Jinnie trok aan mijn arm en zeurde: ‘Ik meen het Jonathan!’ Ik keek op. ‘Oké prima dan, maar waar halen we dan opeens iemand vandaan?’ Ik zag Jinnie verlegen glimlachen en naar haar schoot staren. ‘Ik vind hem werkelijk echt heel leuk.’, mompelde ze verlegen, nog steeds met die kleine glimlach rond haar mondhoeken. ‘Nou ga je gang, zou ik zeggen. We moeten elke kans grijpen die we hebben om Evan te redden.’ Ik hoopte zo erg dat het zou werken, maar om eerlijk te zijn vond ik het idee dat Jinnie Evan zou gaan zoenen niet erg prettig om aan te denken. Die arme jongen was buiten bewustzijn, hij kon zich niet verzetten als hij het niet wilde! En er was nog steeds iets aan Jinnie wat me niet aan stond. Ze leek zich zo onschuldig en lief te gedragen rond Evan maar toen we alleen waren leek ze veel zelfzuchtiger en ze deed zo hebberig tegenover Evan. Ze leek hem te claimen alsof hij al haar vriendje was. Maar goed, hij klaagde niet dus zal hij het wel niet erg vinden en dan had ik er ook niks op tegen. Jinnie duwde me aan de kant zodat ze bij Evans gezicht kon gaan zitten. Ik zag haar wangen gloeien van verlegenheid en opwinding. ‘Schiet nou op.’, plaagde ik haar. Ze ging met één hand door zijn haar en zette haar andere hand op de vloer. Toen boog ze voorover en drukte haar lippen tegen die van Evan. Na daar een paar seconde te blijven boog ze weer naar achteren en keek stralend naar Evan, wachtend tot hij zijn ogen zou openen. Maar er gebeurde niks. ‘Hoe lang moet dit duren?’, vroeg ik onzeker. ‘Het werkt niet.’, zei ze ademloos. ‘Maar ik hóúd van hem.’ Ik zag tranen in haar ogen opkomen en ze keek geschokt. ‘Laat mij het proberen.’ Ze lachte honend. ‘Oh ja natuurlijk want mij lukt het niet en een kus van onze vieze homo werkt natuurlijk wel.’ Mijn wangen werden rood van woede. ‘Luister Jinnie. Ik wil hiermee niet zeggen dat hij niet van je houd maar misschien verschillen de manieren waarop jullie van elkaar houden. Misschien houd hij gewoon net iets minder, of iets meer’, voegde ik er gauw aantoe voordat ze boos zou worden. ‘van jou dan jij van hem. Evan en ik daarintegen zien elkaar als beste vrienden en houden daarom van elkaar op de zelfde manier. En please denk echt niet dat ik dit voor mijn plezier doe, want dat doe ik niet.’ Ze beet op haar lip. ‘Als het Evan redt.. Je doet maar.’ Ik boog voorover en drukte mijn lippen tegen zijn voorhoofd. ‘Dude, dat gaat echt niet werken zo hoor. Als je hem zo nodig moet zoenen moet je het wel op zijn mond doen.’ Mijn wangen werden nu écht knalrood. ‘Pardón!?’ ‘Wil je dat Evan dood gaat?’ ‘M-Maar ik..’ ‘Denk je dat ik het graag aanzie?’ Ik knikte. ‘Nou goed dan.’ ‘Wacht.’ Ik keek op naar Jinnie die me tegenhield. ‘Wat als het werkt? Gaan we hem vertellen dat jij hem hebt gekust?’ ‘No way! Het is al gênant genoeg zonder dat hij het ook nog moet weten! We zeggen gewoon dat jij het hebt gedaan.’ Met aarzeling staarde ik naar Evan. Ik slikte en tilde Evans hoofd een stukje op met mijn handen aan weerszijden van zijn gezicht. Daar gaan we dan..

Reacties (5)

  • Shibui

    Oehhh.....

    2 jaar geleden
  • aarsvogel

    Beetje voorspelbaar...

    2 jaar geleden
  • LaLoba

    Omggg oehlalalalalalala

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Hahaha geweldig en ik ga nu zo te laat komrn op mijn afspraak maargoed

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    OH MY GOSH YES ZO SNEL WEER geupload I love you nu snel lezen

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here