Wauwie, superveel kudo's en nieuwe abo's! Thank you so much! <3 Nou de proloog is wel iets anders dan de rest van het verhaal, dus ik hoop dat dat jullie ook boeit. :3

Aella legde haar pen neer en staarde naar de regels die ze had geschreven. Ze voelde een drukkend gevoel in haar borst, alsof haar hart vloeibaar metaal rondpompte in plaats van bloed en dat nu langzaam stolde.
      Het opschrijven hielp niet. Nog steeds had ze het gevoel dat ze werkelijk op het punt stond om te sterven. Lichamelijk mankeerde haar niets, maar ze meende schaduwen te zien die op haar afkropen, steeds ietsje dichterbij.
      Het was begonnen met dromen als deze. Meer dan dromen waren het, zo realistisch voelden ze. Uren later spookten ze nog steeds door haar hoofd. En het waren steeds dezelfde.
      Vandaag had ze besloten om ze op te schrijven. Misschien zat er diep binnen in haar een schrijver verscholen. Kwamen schrijvers zo aan hun bestellers? Aella wist het niet. Schrijven had haar nooit geïnteresseerd. Van het vooruitzicht een scriptie te moeten schrijven kreeg ze al kramp in haar vingers. Essays schrijven bezorgde haar nachtenlang doorhalen. Nooit kwamen de woorden vloeiend op papier.
      Maar nu wel. Nu was het alsof iemand haar hand gestuurd had, alsof ze zelf op de grond lag en zowel hulpeloos als woedend in de ijsblauwe ogen van die jongeman keek. Een rilling kroop langs haar ruggengraat.
      Er ging een steek door haar borst, alsof iemand haar écht verraden had. Noemden ze dit een visioen? Was dit een voorbode voor iets dat zou gaan komen? Er waren geen jongens die een belangrijke rol in haar leven speelden. Zelfs geen vader of broer.
      Was dit gewoon een ongegronde angst voor de date die ze vanavond had? Met Hayes, die al een jaar achter haar aanliep en die hopelijk na vanavond doorhad dat hij zijn tijd aan haar verspilde? Ze baalde dat hij zo vasthoudend was – vasthoudender dan zij. Na tien afwijzingen had hij haar doodleuk opnieuw mee uit gevraagd. En zij had met een zucht toegestemd.
      Aella sloeg het schriftje dicht. Het was zaterdag. Haar huiswerk had ze gisteravond al gemaakt en ze wist niet wat ze verder moest gaan doen. Vanwege haar studie was ze in de stad gaan wonen, maar het was haar nooit gelukt om vrienden te maken. Op aandringen van anderen was ze een tijdje lid geweest van een studentenvereniging, maar toen ze met steeds meer tegenzin naar de activiteiten ging, had ze ervan afgezien. Ze paste er gewoon niet tussen. Ze voelde niet de nood om zich te bedrinken of om het iedere avond laat te maken. Om de een of andere reden werd ze altijd triest op feestjes. Kwam dat dan toch door de eenzaamheid? Op de middelbare school had ze vriendinnen gehad, maar na haar verhuizing was dat verbijsterend snel verwaterd. Misschien was dat wel de reden dat ze een date met Hayes toegezegd had. Dan was ze een avond niet alleen.

Om half zes haalde Hayes haar op. Een zelfverzekerde grijns tekende zijn knappe gezicht. Stond hij zichzelf echt hoop toe? Hayes was zo’n type dat vroeger vast en zeker football-captain was geweest. Zo’n knul die iedereen kon krijgen. Ongetwijfeld ook de reden dat hij zijn zinnen op haar had gezet. Ze was in zijn ogen vast een trofee ofzo. Of misschien won hij er wel een weddenschap mee.
      ‘Ik ben blij dat je me eindelijk de kans geeft om elkaar beter te leren kennen.’ Hij deed galant de portier voor haar open.
      Aella ging op de passagiersstoel zitten. Ze kon geen opmerking verzinnen die niet bot klonk en zweeg maar.
      ‘Heb je vandaag nog wat leuks gedaan?’ vroeg Hayes toen hij de auto de weg opdraaide. Vanuit zijn ooghoeken keek hij naar haar.
      Aella haalde haar schouders op en staarde naar buiten. Ze had het gevoel dat er ieder moment een bulldozer over het autootje kon rijden en ze hier beiden in zouden sterven. Die akelige dromen ook. Ze was er een doemdenker door geworden.
      Hayes praatte onvermoeibaar verder en vertelde over een game die hij had gekocht en wat hij daar leuk aan vond en wat hem was tegengevallen. Aella bleef naar buiten kijken, naar de gevels van de gebouwen en de felverlichte reclameborden.
      Stiekem hoopte ze dat Hayes haar al zat was voordat ze bij het restaurant waren aangekomen.
      Heel even kwam die hoop inderdaad op toen hij haar bovenarm vastpakte vlak voordat ze het restaurant binnengingen.
      ‘Ik zou het wel zo leuk vinden als je me werkelijk een kans gaf, Aella. Ik heb zelden zo’n arrogant meisje gedatet.’
      Aella trok zich los. ‘Ik vind je gewoon saai. Sorry.’
      Nog steeds gaf hij niet op. ‘Eindelijk, ze zegt wat.’ Hij grijnsde breed. ‘Blij dat we beiden zo eerlijk kunnen zijn.’ Hij pakte haar hand vast en trok haar door de deur naar binnen. ‘Nou, ijskoningin, geef me je jas.’

Reacties (11)

  • EvilDaughter

    Hayes lijkt me leukxD

    2 jaar geleden
  • Roundhouse

    James Potter de tweede? :')

    Ik vind de personages tot nu toe in ieder geval geniaal en Holy Merlin, wat schrijf je toch altijd heerlijk. Ik ga maar snel verder lezen ^^

    2 jaar geleden
  • NikIaus

    Wat een ass, haha.

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ze klinkt misschien bot, maar eigenlijk is dat helemaal niet zo. Er is een jongen die ze keer op keer verteld heeft dat ze niet geïnteresseerd is en hij blijft haar lastigvallen. Ik had hen waarschijnlijk al een keer een mep verkocht. Dat ook niet, maar mijn punt is dat het veel botter kan.

    2 jaar geleden
  • Laleah

    ‘Ik vind je gewoon saai. Sorry.’


    Autsj hahahaha ik heb maar te doen met die arme jongen haha ben benieuwd hoe die date gaatxD

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen